از لودرهای اسقاطی تا حفاریهای ۳۰۰۰ متری/ جاهطلبیهای کاغذی وزارت صمت به کجا میرسد؟
اعتراف تلخ معاون امور معادن وزیر صمت به پنهانکاری بخش خصوصی در اظهار ذخایر معدنی، پرده از شکست سنگین سیاستهای نظارتی دولت برمیدارد و حالا سوال اینجاست دولتی که نتوانسته شفافیت را در معادن سطحی و پیش چشم خود برقرار کند، چگونه میخواهد در اعماق تاریک هزاران متری زمین، مچ رانتخواران و کماظهاران را بگیرد؟
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، وزارت صمت در حالی از انتقال جبهه کاری معادن به اعماق ۳۰۰۰ متری زمین خبر میدهد که روی زمین، معدنکاران با بحران نقدینگی، فرسودگی ناوگان و قطعی مداوم برق دستوپنج نرم میکنند؛ بنابراین وعده دستیابی به ذخایر میلیاردی در عمق زمین، بدون اصلاح زیرساختهای انرژی و تضمین امنیت سرمایهگذاری، بیشتر به یک فرار رو به جلو میماند تا نقشه راهی برای توسعه.
در عمق ۳۰۰۰ متری دنبال چه میگردید؟
وجیهالله جعفری معاون امور معادن و صنایع معدنی وزارت صمت درخصوص اکتشافات عمیق معادن گفت: علاوه بر تکلیف برنامه هفتم پیشرفت، با توجه به کاهش ذخایر معادن سطحی، ضروری بود تا به دنبال ذخایر در عمق برویم که این موضوع چند سالی است به صورت جدی در دستور کار قرار گرفته است و هم اکنون حفاریهای عمیق تا عمق ۲ هزار تا ۳ هزار متری انجام شده و در بعضی جاها تا عمق هزار و ۳۰۰ متری به ماده معدنی دست پیدا کردهایم.
جعفری از ورود بخش خصوصی به حوزه اکتشافات عمیق خبر داد و اعلام کرد: بخش خصوصی به این نتیجه رسیده است که اکتشاف مهمترین نقطه برای افزایش اطلاعات و ارتقاء بهره برداری است در صورتی که قبلا سعی میکرد ماده معدنی را کمتر اظهار کند یا یه دنبال معادن سطحی باشد، اما هم اکنون به دنبال برنامه ریزی هدایت شده در اکتشافات عمیق است تا به ذخایر معدنی بیشتری دست یابد.
او ادامه داد: برای مثال در یکی از استانها بخش خصوصی در معدن خودش ۷۰۰ متر حفاری کرده و ذخیره ۱۰ میلیون تنی خود را به ۵۰۰ میلیون تن افزایش داده و این موفقیت باعث میشود که بخش خصوصی بداند که اگر اکتشاف بهتری داشته باشند ذخیره بیشتری خواهند داشت و در نتیجه بهره برداری بیشتری هم نصیبشان خواهد شد.
عدههای عمیق روی زیرساختهای سست !
معاون امور معادن و صنایع معدنی وزارت صمت درحالی از حفاری در عمق ۲ تا ۳ هزار متری سخن میگوید که اکتشاف و استخراج در چنین عمقی نیازمند ماشینآلات فوقپیشرفته، دانش فنی روز و سرمایهگذاریهای سنگین ارزی است؛ بنابراین در شرایطی که بخش معدن حتی در تامین لودر و بلدوزر برای معادن سطحی با چالش فرسودگی ماشینآلات و تحریم دستوپنج نرم میکند، ادعای ورود گسترده به حوزه معادن عمیق بدون نوسازی ناوگان، بیشتر به یک «جاهطلبی کاغذی» شبیه است تا واقعیت اجرایی.
متههایی که در باتلاق بیقانونی میچرخند
البته بخش خصوصی زمانی به اکتشاف عمیق که ریسک و هزینه بسیار بالایی دارد تن میدهد که از ثبات قوانین اطمینان داشته باشد ؛ بنابراین تغییرات مداوم در «حقوق دولتی معادن»، وضع عوارض صادراتی ناگهانی و قیمتگذاریهای دستوری، رمقی برای بخش خصوصی باقی نگذاشته است؛ بنابراین وزارت صمت ابتدا باید «امنیت مالکیت» و «ثبات قوانین» را تضمین کند سپس انتظار داشته باشد سرمایهگذار به جای استخراج سریع از سطح، به دنبال اکتشاف در عمق ۱۰۰۰ متری برود.
معاون وزیر البته به نکته عجیب دیگری نیز اشاره کرده است و آن این بود که «بخش خصوصی قبلاً سعی میکرد ماده معدنی را کمتر اظهار کند» که این یک اعتراف تلخ به شکست سیاستهای نظارتی و حمایتی دولت است؛ بنابراین وقتی سیستم مالیاتی و حقوق دولتی به گونهای طراحی شده که معدنکار را به سمت پنهانکاری سوق میدهد، صرفاً با تغییر رویکرد به سمت معادن عمیق، این مشکل حل نمیشود و اگر شفافیت ایجاد نشود، ذخایر عمیق هم مانند ذخایر سطحی در چنبره عدماظهار یا بیشاظهاریهای رانتی گرفتار خواهند شد.
استخراج خیالی با قطعی برق و گاز !
از سویی دیگر، معادن عمیق به شدت انرژیبر بوده و در کشوری که تابستانها برق معادن و زمستانها گاز صنایع قطع میشود، ورود به اعماق زمین یعنی فشار مضاعف بر شبکه انرژی بنابراین دولت پیش از تشویق به اکتشاف عمیق، باید پاسخ دهد که انرژی لازم برای تهویه، پمپاژ و استخراج از عمق ۲۰۰۰ متری قرار است از کجا تامین شود؟
به گزارش تابناک، به نظر میرسد شاید روی کاغذ، رسیدن به ذخایر ۵۰۰ میلیون تنی در عمق زمین یک پیروزی باشد، اما در سفره مردم و اقتصاد ملی، این اعداد چیزی جز «خامفروشی عمیقتر» نخواهد بود؛ بنابراین وزارت صمت به جای افتخار به حفاری در اعماق، باید پاسخ دهد که چرا چرخ فرآوری و صنایع پاییندستی همچنان لنگ میزند؟ یا اینکه وقتی هنوز حقوق دولتی معادن تغییر میکند و عوارض صادراتی مانند شمشیر بالای سر تولیدکننده است، هیچ سرمایهگذاری جرأت نمیکند سرمایهاش را در عمق ۱۰۰۰ متری زمین دفن کند.
قیمت دستگاه حفاری عمیق زن از صد میلیارد تومن شروع میشه. اونم با ریسک و خطر گیر کردن لوله ها در زمین. بخوان حدیث قصه را. کاش کاغذی اختراع نمیشد.همه چیزمون کاغذی شده. مدیریت کاغذی، وعده های کاغذی ، پیش بینی کاغذی، موفقیت کاغذی...
تعدادی از مالکین معادن، بدون توجه به حفظ محیط زیست و اقتصاد محلی ساکنین مناطق اطراف، فقط به فکر منافع خود هستند و تخریب در محیط زیست ایجاد کرده و با آلوده کردن هوا و خاک، کشاورزی و باغداری مناطق اطراف را نیز از بین برده اند ایجاد و بهره برداری از معادن؛ بدون نظارت درست؛ خود باعث تخریب است.
| 
تعداد کمه خدایی یکی از وظائف مهم هر وزرات خانه برنامه ریزی و پیدا کردن منابع مالی برای اینده است اگر فکر می کنید با همین وضعیت میشه وزارت صمت را اداره کرد اشتباه می کنید همین الان هم همین سایت یکی از پایه های انتقاداتش وزارت صمته هنوز هم چیزی شروع نشده !!! شاید الان این پروژه ها مشکل و سخت و هزینه بر باشه اما باعث میشه سمت و سوی سرمایه گذاری ها بطرف پروژه های بزرگ و نه دلالی برود وبعد از مدتی که به بهره برداری رسید و نتایج ان به مردم برگرده موقعی که تونل زیر دریا را اورپایی ها در دریا میزدند خیلی ها میگفتند الان مشکلات مردم زیاده و گرانی هست و پروژه خیلی بزرگه اما الان می بینید بسیار بیشتر از مخارجش سود اوری داره | دقیقا درست میگیانگار نویسنده این مقاله بیشتر خصومت با وزارت صمت داره و نه به دنبال حل مساله
چرا که تمام دنیا به سمت معدنکاری عمیق میره
این گزارش توسط یه فرد کمسواد نوشته شده که سررشته چندانی در حوزه معدنکاری و اکتشافات معدنی نداشته. اطلاعاتش از معدنکاری در حد نوشته های اینترنتی بوده و اصلا نگاه تخصصی نداشته. اصلا منظور جعفری رو متوجه نشده. | احسنت. دقیقا اون جایی که نقل قول کرده از وجیه اله جعفری که "برای مثال در یکی از استانها بخش خصوصی در معدن خودش ۷۰۰ متر حفاری کرده و ذخیره ۱۰ میلیون تنی خود را به ۵۰۰ میلیون تن افزایش داده " نشون میده که واقعا نفهمیده که منظور تا عمق 700 متری هستش وگرنه کسی با 700 متر مغزه از دل زمین، نمیتونه تخمین ذخیره بزنه. شعاع تاثیر اون گمانه اکتشافی رو چند متر در نظر گرفته که تونسته به چنین ذخیره ای برسه؟ همه این مشکلات از واردات ماشین آلات دسته دو و فرسوده است، امروزه حتی در کشورهای آفریقایی هم واردات ماشین آلات دست دو ممنوع است، معادن شدن گورستان ماشین آلات چرا نمی خواهید باور کنید که تحریم کاغذ پاره نیست!!! | اونایی که باور کردند چه گلی زدند.مذاکره وجنگ | بن بستی که راه خروج نداره و روز به روز داره وخیم تر میشه