اسلام حسيني یا اسلام يزيدي؛ ما پیرو کدام دینیم؟!
از آقاي سيفاللهي پرسيدم، چرا دير كرديد؟ پاسخ داد: «من هم خواستم پشت سر شما وارد شوم، اما آقاي شيخالاسلامي دست مرا گرفتند و گفتند كه كجا؟.../ امروز نزديك به دو سال از آن واقعه ميگذرد. يك سال پيش دشمنان اسلام، قلب آقاي شيخالاسلامي را نشانه رفتند و او را به شهادت رساندند. از همان گروهها، امسال در ايام محرم، نزديك به چهل نفر از برداران شيعه و سني را به شهادت رساندند...
محسن رضايي در سرمقاله امروز روزنامه «ملت ما» با بیان خاطره ای از سفر دو سال پیش خود به عتبات عالیات در کشور عراق، به دو مفهوم اسلام یزیدی و اسلام حسینی پرداخته است.
به گزارش «تابناک» متن این یادداشت به شرح زیر است:
برش نخست: ديروز
اسفند سال 1387 به اتفاق جمعي از دوستان مجمع تشخيص و مجلس و چند تن از اعضاي مجلس خبرگان به همراه آقاي هاشمي رفسنجاني بنا بر دعوت آقاي جلال طالباني، رييسجمهوري عراق به بغداد سفر كرديم. در آن سفر، توفيق زيارت بارگاه متبركه ائمه نيز نصيبمان شد. از قضا، در جمع ما يكي از روحانيون اهل سنت، جناب آقاي شيخالاسلامي حضور داشتند كه ما را در زيارت قبور ائمه همراهي ميكردند. اين نكته برايم قدري عجيب مينمود و در فكر بودم كه انگيزه ايشان را از اين كار بفهمم. هنگام زيارت بارگاه اميرالمومنين (ع) حادثه عجيبي رخ داد.
من و آقاي رضا سيفاللهي و همچنين آقاي شيخالاسلامي وارد حرم مطهر شديم. من سلامي دادم و مستقيم از حياط حرم گذشتم و به در ورودي ضريح رسيدم، اما متوجه شدم كه آقايان داخل نيامدهاند. صبر كردم تا رسيدند. از آقاي سيفاللهي پرسيدم كه چرا دير كرديد؟ پاسخ داد: «من هم خواستم پشتسر شما وارد شوم، اما آقاي شيخالاسلامي دست مرا گرفتند و گفتند كه كجا؟ شما بايد چند دقيقهاي مقابل در حرم بايستي و اجازه بگيري. پرسيدم چطور؟ گفت كه بايد با نگاه كردن به ضريح قلبت را متوجه امام(ع) كني و پس از آنكه احساس كردي امام (ع) پذيرفته، وارد حرم شوي». اين جملات چنان من را در آن لحظه منقلب ساخت كه عرق شرمساري بر پيشانيام نشست. در حرم امام علي (ع) يك نفر سني آداب عشق به علي را به ما آموخت.
برش دوم: امروز
امروز نزديك به دو سال از آن واقعه ميگذرد. يك سال پيش دشمنان اسلام قلب آقاي شيخالاسلامي را نشانه رفتند و او را به شهادت رساندند. از همان گروهها، امسال در ايام محرم نزديك به چهل نفر از برداران شيعه و سني را به شهادت رساندند. گاهي دشمنان چنان از برگزاري مراسم عزاداري حسيني وحشت دارند كه با بمب و سلاح به جان عزاداران ميافتند، به گونه ای كه نه تنها وجود زن و بچه هم مانع بروز كينه و عداوت آنها نميشود، بلكه حتي به برادران و خواهران اهل سنت نيز رحم نميكنند. البته مشابه اين اقدام نزديك به بیست سال است كه در پاكستان و حدود ده سال است كه در عراق اتفاق ميافتد.
برش سوم: اسلام حسيني ـ اسلام يزيدي
اسلام حسيني، تنها مربوط به شيعيان نيست. بسياري از برادران و خواهران اهل سنت نيز در ايام محرم در سوگ حضرت امام حسين (ع) اشك ميريزند. يزيديان هم همه جا هستند حتي در ميان شيعيان هم ممكن است باشند. حال بايد از خود بپرسيم كه آيا ما حسيني هستيم يا يزيدي؟
حسيني بودن يك نشانه مهم دارد و آن چيزي نيست مگر مقابله با ظلم و انحراف از اسلام. خواه ظالم گروهي افراطي و بمبگذار باشد، خواه قدرتي بينالمللي. قيام امام حسين (ع) براي اصلاح جامعه اسلامي بود. پس از پيامبر اكرم (ص) انحرافهاي عميق زيادي در جامعه رخنه كرده بود، چنانكه حتي ظواهر اسلامي نيز در معرض تهديد قرار گرفت؛ يعني حتي نمادهاي اسلام در حال نابود شدن بود.
اگر قيام حسين (ع) صورت نميگرفت، بيشك امروز نه سني وجود داشت و نه شيعهاي؛ اما قيام امام (ع) يك راه بود، نه صرفا اقدامی مقطعي؛ راهي براي بازسازي مداوم جامعه اسلامي. افتخار شيعه نيز بايد همين باشد كه از طريق زنده نگهداشتن ياد و نام امام حسين (ع) در مراسم عزاداري مرام و مكتب ايشان را زنده نگه دارد. اسلام حسيني، اسلامي است كه نياز به اصلاحات مداوم دارد؛ اما اسلام يزيدي، اسلامي راكد و مرده است.
مهمترين راهبرد امام براي اصلاح جامعه، امر به معروف و نهي از منكر بود. خود ايشان فرمودند:
«اني لم اخرج اشرا و لابطرا و لا ظالما و لا مفسدا و انما خرجت لطلب الاصلاح في امه جدي ان امروا بالمعروف و نهي عن المنكر»؛
«من برای خودنمايي و تبليغ قیام نكردم و قصد ظلم و فساد هم ندارم، بلكه قصد من اصلاح امت رسول خداست و راه و روشي كه برگزيدهام امر به معروف و نهي از منكر است.»
آن حضرت در قيام خود امر به معروف و نهي از منكر را به سه روش انجام داد:
1 ـ جهاد زباني و قلمي: امام(ع) از همان آغاز قيام خود، كوشيد با زبان و قلم و به شكل انتقاد و نصيحت و ارسال نامه، جامعه را بيدار كند. آن حضرت هيچگاه پا از دايره ادب فراتر ننهاد و قواعد لازم براي گفتوگو را، حتي در برابر دشمنانش، رعايت فرمود.
2 ـ جهاد رفتاري: بيعت نکردن امام (ع) با يزيد، نقطه اوج جهاد رفتاري ايشان بود. برخی همراهيها ميتواند كمك به ظلم و ستم باشد؛ بنابراين، تاييد نکردن يا همراهي نكردن با ظالم، خود فريضه و تكليفی الهي است.
3 ـ جهاد دفاعي: دفاع امام (ع) از خود و يارانش در برابر حملات لشكر يزيدي، اقدامي از نوع امر به معروف و نهي از منكر بود، زيرا چه در صورت پيروزي چه در صورت شهادت، نتيجه كار عليه ظلم و ستم بود و ديديم كه چنين شد و ايشان با شهادت خود جنبش اجتماعي بزرگي را تأسيس فرمودند كه در طول تاريخ، سرچشمه قيامهاي بسياري عليه ظلم و فساد شد و این پیام امام حسین (ع) برای آیندگان است.
به گزارش «تابناک» متن این یادداشت به شرح زیر است:
برش نخست: ديروز
اسفند سال 1387 به اتفاق جمعي از دوستان مجمع تشخيص و مجلس و چند تن از اعضاي مجلس خبرگان به همراه آقاي هاشمي رفسنجاني بنا بر دعوت آقاي جلال طالباني، رييسجمهوري عراق به بغداد سفر كرديم. در آن سفر، توفيق زيارت بارگاه متبركه ائمه نيز نصيبمان شد. از قضا، در جمع ما يكي از روحانيون اهل سنت، جناب آقاي شيخالاسلامي حضور داشتند كه ما را در زيارت قبور ائمه همراهي ميكردند. اين نكته برايم قدري عجيب مينمود و در فكر بودم كه انگيزه ايشان را از اين كار بفهمم. هنگام زيارت بارگاه اميرالمومنين (ع) حادثه عجيبي رخ داد.
من و آقاي رضا سيفاللهي و همچنين آقاي شيخالاسلامي وارد حرم مطهر شديم. من سلامي دادم و مستقيم از حياط حرم گذشتم و به در ورودي ضريح رسيدم، اما متوجه شدم كه آقايان داخل نيامدهاند. صبر كردم تا رسيدند. از آقاي سيفاللهي پرسيدم كه چرا دير كرديد؟ پاسخ داد: «من هم خواستم پشتسر شما وارد شوم، اما آقاي شيخالاسلامي دست مرا گرفتند و گفتند كه كجا؟ شما بايد چند دقيقهاي مقابل در حرم بايستي و اجازه بگيري. پرسيدم چطور؟ گفت كه بايد با نگاه كردن به ضريح قلبت را متوجه امام(ع) كني و پس از آنكه احساس كردي امام (ع) پذيرفته، وارد حرم شوي». اين جملات چنان من را در آن لحظه منقلب ساخت كه عرق شرمساري بر پيشانيام نشست. در حرم امام علي (ع) يك نفر سني آداب عشق به علي را به ما آموخت.
برش دوم: امروز
امروز نزديك به دو سال از آن واقعه ميگذرد. يك سال پيش دشمنان اسلام قلب آقاي شيخالاسلامي را نشانه رفتند و او را به شهادت رساندند. از همان گروهها، امسال در ايام محرم نزديك به چهل نفر از برداران شيعه و سني را به شهادت رساندند. گاهي دشمنان چنان از برگزاري مراسم عزاداري حسيني وحشت دارند كه با بمب و سلاح به جان عزاداران ميافتند، به گونه ای كه نه تنها وجود زن و بچه هم مانع بروز كينه و عداوت آنها نميشود، بلكه حتي به برادران و خواهران اهل سنت نيز رحم نميكنند. البته مشابه اين اقدام نزديك به بیست سال است كه در پاكستان و حدود ده سال است كه در عراق اتفاق ميافتد.
برش سوم: اسلام حسيني ـ اسلام يزيدي
اسلام حسيني، تنها مربوط به شيعيان نيست. بسياري از برادران و خواهران اهل سنت نيز در ايام محرم در سوگ حضرت امام حسين (ع) اشك ميريزند. يزيديان هم همه جا هستند حتي در ميان شيعيان هم ممكن است باشند. حال بايد از خود بپرسيم كه آيا ما حسيني هستيم يا يزيدي؟
حسيني بودن يك نشانه مهم دارد و آن چيزي نيست مگر مقابله با ظلم و انحراف از اسلام. خواه ظالم گروهي افراطي و بمبگذار باشد، خواه قدرتي بينالمللي. قيام امام حسين (ع) براي اصلاح جامعه اسلامي بود. پس از پيامبر اكرم (ص) انحرافهاي عميق زيادي در جامعه رخنه كرده بود، چنانكه حتي ظواهر اسلامي نيز در معرض تهديد قرار گرفت؛ يعني حتي نمادهاي اسلام در حال نابود شدن بود.
اگر قيام حسين (ع) صورت نميگرفت، بيشك امروز نه سني وجود داشت و نه شيعهاي؛ اما قيام امام (ع) يك راه بود، نه صرفا اقدامی مقطعي؛ راهي براي بازسازي مداوم جامعه اسلامي. افتخار شيعه نيز بايد همين باشد كه از طريق زنده نگهداشتن ياد و نام امام حسين (ع) در مراسم عزاداري مرام و مكتب ايشان را زنده نگه دارد. اسلام حسيني، اسلامي است كه نياز به اصلاحات مداوم دارد؛ اما اسلام يزيدي، اسلامي راكد و مرده است.
مهمترين راهبرد امام براي اصلاح جامعه، امر به معروف و نهي از منكر بود. خود ايشان فرمودند:
«اني لم اخرج اشرا و لابطرا و لا ظالما و لا مفسدا و انما خرجت لطلب الاصلاح في امه جدي ان امروا بالمعروف و نهي عن المنكر»؛
«من برای خودنمايي و تبليغ قیام نكردم و قصد ظلم و فساد هم ندارم، بلكه قصد من اصلاح امت رسول خداست و راه و روشي كه برگزيدهام امر به معروف و نهي از منكر است.»
آن حضرت در قيام خود امر به معروف و نهي از منكر را به سه روش انجام داد:
1 ـ جهاد زباني و قلمي: امام(ع) از همان آغاز قيام خود، كوشيد با زبان و قلم و به شكل انتقاد و نصيحت و ارسال نامه، جامعه را بيدار كند. آن حضرت هيچگاه پا از دايره ادب فراتر ننهاد و قواعد لازم براي گفتوگو را، حتي در برابر دشمنانش، رعايت فرمود.
2 ـ جهاد رفتاري: بيعت نکردن امام (ع) با يزيد، نقطه اوج جهاد رفتاري ايشان بود. برخی همراهيها ميتواند كمك به ظلم و ستم باشد؛ بنابراين، تاييد نکردن يا همراهي نكردن با ظالم، خود فريضه و تكليفی الهي است.
3 ـ جهاد دفاعي: دفاع امام (ع) از خود و يارانش در برابر حملات لشكر يزيدي، اقدامي از نوع امر به معروف و نهي از منكر بود، زيرا چه در صورت پيروزي چه در صورت شهادت، نتيجه كار عليه ظلم و ستم بود و ديديم كه چنين شد و ايشان با شهادت خود جنبش اجتماعي بزرگي را تأسيس فرمودند كه در طول تاريخ، سرچشمه قيامهاي بسياري عليه ظلم و فساد شد و این پیام امام حسین (ع) برای آیندگان است.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۴
انتشار یافته: ۱۳
اینها که فرمودند برش جدیدی از نظر کلامی به مبانی فکری شیعی و سنی است. شاید سردار بزرگوار اسلام خود متوجه نباشند اما بهر حال حرفهایی زده اند که بسیار قابل تامل است. اینکه سنی که خلافت امیر المومنین را قائل نباشد اما به ولایت آن حضرت قائل باشد و در غم آن بزرگواران غمیگین و در شادیشان شاد باشد و بکوشد تا چون آن ذوات مقدسه زندگی کند و حسینی باشد و حسینی بمیرد ، آیا در واقع او شیعه است؟ اگر چه فقه شیعه را عمل نکند؟ اینها و صدها مسئله ای که از دل این حرفهای می جوشد سرآغاز نگاه جدیدی است که خیلی باید با احتیاط و دقت در باره بحث علمی کرد و بعد به عرصه اجتماع واردش کرد.
خداوند به همه سربازان اسلام و خصوصا سردار محترم رضایی طول عمر برا ی خدمت بیشتر عنایت فرماید.
خدا أقاي شيخ الاسلام را رحمت كند محبت اهل بيت مختص شيعيان نيست شايدمااهل سنت ازمقربانشان باشيم 
با مقایسه رفتار و احکامی که حاکمان ما دارند دقیقا میشود مقایسه کرد که ما در کدام سمت هستیم عاشورا علاوه بر قيام مذهبي يك حركت انقلابي است و عجيب است كه عده اي اين چنين با حركت عاشورا و بزرگداشت آن مخالفت مي كنند. منظورنويسنده از آقاي شيخ الاسلامي ماموستا شيخ الاسلام نماينده شهيد مردم سنندج در خبرگان است؟خداوند همه شهدا را رحمت كند شهداي اهل سنت بسيار مظلوم و ناشناخته اند ماموستا شيخ الاسلام مردي وارسته وفهيم بود كه در سفر رهبري به كردستان ايشان را يابن الزهرا خطاب كرد وخودش پيش بيني كرده بود كه به دست كفار شهيد ميشود والبته به دست شبه مسلماناني كه همه را به جز خود تكفير مي كنند شهيد شد.
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟