نسخه آشوب برای دانشگاههای ایران
به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ در شرایطی که آژیرهای خطر در مرزهای جغرافیایی و امنیتی ایران به صدا درآمده و گمانهزنیها درباره حمله نظامی خارجی، بهویژه از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی، به اوج خود رسیده است، انتظار میرفت فضای دانشگاه به عنوان قرارگاه پیشران فکری کشور، از هر زمان دیگر منسجمتر و هوشیارتر باشد. اکنون که کشور در آمادهباش کامل برای دفع هرگونه تهدید احتمالی به سر میبرد و رسماً اعلام شده است که پروژه «کشتهسازی» و ایجاد آشوب داخلی، پیشدرآمد سناریوی مداخله نظامی خارجی است، پرسش اساسی اینجاست: چرا برخی دانشجویان، حتی اگر تعدادشان کم باشد، هنوز قواعد این بازی خطرناک را درک نکردهاند؟
نقشه دشمن امروز برای هیچ ناظر میدانی پوشیده نیست. بنگاههای دروغپراکنی فارسیزبان مانند «ایران اینترنشنال»، «من و تو» و «بیبیسی فارسی» شبانهروز در حال پمپاژ نفرت، یأس و تشنجافکنی هستند. مطابق اخبار دقیق، تروریستهای تجزیهطلب و گروهکهایی که سالهاست آتش ناامنی در مرزها را شعلهور نگه داشتهاند، آمادهاند تا با کوچکترین سیگنال خارجی، خود را به داخل کشور برسانند. اما نکته قابل تأمل اینجاست که این جریان نه با «جمهوری اسلامی» که با «تمامیت ایران» مسئله دارد. هدف نهایی این ائتلاف، فروپاشی و تجزیه کشور است. در چنین شرایط بحرانی، انتظار میرود دانشجو، بهعنوان عنصر بیدار و روشنگر جامعه، نهتنها فریب این توطئه را نخورد، بلکه نقش «آشوبزدا» را ایفا کند.
وقتی عموم مردم از نخبگان پیشی میگیرند
جای شگفتی است که در این میان، عموم مردم ایران با وجود فشارهای طاقتفرسای اقتصادی که خود طراحیشده همان دشمن برای بهزانو درآوردن کشور است، «بازی» را خواندهاند و وارد سناریوی دشمن نشدهاند. مردمی که سختترین تحریمها را تاب آوردهاند، امروز نجیبانه و هوشمندانه در برابر پروژههای روانی رسانههای معاند ایستادهاند. اما در مقابل، از برخی دانشجویان که انتظار میرفت چند قدم از جامعه جلوتر باشند، شاهد حرفهای بیپایه، شعارهای هیجانی و استادیومی و گاه فحاشیهای رکیک هستیم. انگار نقش «شعبانبیمخها» در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ این بار به دست گروهی از دانشجویان سپرده شده است تا فضای کشور را برای یک مداخله نظامی جدید آماده کنند.
نمادسازی علیه دانشگاه؛ وقتی یک اقلیت، چهره یک نهاد را میسازد
بیتردید اکثریت قاطع دانشجویان از این رفتارها مبرا هستند و درک عمیقی از شرایط خطیر امروز دارند، اما رسانههای دشمن به خوبی بلدند که چگونه با برجستهسازی اقدامات یک اقلیت محدود - از آتش زدن نمادین گرفته تا بلند کردن پرچم رژیم پهلوی - آن را به تمام بدنه دانشگاه و حتی کل جامعه تعمیم دهند. این نمادسازی خطرناک، چهره علمی و انقلابی دانشگاههای برجسته کشور را مخدوش میکند و به خوراک تبلیغاتی برای جریانهای معاند تبدیل میشود.
آزادی در سایه امنیت؛ قدر ناشناسی یک نعمت
نکته تأملبرانگیز دیگر، سعهصدر مسئولان دانشگاهی در قبال همین جریانهای اندک، اما پرسروصدا است. در شرایطی که کشور در معرض یک تهدید تمامعیار امنیتی قرار دارد، همچنان به این طیف اجازه داده میشود تا هر شعار و پرچمی را حتی از نوع سلطنتطلبانه آن، بلند کنند. گویا این دانشجویان یا تاریخ نخواندهاند یا نمیخواهند ببینند که در دوران رژیم پهلوی، کوچکترین نقد و اعتراضی با شکنجهگاههای ساواک و اعدامهای سریع پاسخ داده میشد. امروز، اما بالاترین مقامات نظام تا پایینترین سطوح در معرض هتاکیترین الفاظ قرار میگیرند و همچنان برخورد قهری با معترض صورت نمیگیرد. این سطح از آزادی، نعمتی است که کاش دانشجویان فریب خورده این مرز و بوم، فارغ از هر گرایش سیاسی، قدر آن را میدانستند.
ائتلاف پلید؛ از مفسد تا تروریست
اگر این فرزندان فریب خورده ایران اندکی تأمل و مطالعه میکردند، متوجه میشدند که امروز همه «اشرار عالم» در یک جبهه علیه جمهوری اسلامی ایران متحد شدهاند. از مفسدان اخلاقی و قاچاقچیان گرفته تا تروریستهای تکفیری، سلطنتطلبهای دیکتاتورمنش، مفسدان اقتصادی فراری و شبکههای فساد و فحشا؛ همه و همه در یک صف واحد برای نابودی این کشور ایستادهاند. حال جای تعجب است که دانشجویی در بهترین دانشگاههای کشور و با هزینه بیتالمال، تحصیل رایگان کند، اما جادهصافکن آمریکا و اسرائیل برای نابودی وطن خودش باشد.
دانشجو در این برهه حساس، باید «روشنگر» باشد نه «آشوبگر». باید بازی دشمن را روایت کند نه آنکه ندانسته یا دانسته، مهره تکمیلکننده پازل دشمن شود. کاش ذرهای تفکر و مطالعه تاریخی در این میان راه مییافت تا فهمیده شود که هر بار ایران دچار آشوب داخلی شده، تنها یک برنده داشته است: «دشمن خارجی». امروز چشم دنیا به دانشگاههای ایران است؛ باید دید که آیا این قشر بیدار، باز هم فریب آواز سرنهای بیگانه را خواهد خورد یا در صف اول دفاع از تمامیت ایران خواهد ایستاد؟
خوشبختانه در میان همین التهابآفرینیها، نباید از نقش آفرینی دانشجویان فهمیم، مومن و روشنفکر غافل شد که امروز در خط مقدم روشنگری علیه این جریانسازیهای دشمن ایستادهاند. این دانشجویان بصیر که اکثریت خاموش و مؤثر دانشگاههای کشور را تشکیل میدهند، با درک عمیق از شرایط خطیر کنونی، نه تنها فریب فضاسازیهای رسانههای معاند را نخوردهاند، بلکه با برگزاری جلسات تبیینی، تولید محتوا در فضای مجازی و گفتوگوهای چهره به چهره، تلاش میکنند تا بخشی از همکلاسیهای فریبخورده خود را به صراط عقل و منطق بازگردانند.
رسالت این قشر آگاه، اما به همین جا ختم نمیشود؛ چه آنکه پس از فروکش کردن هیجانات زودگذر و عبور از فضای تنشآلود کنونی، نوبت به مرحله والاتری از تعامل میرسد: یعنی به راه انداختن کرسیهای آزاداندیشی و مباحثات علمی و اقناعی با هدف ارتقای سطح معرفتی دانشگاه و نجات دانشجویان معترض از دام روایتهای تحریفشده دشمن. این همان جهاد تبیین واقعی و سنت حسنهای است که میتواند دانشگاه را از صحنه تقابل به عرصه تعامل و رشد جمعی بدل کند و نسلی آگاه، متعهد و مسئولیتپذیر را برای ساختن فردای ایران پرورش دهد.
