عقبنشینی وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک در آستانه بازیهای آسیایی/ ریزش طلای ایران در ژاپن در عرض چند ماه!
احمد دنیامالی پس از گذشت ۱۸ ماه با واقعیت روبهرو شده و دیگر روی توهم کسب ۲۸ مدال طلا در بازیهای آسیایی، به فدراسیونهای ورزشی فشار نمیآورد.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، ۱۲۲ روز مانده به شروع بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ آیچی-ناگویا؛ ژاپنیها در شرایطی میزبان بیستمین دوره بازیهای آسیایی هستند که در کنار چین احتمالاً برای اول شدن در این دوره از بازیها رقابت خواهند داشت. هرچند چینیها همیشه فاصله زیادی با سایر رقبا داشتهاند، اما ژاپنیها میخواهند در سال میزبانی خود این فاصله را کمتر کنند و چه بسا توانستند جایگاه نخست را هم به دست بیاورند. اما شرایط برای ایران کمی متفاوت است و افت جایگاه ایران در دورههای اخیر حالا کامل به چشم آمده و شرایط را سختتر کرده است.
کاروان ورزش ایران در دوره پیشین بازیها که به میزبانی هانگژو برگزار شد با کسب ۵۴ مدال (۱۳ طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز) در رده هفتم قرار گرفت و پس از چین و ژاپن، کشورهای کره جنوبی، هندوستان، ازبکستان و چین تایپه رتبههای سوم و چهارم را به دست آوردند. با این حال احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان از روزهای نخست حضورش در این وزارتخانه به انتقاد از عملکرد کاروان ایران در دوره پیشین بازیها پرداخت و سیاست او فشار برای افزایش تعداد مدال طلا بود.
۲۲ ماه مانده به شروع بازیهای آسیایی، احمد دنیامالی گفته بود: «رؤسای فدراسیونهای ما باید این شهامت را داشته باشند که برای رسیدن به موفقیت قول بدهند، همانطور که احسان حدادی این جسارت را داشت و برای بازیهای آسیایی قول داد. حدود ۲۰ ماه تا آغاز بازیهای آسیایی ناگویا فرصت زیادی نیست و باید از همین الان برنامههای خود را اجرایی کنیم.» اشاره او به این بخش از صحبتهای احسان حدادی، رئیس فدراسیون دوومیدانی بود که درباره بازیهای آسیایی ناگویا وعده عجیبی به وزیر ورزش و جوانان داد: «میتوانیم در بازیهای آسیایی ۱۰ مدال بگیریم و آن زمان به رشته اول ایران تبدیل میشویم. اگر شما (احمد دنیامالی) حمایت کنید این قول را میدهم، چون دوومیدانی ایران پتانسیل زیادی دارد.»
البته همان زمان تابناک در گزارشهای متعددی به نقد این موضوع پرداخت که با حرف نمیتوان مدال گرفت و کسب مدال نیاز به برنامهریزی بلندمدت دارد. در گزارشی که ۱۹ آبان ماه ۱۴۰۳ با عنوان «توهم طلایی کمیته ملی المپیک در ناگویا از کجا آمد؟» به موضوع کسب ۲۸ مدال طلا در بازیهای آسیایی ناگویا نقدی صورت گرفت که مناف هاشمی در جلسه هیئت اجرایی و وزیر ورزش از کسب ۲۸ مدال طلا در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا صحبت کرد. دبیرکل وقت کمیته ملی المپیک که اکنون معاون توسعه و منابع وزارت ورزش و جوانان است در همان روزها در گفتوگو با تابناک در پاسخ به این پرسش که چطور میشود تعداد طلاهای ایران برای دوره بعدی بازیها دو برابر شود، گفت: «من هیچگاه نگفتم که برنامه ما کسب ۲۸ طلا در دوره بعد است بلکه تأکید کردم برای رسیدن به رتبه بهتر و ارتقای رده هفتمی باید در ناگویا ۲۸ طلا بگیریم. شاید من در بیان این جمله اشتباه کردم یا خبرنگار عزیز سهواً جمله را درست منتقل نکرده است.»
با این حال چه مناف هاشمی آن روزها برای خوشایند وزیر ورزش و جوانان صحبت از ۲۸ مدال کرده بوده یا جملهای را اشتباه گفته یا سهواً اشتباه منتقل شده! از همان زمان تا به امروز، احمد دنیامالی بارها و بارها اعلام کرده که انتظارش از کاروان ایران در بازیهای آسیایی ناگویا بالاست. وزیر ورزش و جوانان روز گذشته (چهارشنبه، ۳۰ اردیبهشت ماه) در دیدار با رؤسای فدراسیونهای ورزشی گفت: «ما نباید مبنا را ١٣ مدال طلای بازیهای هانگژو بگذاریم. ارزیابی کارشناسان در کمیته ملی المپیک و وزارت ۱۵، ۱۶ مدال طلاست اما من معتقدم اگر همت کنیم و شبانهروز در این ایام کار کنیم، این عدد بیشتر خواهد بود. میخواهیم ابهت ایران خاری در چشم دشمنان باشد.» طبیعتاً افزایش حداقل تعداد طلای کاروان ایران نسبت به دوره قبلی بازیها از ۱۳ به ۱۶ منطقیتر و قابل دسترستر است و همین موضوع نشان میدهد که ارزیابی و کارشناسی دقیقتر صورت گرفته، اما این اعداد همین حالا هم با افت شدیدی روبهرو شده و کاهش توقع از کسب ۲۸ مدال طلا با ۱۶ مدال در عرض ۱۸ ماه، قابل توجه است.
البته این اتفاقات در شرایطی رقم خورده که کسب همین ۱۶ مدال طلا هم با ابهاماتی همراه است. جایی که بیشتر مدالهای ایران را در بازیهای آسیایی و البته المپیک کشتی آزاد و فرنگی کسب میکنند، اما نارضایتی در فدراسیون کشتی از وزارت ورزش و جوانان نشان میدهد که باید در این زمینه هم نگران بود. علیرضا دبیر که همزمان با جلسه وزیر ورزش و جوانان با رؤسای فدراسیونها در حال عقد تفاهمنامه همکاری با نادو بود پس از این جلسه صحبتهایی را علیه مناف هاشمی، معاون وزیر ورزش و جوانان انجام داد و گفت: «متاسفانه معاونت مالی وزارت ورزش با ما زاویه دارد. برآورد ما ۳۰۰ میلیارد تومان هزینه بازسازی بود اما حتما ۴۰۰ میلیارد را رد میکنیم. یک سالن که نیست، ۱۲ هکتار جا است. یک ترکش بزرگ به تاسیسات ما خورده که فقط ۲۰ تا ۳۰ میلیارد هزینه آن است. به وزیر ورزش که عزیز ماست و خیلی هم کمک میکند هم گفتم معاون مالی شما دارد اذیت میکند و اصلاً درکی از ورزش ندارد. با رویکردی که معاونت مالی وزارت ورزش به کشتی دارد ما نمیتوانیم اردو بگذاریم. میگویم در بازی های آسیایی به مشکل میخوریم. به کمیته المپیک هم گفتم. در المپیک هم میتوانستیم مدال بیشتری بگیریم اما همین آقا کمیته المپیک بود و نگذاشت. الان هم با این کاری که معاونت مالی میکند بعید است در بازیهای آسیایی نتیجه بگیریم. به موقع حرفهایی را که نباید بزنم خواهم زد.»
شرایط نشان میدهد که از همین حالا باید درباره نتیجهگیری در بازیهای آسیایی هشدار داد. اینکه توهم طلایی و کسب ۲۸ مدال طلا به ۱۶ مدال طلا رسیده، خود نشان دهنده درون ساختار ورزش کشور است. احسان حدادی هم که گفته بود دوومیدانی در بازیهای آسیایی ۱۰ مدال کسب خواهد کرد، این روزها دیگر وعده نمیدهد و انگار با واقعیت روبهرو شده و حالا وزیر ورزش و جوانان هم حرفهای کارشناسی را مبنا قرار میدهد و دیگر قرار نیست سیاست فشار روی فدراسیونها را اعمال کند. در این میان اما صحبتهای علیرضا دبیر نکات مهمتری دارد و آن هم اینکه وقتی از ورزش حمایتی صورت نمیگیرد، طبعتاً انتظار نتیجهگیری هم بی جاست.
نباید سطح توقع رو برد بالا. وزیر ورزش هم اشتباه میکنه میگه باید بیشتر مدال بگیریم. نه اینکه مدال بیشتر گرفتن خوب نباشه اما باید اندازه سطح توقع و رسیدگی همخوانی داشته باشه. چی دادیم به ورزش که الان ازش ۲۰ تا طلا بخوایم؟ هر چی پول بوده رو ریختن پای فوتبال و بقیه ورزش ها هیچ. مدیراشون هم که اصلا چی بگم. در هر صورت بهتره واقعیت رو ببینیم