نکند داستان ملوانان انگلیسی دوباره تکرار شود

در حالی که در چند روز اخیر، بحث هایی درباره آزادی یکی از سه آمریکایی بازداشت شده در ایران مطرح شده و امروز نیز دادستانی اعلام کرده که یکی از این سه نفر آزاد خواهد شد، فارغ از این که آیا دولت قانونا مجاز بود، بدون توجه به روند پیگیری ماجرا در دستگاه قضا، در اعلام این خبر پیشدستی کند یا خیر، نگرانی افکار عمومی از این است که نکند این زندانی نیز مانند ملوان های انگلیسی، در یک مراسم با شکوه از زندان خارج و به وطن خود بازگردد!

به گزارش «تابناک»، هنوز افکار عمومی فراموش نکرده است که مسئولان دولتی چگونه ملوانان انگلیسی را ـ که خود ما آنان را متجاوز به سرزمینمان معرفی کرده بودیم ـ با مراسمی رسمی و با اهدای کت و شلوارهایی یکدست و با تقدیم سوغاتی از ایران ـ با این توجیه که فرهنگ غنی و طبع بلند ایرانی، قایل به تکریم انسان هاست ـ بدرقه کردند.

بنا بر این گزارش، در آن زمان این پرسش برای افکار عمومی پیش آمده بود که چگونه مسئولان یک کشور، متجاوزان به خاک خود را این گونه تکریم و احترام می کنند؛ افرادی که فردای پس از رسیدن به کشور مادری، به خوبی از خجالت محبت های ما درآمدند؟!

در واقع، محل پرسش آنجا بود که بالاخره آن افراد یا متجاوز بودند و یا نبودند! اگر متجاوز بودند که چنان بدرقه و سوغات و هدیه ای را هیچ کجای جهان به متجاوز نمی دهند و رئیس جمهور هیچ کشوری هم به خوش و بش و احوالپرسی با متجاوزان به خاک کشورش نمی پردازد و اگر هم متجاوز نبودند که اساسا چرا آنان دستگیر و آن همه فشار بین المللی را تحمل کردیم؟!

بنابراین، در برهه کنونی نیز نگرانی هایی درباره شیوه آزادی آمریکایی های زندانی شده در ایران وجود دارد. مبادا برای افرادی که ما آنان را به جرم جاسوسی مجازات کرده ایم، مراسم رسمی بدرقه و احوالپرسی برقرار کنیم، که قطعا این رفتار در عرصه دیپلماسی و روابط بین الملل، نه تنها به پای فرهنگ غنی و طبع بلند ایرانی گذاشته نخواهد شد، بلکه در خوش بینانه ترین حالت، تفسیر به ضعف حاکمیت شده و با حیثیت ملی کشورمان بازی خواهد کرد، چرا که هیچ کشوری در دنیا، بنا بر هیچ عقل و منطقی با جاسوسانی که علیه کشور متبوعش فعالیت کنند، عکس یادگاری نخواهد انداخت.

در پایان باید افزود: رسانه به عنوان چشم بیدار جامعه، همواره در حال رصد اوضاع جامعه است تا مبادا گزندی به آبروی مردم، کشور، نظام و یا اعتقاداتش برسد و در این گزارش نیز به هیچ وجه، قصد قصاص پیش از جرم نبود، بلکه تنها هشداری است برای تکرار نشدن خطایی که در گذشته انجام گرفته است.