تيم پيرواني از تيم برانكو بهتر است

ابزارهاي موفقيت يا شايد بهتر باشد بگوييم ابزارهاي بردن در تيم فوتبال اميد ايران موجود است. يک خط حمله خيلي خوب، يک دروازه‌بان خوب و يک دفاع وسط خوب، در واقع ستون فقرات محكمي را ساخته است و اين همان ابزار برنده‌شدن است. بازيكنان ايراني در بخش کارهاي ايستگاهي هم واقعا کارآمد هستند و مي‌توانند پرتاب‌هاي بلند اوت داشته باشند. ضربات ايستگاهي از روي خطاهايي که حريف به ما مي‌دهد بسيار كارساز بوده و گلهاي زيادي روي اين تاكتيك به‌ثمر رسيده است. در واقع اينها ابزار برنده شدن هستند منتهي شايد اين ابزار در بازي‌هاي سخت کافي نباشند.

 آن چيزي که تا الان انجام داده‌ايم، نشان داده است که اين ابزار براي غلبه بر تيم‌هاي متوسط كفايت مي‌كند. از لحاظ تيمي ما نمي‌توانيم بگوييم تيم ايران تنها به اين ابزار تكيه كرده و به لحاظ تاكتيكي تيم خوبي نيست. شايد بي‌انصافي باشد که اينگونه قضاوت کنيم. بايد ببينيم انتظارات ما چيست. ما اگر تيمي را درست کرده باشيم براي اينکه برنده شود، خب اين تيم همان طور که گفتم ابزارهايش را دارد و مي‌تواند بازي‌حريفانش را تخريب کند.

 اين تيم بازيکناني دارد که خوب مي‌دوند و بازي درگيرانه را مخصوصا در خط مياني و در گوشه‌ها بلد هستند. منتها اگر انتظار داشته باشيم که اينها يک فوتبال روبه جلو و با طراوت بازي کنند، شايد انتظار نابجايي باشد. اگر تيم بودن را به اين بدانيم، تيم اميد ما مقداري کمبود دارد. ولي از نظر دفاعي، بازي درگيرانه، بازي تخريبي و بازي براي برنده شدن، به نظر من، ما تيم خوبي هستيم. تيم‌هايي مثل ژاپن و کره يا حتي چين و حتي جديدا بعضي از کشورهاي عربي به بازي‌هاي آسيايي مثل بستري نگاه مي‌کنند براي دو سال بعد که مي‌خواهند مقدماتي جام‌جهاني را بازي کنند.

 در واقع آنها استراتژي کارشان هر چهارسال يک‌بار و از جام‌جهاني تا جام‌جهاني است. در واقع آنها هدف نهايي شان را که جام‌جهاني ا‌ست، در دل تورنمنت‌ها جست‌وجو مي‌کنند. ژاپن يکي از آن تيم‌هاست و آنها تا اکنون هم ثابت کرده‌اند که خيلي خوب پيشرفت مي‌کنند و با آمدن هر جام‌جهاني، شما تيم ژاپن را دو قدم جلوتر از جام‌جهاني قبلي مي‌بينيد. حتي خيلي از تورنمنت‌ها هم را اين وسط با اينکه با تيم‌هاي جوان و پرانگيزه آمده‌اند، توانسته‌اند فتح کنند. اين شاخصه‌اي‌است که الان تيم‌هاي مثل ژاپن و کره دارند. تيم ژاپن يک حريف خيلي قدرتمند است.

من درباره بازي ذوب آهن و آن تيم کره‌اي گفتم که صرفا بازي دفاعي و ضدحمله شايد ديگر در فينال براي ذوب آهن کفايت نکند. ذوب آهن به اين شکل توانست از سد چند تيم بگذرد، ولي تيم‌هاي کره‌اي روي مالکيت توپ خيلي حساسيت دارند. همين موضوع الان براي تيم‌هاي ژاپني هم هست. ما اگر بخواهيم جلوي ژاپن موفق باشيم، حتما بايد در بخش مالکيت توپ صاحب ايده‌هاي بهتري باشيم.

 با قابليت‌هايي که بازيكناني مثل انصاري‌فر، آرش افشين و غلامرضا رضايي در بخش حمله دارند، فکر مي‌کنم بتوانيم بازي خوبي مقابل ژاپن داشته باشيم. به نظر من اين تيم ايران از تيمي كه برانكو در بوسان 2002 داشت تيم بهتري است و بازي‌هاي آينده شايد بتواند اين موضوع را اثبات کند.