ریه های زندگی بخش شهر

درخت در فرهنگ ایرانی اسلامی مردم این سرزمین همواره از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده است. درخت به عنوان نمادی از زندگی در میان مردم ارج نهاده می‌شده است و بزرگان دین به کاشت و نگهداشت آن سفارش کرده‌اند. با تغییر سبک زندگی مردم و روند رو به رشد زندگی شهری، باغ‌ها، خانه‌باغ‌ها و پیاده راه‌ها جای خود را به برج‌ها، خیابان‌ها و اتومبیل‌ها داده‌اند اما در این میان آخرین منافذ تنفسی شهر وجود درختان در حاشیه معابر شهری است که ایجاد و حفظ آن‌ها وظیفه‌ای همگانی است.