چرا باشگاه‌های ایران بلد نیستند پول درآورند؟!
درآمدزایی در حوزه ورزش به چند رکن اساسی متکی است که مهم‌ترین آنها را حق پخش تلویزیونی، اسپانسرینگ و تبلیغات تشکیل می‌دهند.
در میان این عوامل، حق پخش مسابقات به‌عنوان اصلی‌ترین منبع تأمین مالی فدراسیون‌ها و باشگاه‌های ورزشی در سراسر جهان شناخته می‌شود و نقشی محوری در شکل‌دهی به اقتصاد ورزش ایفا می‌کند.
به گزارش تابناک به نقل از روزنامه ایران؛ در کنار حق پخش تلویزیونی، اسپانسرینگ و تبلیغات نیز از مهم‌ترین اهرم‌های اقتصادی در نظام باشگاه‌داری حرفه‌ای جهان به شمار می‌روند؛ به گونه‌ای که باشگاه‌های مطرح بین‌المللی در رشته‌های مختلف ورزشی، حدود ۳۰ درصد از هزینه‌های سالانه خود را از محل تبلیغات و حامیان مالی تأمین می‌کنند.
این واقعیت نشان می‌دهد شریان حیاتی اقتصاد ورزش بر پایه تعامل سازنده میان برندهای تجاری و نهادهای ورزشی استوار است؛ موضوعی که در بدنه ورزش ایران، چه در سطح باشگاه‌ها و چه در فدراسیون‌های ورزشی تا حد زیادی مغفول مانده است.
در ایران، پس از ۲۴ سال انتظار، دولت مسعود پزشکیان سرانجام گام‌های عملی در جهت تحقق پرداخت حق پخش تلویزیونی مسابقات ورزشی را برداشت تا این منبع مشروع درآمدی، پس از سال‌ها، به ورزش کشور اختصاص یابد تا شاید از این طریق وابستگی باشگاه‌ها و فدراسیون‌ها به منابع دولتی کاهش پیدا کند.
با این حال، در ساختار باشگاه‌ها و فدراسیون‌های حرفه‌ای، بخش بازاریابی و اسپانسرشیپ نقشی تعیین‌کننده دارد. مدیران این بخش، با تلفیقی از مهارت اقتصادی، خلاقیت تبلیغاتی و درک عمیق از بازار، زمینه افزایش درآمد پایدار را فراهم می‌کنند. چنین رویکرد مدیریتی سبب شده است ورزش در جهان از یک فعالیت صرفاً رقابتی به صنعتی پویا و سودآور تبدیل شود؛ صنعتی که در آن مدیریت اقتصادی و برندینگ نقشی اساسی و تعیین‌کننده دارند. اما در ورزش ایران، فاصله‌ای محسوس با این الگو دیده می‌شود.
ساختار درآمدزایی در حوزه اسپانسرینگ و تبلیغات از انسجام، شفافیت و استانداردهای حرفه‌ای لازم برخوردار نیست. اغلب قراردادهای تبلیغاتی کوتاه‌مدت، غیرکارشناسی و فاقد رویکرد بلندمدت هستند.
باشگاه‌ها به‌جای تکیه بر درآمدزایی از محل اسپانسرینگ و تبلیغات، وابستگی شدیدی به منابع عمومی دارند و به جای کسب درآمد از اعتبار برند خود، بیشتر مصرف‌کننده آن محسوب می‌شوند. ضعف در مدیریت بازاریابی، نبود نظام درآمدی پایدار و بی‌توجهی به ارزش برند موجب شده است ورزش ایران از اقتصاد پویا و استانداردهای جهانی فاصله بگیرد تا اکثر قریب به اتفاق باشگاه‌ها و فدراسیون‌های ورزشی صرفاً به یک مصرف‌کننده حرفه‌ای تبدیل شوند تا مجموعه‌ای که می‌تواند از فرصت ورزشی برای درآمدزایی ایده‌آل استفاده کند.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
چون قرداد میبندم مییران ومربیان با بازیکنان ودرصد میگیرن پول بیتالمال هم زیاده
چون پول را بلدن که چجوری بالا بکشن و صداش در نیاد
چون پول مفت مردم هست دیگه
چون پول بی حساب بیت المال توو جیبشونه
چون مدیران فقط به فکر جیب خودشان هستند در دوره کوتاهی که هستند ! هیچی سر جاش نیست !
بلدن پول دربیارن مسوولین آویزون به باشگاه زیادن
چون نیازی به این کار ندارند . این همه مدیر عامل آمدند و به باشگاه ضرر رساندند و رفتند. کسی آنها را باز خواست کرد؟ کسی انها را دادگاهی کرد؟
همه جای کشور همینطور است. تمام وزیران اقتصاد در برنامهایشان به مجلس قول کنترل تورم را دادند و هیچ کدامشان موفق نبودند. ایا بازخواست شدند؟
مشت نمونه خروار است
چندتا آقا زاده معرفی بشه همه چی حله
باشگاه های ایران کارشان درآمدزایی نیست بلکه کارشان به جیب زدن بیت المال توسط عده ای خاص است.
پول مفت در اختیارشون هست و هر طور که دلشان خواست میپیچونن در مقابل اگه پول دربیارن مجبورن با حساب و کتاب خرج کنن و نشتی هم نداشته باشن!
برای اینکه جیب مردم خالی است و کشور در انزوا است.
چون هدف پول دراوردن نیست . هدف خوردن بودجه به هر طریقی
در دنیا بیشترین در آمد باشگاه ها از حق پخش تلویزیونی می باشد که در ایران وجود ندارد.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.