دیماه سیاه در جاده مخصوص املاک / شکست سنگین وزارت راه و شهرسازی در «سالِ تلخ» مسکن!
کارنامه وزارت راه و شهرسازی در سال ۱۴۰۴ با ضمیمهای از وعدههای میلیونیِ تحققنیافته و آماری از رکود تاریخی، به نقطهی سرنوشتساز خود رسیده است. افت ناچیز تورم ماهانه مسکن که مقامات آن را نشانهای مثبت میخوانند، در واقع «صدایِ سقوطِ» معاملاتی است که تحت تأثیر انفعال مدیریتی و ناترازیهای اقتصادی به کُما رفته است. در این میان، طبقه مستأجر که زیر چرخدندههای تورم ۶۰ درصدی رها شده است، بهایِ گزافِ شکست سیاستهای حمایتی دولتی را با حاشیهنشینی بیشتر و حذفِ پروتئین از سفرههایشان میپردازد.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، مرکز آمار ایران روز گذشته گزارش شاخص قیمت مصرفکننده خانوارهای کشور در دیماه ۱۴۰۴ را منتشر کرد که بر اساس این گزارش، تورم نقطه به نقطه کشور در ماه گذشته به ۶۰ درصد رسیده که رقمی بیسابقه بوده است. همچنین، بررسی آمار تورم در بخش مسکن نشان میدهد که همچنان رکود و افت معاملات در بازار ملک و املاک کشور ادامه دارد.
برخلاف روند سنتی هر سال، معاملات بازار مسکن امسال بیشتر در تابستان جریان داشت و در ماههای بعد سیر نزولی پیدا کرد؛ جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل، ناترازیهای اقتصادی، نبود چشمانداز مثبت در حوزه اقتصاد مسکن و وقایع تلخ اخیر، همگی زخمهای عمیقی بر پیکر بازار املاک کشور وارد کردند.
هر سال، فصل زمستان و بهویژه ماه دی، یکی از دورههای پرمعامله در بازار مسکن به شمار میرفت و حجم معاملات در این ماه نسبت به ماههای قبل افزایش پیدا میکرد. با این حال، به نظر میرسد، امسال به دلیل ناآرامیهای اخیر، این روند سنتی شکسته شده و حجم معاملات مسکن کاهش یافته است.
وقتی ناآرامی و قطعی اینترنت، قفل بر در بنگاهها زد!
اما نکته مهم اینجاست که وقتی مرکز آمار میگوید تورم ماهانه مسکن اندکی کم شده، به معنای ارزان شدن خانه نیست؛ بلکه به این معناست که چون هیچکس سراغ خرید و فروش نمیرود، قیمتها فعلاً «قدرت جهش» ندارند و بازار از «ترس» و «ابهام» قفل شده است؛ این درحالی است که به طور سنتی، دیماه فصل گرم کردن موتور بازار برای شب عید بود اما امسال تلاقی ترس از جنگ، ناآرامیهای دیماه ۱۴۰۴ و قطعی اینترنت، باعث شد مردم به جای امضای قولنامه، پولهایشان را زیر بالش پنهان کنند یا به بازارهای نقدشوندهتر ببرند.
زمانی که اینترنت محدود میشود و رگهای اطلاعرسانی بازار مانند سایتهای خرید و فروش و ارتباط مشاوران قطع میشود خریدار و فروشنده یکدیگر را پیدا نمیکنند و بازار در بیخبری مطلق فرو میرود.
چگونه تورم ۶۰ درصدی بازار را به بنبست کشاند؟
تولید شهرک اقماری بدون در نظر گرفتن ملاحظات فرهنگی ومعیشتی ورفاهی یک سیاست شکست خورده است؟خانواده ای دآمد ندارد؟مسکن در مناطق دورافتاده وبدون اشتغال به چه دردی میخورد؟کافی است یک امارگیری ساده بشود از میزان اشتغال در این شهرک ها یا تردد به بازار کار؟سیاست بخشی و محدود کشور را به بن بست کشانده ؟تسریع مهاجرت از روستا ها وشهرهای کوچک به کلان شهرها ؟فقط معظلات را مضاعف می کند .یک شهرک فقط میل گرد وسیمان واساسور نیست؟نیاز به اب وانرزی دارد؟از کجا؟