وظیفه نماینده فراتر از حوزه انتخابیه است

عفت شریعتی در یاداشتی که روزنامه قدس منتشر شده است تاکید کرده است که وظیفه نمایندگان فراتر از حوزه انتخابیه است.

ما به این نکته اعتقاد داریم که وقتی حضرت امام (ره) صحبتی می‌فرمودند و یا اظهار نظری می‌کردند این صحبت‌ها به هیچ وجه جنبه اغراق نداشت. امام با کسی تعارف نداشتند و برای خوش آمد کسی صحبت نمی‌فرمودند، بلکه به واقعیاتی توجه می‌کردند که اگر این واقعیات مورد توجه قرار بگیرد منشاء اثرات بسیار مبارکی خواهد بود و از جمله این فرمایشات ایشان اینکه فرمودند: «مجلس در رأس امور است»؛ بیانگر جایگاه مردم در نظام جمهوری اسلامی است یعنی مجلس آیینه مردم است و این مردم هستند که حرف نهایی را می‌زنند بنابر این در رأس امور بودن مجلس یک امر مهم و تأثیر‌گذار و سرنوشت سازاست که باید مسئولین امر و نمایندگان مجلس در تحقق این مسئله تلاش کنند که مجلسی که در رأس امور باشد خیر و برکات بسیاری را همراه خود خواهد داشت.

مجلس هفتم و هشتم یک ویژگی خاصی داشت و در جهت تحقق مطالبات مردم وارد عرصه شد و قوانینی را وضع کرد که این قوانین کارگشای مردم باشد، نظارتی را انجام داد که بتواند آرمان‌‌های جامعه را در جهت مدینه فاضله‌ای که انقلاب به دنبال آن بود را به تحقق برساند. این‌ها گام‌های اولیه است و ما باید پله‌های تحقق «مجلس در رأس امور بودن را هنوز بپیماییم.»

نکته‌ای که ممکن است مورد توافق برخی افراد قرار نگیرد این است که گاهی مجلس به جای اینکه در چارچوب وظایف خودش گام بگذارد یعنی قانون‌گذاری و نظارت را بر عهده بگیرد که در واقع وظیفه اصلی نمایندگان است گاهی نمایندگان خواسته یا ناخواسته مسائل منطقه‌ای و حوزه انتخابیه خودشان را در اولویت قرار می‌دهند در صورتی که اینگونه نیست؛ اگر نگاه کلانی به مسائل کشور داشته باشیم و قوانین خوب و نظارت دقیقی انجام بشود برای تمامی مردم کشور راهگشا خواهد بود. هر نماینده‌ای در حوزه انتخابیه خودش، به غیر از تهران، تمام مسائل ریز و درشت اجرایی را دنبال کند، در واقع موکل از نماینده‌اش می‌خواهد و این باعث می‌شود که نمایندگان از انجام کارهای کلان خودشان باز بمانند، به عنوا مثال ورود نمایندگان به مسائل اجرایی قانونی نیست اما نماینده مجلس ناخواسته وارد مسائل اجرایی شده‌است، اگر تدبیری اندیشیده شود که مسائل اجرایی از مسائل تقنینی جدا بشود این برای نمایندگان و پیشبرد اهداف تعیین شده برای مجلس مفید فایده خواهد بود.

ما منکر این مسئله نیستیم که نماینده هر حوزه انتخابیه در واقع پشتیبان مردم و در واقع امین مردم است، به هیچ وجه یک نماینده نمی‌تواند با عنوان قانونگذاری و نظارت از مردم خودش دور باشد ولی این تفاوت دارد که تمام فکر و ذکر نماینده حل مشکلات اجرایی حوزه انتخابیه‌اش باشد. اگر ما یک روزی شاهد این باشیم که هر چیزی در جای خودش قرار بگیرید این همان معنای عدل است. نماینده موظف است که مسائل قانونی را پیگیری کرده و مصوبات را با دقت بررسی کند، مثلاً اگر یک نماینده موظف باشد که اول هفته که دستور کار مجلس در اختیار نمایندگان قرار می‌گیرد، فراغت کافی داشته باشند که روی دستور جلسه، لایحه‌ها و طرح‌ها کار کند و از کارشناسان کمک بگیرد اگر رأی بدهد با دید باز رأی داده است حالا فرقی نمی‌کند که رأی مثبت باشد یا منفی، اما شما ببینید نمایندگان صبح یکشنبه که وارد صحن می‌شوند یا صبح زود از حوزه انتخابیه شان آمده‌‌اند یا نیمه شب و فرصتی دیگر برای حاشیه و بررسی متن طرح‌ها وجود ندارد. ما اگر بخواهیم که مجلس در رأس امور بودن خودش را داشته باشد حتماً باید این موانعی را که بر سر راه دستیابی به این هدف هست برداشته و مشکلات را حل کنیم و نمایندگان بتوانند با یک فراغت خاطر، مسائل قانونی را بررسی کنند.