افزایش 66 درصدی نرخ گاز صنایع انرژیبر / نرخ سوخت پتروشیمیها و فولادیها بیش از 11 هزار تومان شد
به گزارش سرویس انرژی تابناک به نقل از تجارت نیوز، وزارت نفت طی ابلاغیهای خطاب به مدیران عامل شرکتهای ملی نفت، گاز، پالایش و پخش و صنایع پتروشیمی ایران، قیمت گاز طبیعی سبک و شیرین خوراک شرکتهای پتروشیمی و نرخ گاز سوخت صنایع تعیین و اعلام کرد. بر اساس این ابلاغیه که به استناد تصویبنامه هیات وزیران و ابلاغیه وزیر نفت صادر شده است، نرخهای مذکور در قالب پیوستی به این نامه ابلاغ شد.
همانطور که از ابلاغیه پیداست، سوخت پتروشیمیها، پالایشگاهها، تلمبهخانهها و واحدهای احیا فولاد به جز استثنای واحدهای کوره بلند و مصارف مربوط به تاسیسات عمومی پتروشیمیها و پالایشگاهها شامل برق، آب، اکسیژن و غیره از 6818 تومان در دی ماه به 11351 تومان در بهمن ماه رسیده که رشد 66 درصدی را نشان میدهد.
همچنین نرخ گاز مصرفی واحدهای تولید فلزات شامل واحدهای کوره بلند و کانیهای فلزی و تاسیسات عمومی آنها از 5113 تومان در دی به 8513 تومان در بهمن، گاز صنایع سیمان از 1704 تومان در دی به 2837 تومان در بهمن و گاز سایر صنایع از 1136 تومان در دی به 1892 تومان در بهمن رسید.
کاهش صادرات و افزایش بهای تمامشده محصولات صنایع انرژیبر
افزایش ۶۶ درصدی نرخ گاز برای برخی صنایع در تحویل بهمنماه، در شرایطی اعمال شد که بخش تولید کشور پیش از آن نیز تحت فشارهای شدید و مستمر قرار داشت. این تصمیم در زمانی اتخاذ شد که محدودیتهای ساختاری در تامین انرژی وجو دارد و به همین دلیل، آثار آن بسیار فراتر از یک تغییر قیمت ساده است. در واقع، این افزایش نرخ، فشار مضاعفی را بر صنایعی وارد کرده که از پیش با نااطمینانی در دسترسی به انرژی مواجه بودهاند.
صنایع انرژیبر بهویژه فولاد و پتروشیمی، بیشترین آسیب را از این سیاست متحمل میشوند. مزیت رقابتی این صنایع در ایران، طی سالهای گذشته به طور عمده بر پایه دسترسی به انرژی ارزان شکل گرفته بود. افزایش ناگهانی و قابلتوجه نرخ گاز، این مزیت را در مقایسه با رقبای منطقهای بهشدت تضعیف کرده و هزینه تولید را به سطوحی رسانده است که توان رقابت در بازارهای صادراتی را کاهش میدهد. این موضوع در کنار قطع انرژی صنایع دوچندان میشود.
چنین شرایطی، حفظ سهم بازار برای تولیدکنندگان داخلی به مسالهای جدی تبدیل میشود و خطر از دست رفتن هرچه بیشتر مشتریان صنایع فولاد، پتروشیمی و دیگر صنایع وجو دارد.
همزمان با افزایش قیمت، محدودیتهای شدید در تامین انرژی نیز ادامه دارد. در تابستان صنایع با قطعی برق درگیر هستند و در زمستان نیز قطعی گاز صنایع را درگیر کرده است. این وضعیت برای صنایع فولاد و پتروشیمی که به شدت وابسته به گاز هستند، شدیدتر است و امکان برنامهریزی پایدار تولید را از صنایع سلب کرده است. در برخی مقاطع، سقف مصرف روزانه گاز صنایع فولادی کشور به حدود ۳۴ میلیون مترمکعب کاهش یافته و محدودیتهایی تا ۳۰ و حتی ۴۰ درصد اعمال شده است. افزون بر این، گاز بسیاری از واحدهای پتروشیمی بهطور کامل قطع شده و این واحدها ناچار از خروج از مدار تولید شدهاند. این وضعیت به خصوص در پتروشیمیهای تولیدکننده اوره شدیدتر است.
پیامد این وضعیت کاهش تولید صنایع، توقف یا نیمهتعطیلی خطوط است. همچنین به دنبال گرانشدن گاز مصرفی و افزایش هزینههای تولید، بهای تمامشده محصولات نیز افزایش مییابد. چنین وضعیتی در نهایت، تضعیف توان رقابتی صنعت ایران را در بازارهای جهانی در پی دارد.
