حل مشکلات جوانان نیازمند سیاست راهبردی
نماینده مردم بروجن معتقد است برای حل مشكل اشتغال جوانان نیاز به اراده و اهتمام ملی داریم به عنوان مثال برخی وزارتخانهها اعم از وزارت كار و امور اجتماعی و وزارت تعاون برای اشتغال جوانان باید با سرعت، جدیت و دقت بیشتری به سیاستگذاری بپردازند و پس از آن نظارت بر حسن اجرای آن سیاستها داشته باشد.
"سیروس برنا بلداجی" در گفت وگو با ویژه نامه مجلس و مردم چهارمحال و بختیاری می گوید: مشكل اساسی جوانان اشتغال است. اشتغال جوانان یك مشكل زیرساختی است كه نیاز به یك پكیج و مجموعهای از سیاستهای راهبردی دارد.
شما عضو كمیسیون اجتماعی مجلس هستید. این عضویت شما چه تأثیری بر حوزه انتخابیهتان دارد؟
یكی از چالشهای مهم در كشورهای مختلف، سبك زندگی و مهارتهای زندگی است. با توجه به فرآیند جهانیسازی برخی قدرتهای بزرگتر از طریق اقدامات نامحسوس و نامرئی مقتضیات جوامع دیگر را تحتالشعاع قرار میدهند و از این طریق آسیب وارد میكنند. كشور ایران دارای یك فرهنگ غنی و دینی است. ایران باید نیازهای مردم را شناسایی كند تا از آن طریق آسیبهای ناشی از تهاجم فرهنگی را جبران كند، از سوی دیگر نسل سوم جامعه دچار گسست نسلی شده است و باید ارزشهای غنی اولیه را به نسل جدید از طریق خانواده كه مهمترین نهاد جامعه است انتقال دهیم تا آسیب را پوشش دهیم. بهخصوص در كمیسیون اجتماعی كه بخش اصلی پیگیری اینگونه موضوعات است باید تلاش بیشتری صورت بگیرد.
برای جلوگیری از این مشكلات چه راهی را پیشنهاد میكنید؟
خانوادهها باید آموزههای علمی و اخلاقی را از طریق الگوهای عملی آموزش دهند و فقط در حد شعار نباشد و نیز فرزندان خودشان را بهصورت غیرمستقیم كنترل كنند. با رشد فزاینده تكنولوژی IC، IT و سرعت بالای آنها باید سطح ملی و نهادهای خانواده را اغنا و با ارزیابی صحیح از آسیبهای اجتماعی و مشكلات، آنها را حل كنیم.
روند اجرای مصوبات دولت در استان را چگونه ارزیابی میكنید؟
در مجموع وضعیت اجرای مصوبات هیأت دولت در سفرهای اول و دوم به استان چهارمحال و بختیاری در قیاس با سایر استانها و میانگین كشوری وضعیت خوبی است اما در سطح استان و در شهرستان بروجن در بین پروژههای مختلف، مهمترین پروژههای شهرستان كه عبارتند از پروژه موسوم به انتقال آب سبزكوه كه مقرر شده بود در سال 86 به بهرهبرداری برسد و نیز پروژه مهم مجتمع پتروشیمی شهرستان بروجن هر دو به نحو بارزی عقب ماندهاند به گونهای كه پروژه انتقال آب سبزكوه در سفر سوم تازه كلنگ خورد و پروژه پتروشیمی همچنان راكد مانده است.
دلیل این اتفاقات چیست؟
دلیلش مشخص نیست. شاید كمبود اعتبارات است. اما در مجموع باید از زحمات دولتمردان در دولتهای نهم و دهم تشكر كرد و امیدواریم تحول جدید ایجادشده در مدیریت ارشد استان نویدبخش حركتهای نو، شتابنده و امیدبخشی باشد كه غقبماندگیهای چند سال اخیر بهخصوص در زمینه این دو پروژه جبران شود.
وضعیت گردشگری در استان و حوزه انتخابیهتان چگونه است؟
این استان برخلاف طبیعت چشمگیر و جاذبههای گردشگری فراوان، متأسفانه مورد بیمهری از سوی سازمان میراث فرهنگی و گرشگری قرار گرفته است. طبیعت زیبای كوهستانها، قابلیت برگزای انواع مسابقات اسكی روی چمن و برف، گز بلداجی و جاذبه دیگر میتواند به عنوان مهمترین قطب گردشگری در كشور شده و به سایر كشورها نیز شناسانده شود. به همین دلیل این حوزه به توجه بیشتری از سوی مسئولان نیاز دارد.
مشكل اساسی جوانان را با توجه به اینكه عضو كمیسیون اجتماعی هستید چه میدانید؟
مشكل اساسی جوانان اشتغال است. اشتغال جوانان یك مشكل زیرساختی است كه نیاز به یك پكیج و مجموعهای از سیاستهای راهبردی دارد. مشكل اشتغال جوانان از طریق راهكارهای مقطعی و بعضی از اقدامات جزیرهای حل نمیشود، در واقع به گونهای است كه نمیتوان با سرعت و شتاب بر آن فائق آمد. واقعیت این است كه مشكل اقتصاد كشور ریشه در بعضی از نواقص، خلأها و نارساییهای ساختاری اقتصاد كشور دارد كه در طول یكی، دو دهه گذشته از دولتها به میراث رسیده است.
چه راه حلی برای این مشكل وجود دارد؟
امنیت درسرمایهگذاری باید در دستور كار قرار گیرد، باید فضای مطمئنتر، با شتاب بیشتری جهت ورود سرمایهگذاران خارجی و شركتهای بزرگ خارجی به عرصه داخلی بیش از پیش ایجاد شود. مصوبه اخیر هیأت دولت مبنی بر ایجاد بانكها با مالكیت خارجی در داخل كشور را هم به فال نیك میگیریم كه این امر باعث ایجاد رونق اقتصادی كشور میشود. 70 درصد جمعیت كشور را نیروی جوان تشكیل داده و اكثر جوانان ایرانی جویای كار هستند در نتیجه باید در كشور تلاش شود تا روحیه و تمنای راحت طلبی، عافیتطلبی و پشت میز نشینی بهخصوص در بین اقشار تحصیلكرده جامعه هرروز كمرنگ و كمرنگتر شود، تفكر خلاق و روحیات كارآفرینی در كشور باید روز به روز تقویت و توسعه یافته و نهادینه شود تا به تدریج شاهد حل تدریجی مشكل اشتغال باشیم.
زمانی كه تعداد افراد بیكار در جامعه افزایش پیدا كند طبیعتا میزان فقر نیز به همان نسبت بالا میرود. شما خط فقر را چگونه تعریف میکنید؟
خط فقر مبیّن متغیرهای گوناگونی است كه میتوان آن را در جامعه از در آمد تا هزینه و حتی موقعیت جغرافیایی و آب وهوایی تعیین کرد. این موارد هرکدام به نوعی در زندگی روزمره و آینده افراد تأثیر دارد. وضعیت بهداشت و حتی امید به زندگی را هم میتوان از جمله مواردی دانست که تعیینکننده خط فقر هستند.
وقتی قانون یکی از وظایف تعیین شده برای وزارت رفاه را «تعیین خط فقر» عنوان کرده، چرا وزارت رفاه از اعلام آن طفره میرود؟
ما هم در تکاپو هستیم تا هرچه سریعتر این موضوع خاتمه پیدا کند و وزارت رفاه این مسئله را روشن کند و وزارت رفاه نیز وظیفه دارد تا هرچه زودتر به این چالش خاتمه دهد و از اعلام این موضوع طفره نرود.
پیش از این اعلام شده بود که میزان خط فقر در ایران 900 هزار تومان است اما در حال حاضر 500 هزار تومان اعلام میشود. این در حالی است که وزارت رفاه هیچکدام از این آمارها را قبول ندارد.
تعیین خط فقر را نمیتوان در همه جای ایران یکسان ارائه کرد. گرچه دراینخصوص آمار متفاوتی ارائه شده است و کارشناسان با یک آمار مشخص و بارز روبهرو نبودهاند.
پس نمیتوان به هیچیک از این آمار استناد کرد؟
به نظر میرسد آمار ارائه شده باید از نقاط مختلف ایران تفکیک شده باشند و با توجه به اینکه میزان توسعه یافتگی در استانها و مناطق مختلف ایران متفاوت است بنابراین باید خط فقر را هم تفکیک کرد یا آنکه راه حل بهتری در نظر گرفت و خط فقر میانگین در کشور تعریف کرد. در حال حاضر شاهد هستیم که میزان عقبماندگی در استانهای ایران متفاوت است و همین امر نشان میدهد که نمیتوان خط فقر را در نقاط مختلف ایران یکسان دانست. مثلا در تهران برای رسیدن به یک وسیله نقلیه عمومی شهرندان شاید10 دقیقه وقت صرف کنند، اما در یک روستا تا 45 دقیقه زمان مصرف شود.
