مشکل اهالی روستای گاودانه موقتا حل شد !

یک نیکوکار برای جلوگیری از قطع انگشتان دست روستاییان "گاودانه علیرضا" تا زمان بهره برداری از پل، یک تله کابین دستی ( گرگر یا جره) ایمن تر ساخته تا دیگر انگشت روستاییان به دلیل استفاده از گرگر قطع نشود.

زواره کشاورز عضو شورای روستای گاودانه به خبرنگار مهر گفت: پس از درج گزارشی در خبرگزاری مهر با موضوع " قطع انگشتان روستاییان گاودانه در استان کهگیلویه و بویر احمد به دلیل استفاده از "گرگر یا جره" به منظور عبور از رودخانه مارون"، یک نیکوکار به نام آقای شفیعیان از تهران عازم این روستا شد و تله کابین دستی جدید و ایمن تری را نصب کرد.


 
 

کشاورز بیان کرد: آقای شفیعیان تله کابین ساز است و با طراحی جدیدتر و قرار دادن حفاظی جلوی چرخهای گرگر (جره) باعث شد تا انگشتان دست روستاییان هنگام استفاده از این وسیله آسیب نبیند.

وی با اعلام اینکه چندی پیش تعدادی از مسئولان استان نیز از جمله استاندار و فرماندار با گرگر وارد روستا شده و از مشکل روستاییان آگاه شدند افزود: در این بازدید استاندار از روستاییان خواست که مردم روستا از این مکان کوچ کنند اما مردم روستا از این طرح ناراضی بودند چون زمین کشاورزی آنها در این مکان قرار دارد و باید برای آبیاری از آب رودخانه استفاده کنند.

به گزارش خبرنگار مهر، پس از دستور وزیر جهاد کشاورزی مبنی بر رسیدگی فوری به مشکل روستاییان و اختصاص بودجه برای احداث پل روی رودخانه مارون، مدیرکل راه و ترابری استان کهگیلویه و بویراحمد در بازدید از روستا قول داد که هر چه سریعتر کار احداث پل انجام شود و در صورتی که رودخانه طغیان نکند، این پل را تا دو ماه و نیم دیگر تحویل دهند.

اکنون پیمانکار اداره راه و ترابری کهگیلویه و بویراحمد کارگاه نصب پل پیاده روی را تجهیز کرده است و طبق قولی که به شورای روستا داده اند در هفته جاری عملیات اجرایی احداث پل روستای" گاودانه" را با سه میلیارد ریال اعتبار آغاز می کنند. این پل توسط شرکت ایمن راهکار احداث می شود.

روستانشینان محروم "گاودانه" در استان کهگیلویه و بویراحمد که برای خروج از روستا مجبور بودند از رودخانه ای که بین جاده و محل زندگیشان واقع شده با وسیله ای به نام "گرگر" عبور کنند تا به حال به "گرگر" بیش از 35 قربانی داده اند. این قربانیان انگشتان دست خود را برای استفاده از گرگر لای چرخهای آن جا می گذاشتند و یا انگشت خود را به رود می سپردند.

مهدیه پشتوان پنج ساله که تقریبا یک ماه پیش گرگر انگشتش را بلعید آخرین قربانی روستاست، اکنون انگشت دست مهدیه پیوند زده شده است و پلاتین، استخوان انگشت کوچکش را نگه می دارد. انگشت دوم دست چپ مهدیه دیگر هیچ حس و حرکتی ندارد.

اگرچه دیگر انگشت هیچ یکی از روستاییان قطع نمی شود اما مشکلات جسمی روستاییان در اثر قطع انگشتان تا ابد همراه آنهاست.