انزوا طلبی ویژگی بازیهای رایانهای
کارشناس اداره روان وزارت بهداشت گفت: مهمترین مشخصه بازیهای رایانهای نشان دادن دنیای جذابی از تصاویر پرتحرک و زنده با صداهای مهیج است و به دلیل خصوصیت روانی و تأثیرپذیری کوکان، تأثیرات بدی را بر روی آنها می گذارد.
به گزارش مهر، مهدیه وارث وزیریان، کارشناس اداره روان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اظهار داشت: بازیهای رایانهای به دلیل جذابیتی که دارند، روح و جسم کودکان را مطیع خود میسازد و به عالمی از تخیلات میبرد و در این شرایط کودکان خود را محور و قهرمان اصلی ماجرا میپندارند و چون عامل بودن خود را میبینند برایشان لذت بخش است.
وی ادامه داد: بیشترین نگرانی از بازیهای رایانهای به این دلیل است که در طراحی آن از جدیدترین و جذابترین چهرهها و شخصیتها استفاده میشود که از نظر محتوا، از سنتها و باورهای ما دور هستند و اگر این بازیها با الگوهای فرهنگی و اجتماعی کودکان سازگار باشد در بعضی مواقع میتواند تأثیرات خوبی را بر یادگیری بچهها داشته باشد.
وی با اشاره به این که خیره شدن مداوم به صفحه نمایش رایانه، چشمان کودکان را تحت فشار نور قرار میدهد و دچار عوارض میکند، افزود: کودکان به هنگام بازی چنان غرق بازی میشوند که توجه نمیکنند تا چه حد از لحاظ بینایی و ذهنی به خود فشار میآورند و به دلیل این که کودک در یک وضعیت ثابت تا ساعتها مینشیند ستون فقرات و استخوانبندی او دچار مشکل میشود.
وزیریان تصریح کرد: به دلیل قرار گرفتن پوست در معرض اشعههایی که از صفحه رایانه پخش میشود باعث ایجاد تهوع و سرگیجه در کودکان و نوجوانان میشود.
وی ادامه داد: مهمترین مشخصه بازیهای رایانهای حالت جنگی اکثر آنهاست و این که فرد باید برای رسیدن به مرحله بعدی بازی با نیروهای به اصطلاح دشمن بجنگد، استمرار چنین بازیهای کودک را پرخاشگر و ستیزهجو بار میآورد البته بعضی از محققان براین باورند که هنگام بازی کردن خشونت کودکان و نوجوانان تخلیه میشود.
این روانپزشک خاطرنشان کرد: کودکان و نوجوانان به دلیل این که ساعتهای طولانی پای رایانه مینشینند انزوا طلب میشوند و با دیدن صحنههای تکراری قدرت خلاقیتشان پایین میآید. روحیه انزوا طلبی باعث میشود که از گروه همسالان جدا شود که این خود سرآغازی برای بروز ناهنجاریهای دیگر است.
وی تأکید کرد: به دلیل جاذبه مسحورکنندهای که این بازیها دارد، بچهها وقت و انرژی زیادی را صرف بازی با آن میکنند و در اکثر مواقع بازی کردن را به درس خواندن ترجیح میدهند بنابراین خانوادهها باید زمان محدودی را برای بازی فرزندانشان اختصاص دهند که این زمان میتواند حدود یک ساعت در روز باشد.
