مجموعه عکس:ماهی‌گیرانِ بی‌ماهی

در سواحل جنوب شرقی آسیا، جایی میان آسمان‌های ابری و دریای طوفانی، نسل‌هایی زندگی کرده‌اند که نان‌شان را از دل موج‌ها بیرون می‌کشیدند. اما حالا، موج‌ها دیگر نان نمی‌دهند. «ماهی‌گیرانِ بی‌ماهی» عنوان مجموعه عکسی است از روستاهایی در فیلیپین که زمانی قلب تپنده ماهی‌گیری سنتی بودند و امروز تنها صدای شکستن قایق‌های چوبی در ساحل مانده است. مردانی که تورها را هر روز در آب می‌اندازند، با امیدی که از جنس عادت است، نه از جنس اطمینان. زنانی که ساعت‌ها منتظر بازگشت قایق‌ها می‌مانند، بی‌آنکه بدانند این بار چیزی برای تقسیم وجود دارد یا نه. کودکانی که به جای مدرسه، در کنار ساحل دنبال تکه‌های چوب و وسایل بازیافت‌پذیر می‌گردند. طوفان‌های فصلی شدیدتر شده‌اند، سطح آب بالا آمده و ماهی‌ها کوچ کرده‌اند؛ اما این مردم هنوز نرفته‌اند. عکس‌ها از رنج نمی‌گویند، از ایستادگی می‌گویند. از صیادانی که در دل بی‌عدالتی جهانی، تورهای خالی را چون پرچمی از بقا بالا نگه داشته‌اند.