چیزهایی كه كودك ۲ ساله‌ام به من آموخت

فرهیختگان: هر سال كه می‌گذرد من چیزهای زیادی از دختر كوچكم یاد می‌گیرم. ما فكر می‌كنیم برای این پیش او هستیم كه چیزهایی به او یاد دهیم اما بعضی وقت‌ها برعكس است و ما هستیم كه از كودك خود یاد می‌گیریم.

خستگی برای او معنایی ندارد، او هر وقت به خواب می‌رود به دلیل خستگی نیست فقط به‌خاطر این است كه دوست دارد در آن لحظه بخوابد.

هیچ‌وقت حسرت چیزی را نمی‌خورد. من به این باور رسیده‌ام كه حسرت خوردن ابداع بزرگ‌ترهاست و فقط راهی است برای فرار از شاد بودن. زمانی بین ناراحتی و شادی او وجود ندارد. بارها تلاش كرده‌ام كه این احساس را تجربه كنم و هر بار لذت و شادی باورنكردنی را احساس می‌كنم.

او هنوز به‌طور واضح حرف نمی‌زند اما ما سعی می‌كنیم با كلمات او آشنا شویم و بفهمیم هر كلمه از نظر او چه معنی می‌دهد. واقعا جالب است كه كسی لغات خاص خود را ابداع كند و واقعیات اطرافش را با آن توصیف كند و جالب‌تر اینكه دیگران تلاش كنند مفهوم او را درك نمایند. و من یاد گرفتم كه همه می‌توانند دنیای خود را داشته باشند و دیگران را در آن شریك كنند.من بسیار از نحوه برخورد او با كودكان دیگر متعجبم. اگر از آنها خوشش بیاید با آنها بازی می‌كند و اگر خوشش نیاید به‌راحتی آنها را نادیده می‌گیرد، بدون توجه به اینكه آنها چه می‌كنند او هرگز كلمه انتقام را نمی‌داند، او فقط افراد را نادیده می‌گیرد و از كسی هرگز متنفر نمی‌شود.

اگر نمی‌خواهد كاری را انجام بدهد مثل خوردن یا خوابیدن، هیچ‌كس در دنیا وجود ندارد كه بتواند او را مجبور به آن كار كند. و این فقط خود اوست كه می‌داند چه می‌خواهد انجام دهد.از لحظه‌ای كه او یاد گرفته بی‌دلیل گریه كند ما را دست می‌اندازد و ما خیلی سعی می‌كنیم كه گول او را نخوریم اما بی‌فایده است. و این به دلیل این است كه بعضی از افراد خودشان می‌خواهند كه بازیچه دیگران قرار بگیرند.مهم‌ترین چیزی كه از او یاد گرفتم این بود كه فكر نكنیم همه‌چیز و همه‌كس از سنگند، بلكه همه به راحتی تغییر می‌كنند و از همه مهم‌تر خودمان، البته اگر بخواهیم.