تاخیر مصوبات دولت در چهارمحال بختیاری
مسائل آموزشی و خصوصاً حوزه آموزشوپرورش یکی از تعیینکنندهترین شاخصهای حرکت هر استانی به سمت توسعه است. اینکه تا چه اندازه به این امر مهم توجه میشود، در روند توسعه و پیشرفت آن استان تأثیرگذار است.
"نورالله حیدری دستنایی"نماینده مردم اردل، فارسان، کیار و کوهرنگ در مجلس شورای اسلامی به مشکلات زیادی که استان سالهاست با آنها دستوپنجه نرم میکند، اشاره میکند و میگوید: این مشکلات ریشه در عقبماندگی تحمیلیای دارد که استان به آن دچار شده است.
به گزارش خانه ملت، وی همچنین روند اجرای مصوبات سفر هیأتدولت به استان را مطلوب نمیداند و از اجرایی شدن تنها 40 درصد این مصوبات خبر میدهد. این استان، حدود 10 درصد آب کشور را تأمین میکند و این در حالی است که به گفته این نماینده استان بهره زیادی از این مزیت بزرگ نبرده است و با بیمهریهای زیادی روبهروست.
شما عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات در مجلس شورای اسلامی هستید. چه شد که این کمیسیون را انتخاب کردید؟
سابقه کاری و تجربه بنده در حوزه آموزشوپرورش ، آموزش عالی و فنیوحرفهای بوده است به همین دلیل برای اجرای نحوه بهتر مسئولیتم و اینکه کاملاً با سوابق علمی و تجربیام منطبق باشد این کمیسیون را انتخاب کردم. آموزشوپرورش را در شقوق مختلفش با اهمیت میدانم. آموزش چه در حوزه فنیوحرفهای، آموزش عالی و آموزشوپرورش را باید در زوایای مختلف تحقیقاتی و سایر بخشها ساماندهی و تقویت کنیم و اگر این امر تحقق پیدا کند قدم بزرگی را در کشور برمیداریم.
نماینده بودن شما در مجلس و عضویتتان در این کمیسیون چه تأثیری بر حوزه انتخابیه و استانتان گذاشته است؟
بنده مشی و سیرهام رسیدگی به مسائل کلان کشوری است اما از آنجایی که خادم و خدمتگزار مردم استان چهارمحالوبختیاری هستم، رسیدگی به مسائل آنان را وظیفه اصلی خودم میدانم. استان ما، استانی است که در همه زمینهها از جمله مباحث آموزشی عقبماندگیهای تحمیلی بسیاری دارد. در رابطه با آموزش عالی و فنیحرفهای تلاشهای زیادی در این استان شده است البته همه کمبودها هم به مسئولان کشوری گزارش شده است. آنها نیز مساعدتهایی را از نظر مسائل فیزیکی، ساختمان، ایجاد رشتههای جدید و جذب اساتید باتجربه، ایجاد آزمایشگاهها، آموزشگاههای فنیوحرفهای انجام دادهاند.
دلیل این عقبماندگی تحمیلی که از آن صحبت کردید چیست؟
بخشی از این عقبماندگی مربوط به نظام سیاسی و به خصوص نظام طاغوت است. استان ما متأسفانه بعد از انقلاب اسلامی نیز گرفتار سیاستهای غلط برخی از دولتها شد. این سیاستها در توزیع ناعادلانه امکانات بود و استان ما را در مقابل استانهای ثروتمند در حاشیه قرار دادند؛ همانطور که در قبل از انقلاب نگاه ناعادلانهای به استان ما میشد در بعد از انقلاب نیز به طور ناخواسته این سیاستها ادامه پیدا کرد، البته در دولت هشتم و نهم تلاشهایی برای رفع این نابرابریها صورت گرفته است که امیدواریم ادامه داشته باشد.
مهمترین مسائل و مشکلات استان را به طور کلی چه میدانید؟
مهمترین مسئله استان ما، بحث بیکاری است. نرخ بیکاری استان ما بالاتر از میانگین کشوری است این در حالی است که استان ما استان کوچکی است اما پتانسیل فراوانی از نظر نیروی انسانی دارد به طوریکه ما نباید در استانمان بیکار داشته باشیم بلکه باید جا و ظرفیت برای بیکاران استانهای دیگر داشته باشیم و نیروهای آنها را جذب کنیم اما متأسفانه نیروی کار ما به استانهای دیگر و حتی خارج از ایران مهاجرت میکنند. مسئله بعدی ما آب است. آب چهارمحالوبختیاری 10 درصد آب کل کشور را تأمین میکند اما بهره ما به نیم درصد هم نمیرسد براین اساس ما الان زمینهای قابل و نیروی کار ماهر داریم اما در بحث شغل و صنعت عقب هستیم.
دولت نهم نیز در سفرهایی که به استان داشتهاند مجوزهایی دادند اما هیچکدام عملیاتی نشدند. در واقع ما کنار دریا هستیم اما تشنهایم. مسئله دیگر استان ما، این است که استان در بنبست بوده و همچنان در بنبست هستیم. در این قضیه دولت و نظام نیز باید بهتر عمل کنند.
مسئولان میگویند استان ما در بحث توریسم و گردشگری قابلیتهای فوقالعادهای دارد، خب درست است اما تا زمانی که از آنها استفادهای نمیشود، فایدهای ندارد.
توزیع امکانات متناسب با استان ما نیست. پوشش گیاهی متنوع و مناظر دیدنی و کوهستانی استان ما میتواند هزاران گردشگر را جذب کند اما عدم توجه به این مباحث و عدم جذب سرمایهگذار به استان برخلاف معافیتهایی است که دولت مقرر کرده و مشکلات زیادی را به وجود آورده است.
عدم استقبال سرمایهگذاران غیردولتی و همچنین عدم سرمایهگذاری دولت، مانع بزرگی برای توسعه استان است. البته قانون نیز اجازه سرمایهگذاری دولت را نمیدهد که به طور مستقیم سرمایهگذاری کند اما باید راهی وجود داشته باشد؛ دولت باید مشوقهایش را حداقل در استان ما برای سرمایهگذاری افزایش دهد.
شما به بحث گردشگری اشاره کردید، عملکرد سازمان میراث فرهنگی و گردشگری را در استانتان چگونه ارزیابی میکنید؟
عملکرد این سازمان را مطلوب نمیدانم. البته مدیریت استانی ما در این زمینه نیز ضعیف عمل کرده است و عملکرد ناصوابی دارد. دولت امکانات لازم را فراهم میکند اما مدیران توانایی عملیاتی و اجرایی کردن آنها را ندارند. البته مراحل انتقال این مسائل از حالت مکتوب به اجرایی کردن نمیرسد.
در بحث سرمایهگذاری شما هنوز معتقدید که دولت باید سرمایهگذاری کند؟
ببینید، سرمایهگذار بخش خصوصی به استان ما نمیآید. خب ما چه پاسخی باید به مردم بدهیم. البته ما به دنبال تجدیدنظر در مورد چند استان و رابطه با سرمایهگذاری دولت هستیم. تا زمانی که ما هیچ امکاناتی برای ارائه به بخش خصوصی نداریم اصل 44 به کارمان نمیآید، در گذشته هیچ سرمایهگذاری اساسی در استان صورت نگرفت، در حال حاضر نیز چیزی برای عرضه به بخش خصوصی نداریم. دولت باید در اینجا راهگشای این مشکل ما باشد و با ایجاد بستری مناسب این امکانات را برای سرمایهگذاری فراهم کند.
وضعیت صنعت و کارخانهها در استان با توجه به کوهستانی بودن آن چگونه است؟
ما مستعد صنعت هستیم، گرچه توجهی به آن نشده است. به جز شهرکرد و بروجن، سایر شهرها صنعتی ندارند، از وزیر صنایع خواستار توجه جدی به این موضوع هستیم. اگر بخشی از مصوبات دولت اجرا شود ما میتوانیم به یکی از بزرگترین قطبهای صنعتی تبدیل شویم اما متأسفانه امکانات ما کم است و در رابطه با صنعت حرفی برای گفتن نداریم.
روند اجرای مصوبات سفرهای هیأتدولت در چهارمحالوبختیاری را چگونه ارزیابی میکنید؟
مصوبات هیأت دولت در استان ما، در مقایسه با سایر استانها خوب نیست. از نظر حجم ریالی نیز به همین صورت است و همین مقدار هم مطلوب نیست. چیزی نزدیک به بیش از 60 درصد این مصوبات یعنی سفرهای اول و دوم عملیاتی نشده است.
البته بنده از رویکرد این سفرهای دولتی حمایت کرده و میکنم اما متأسفانه تنها 40 درصد این مصوبات عملیاتی شده اند. این کار نیازمند یک هیأت ویژه از سوی دولت برای نظارت بر اجرای این مصوبات است تا موانع و مشکلات پیش روی آنها را ریشهیابی کند.
فکر نمیکنید اجرایی نشدن این مصوبات، مطالبات مردم را افزایشمیدهد و در نتیجه به شما مراجعه میکنند و در نهایت منجر به پرسش از وزیر مربوطه از سوی شما میشود؟
بله. کاملاً حرف شما درست است. در واقع چالش ما نیز همین موضوع است. دولت در هر سفر خود یکسری مصوبات را ارائه میکند و نهایت گریبان ما را میگیرد. اگر دولت به تعهداتش عمل کند، چنین مسائلی پیش نخواهد آمد.
وظیفه شما به عنوان نماینده مردم در خانه ملت، قانونگذاری و نظارت بر اجرای قوانین است، به عقیده شما این موضوع درست است که مردم چاره تمام مشکلات خود اعم از کوچک و بزرگ را نزد نمایندگان مجلس جستوجو میکنند و به این دلیل به آنها مراجعه میکنند؟
اگر نمایندگان به دو وظیفه ذاتی خود که شما به آنها اشاره کردید به خوبی عمل کنند، همین مطالبات در مسیر قانونی اجرا خواهد شد. متأسفانه به دلیل عملکرد گذشتگان 180 درجه مسیر و وظایف نمایندگی تغییر کرده است.
مگر نماینده تا چه اندازه میتواند فراتر از قانون عمل کند؟ در این رابطه باید فرهنگسازی شود، این بدین معنی نیست که نباید به مشکلات و مسائل مردم رسیدگی کنیم بلکه باید در قالب دو وظیفه ذاتی خود به این مطالبات رسیدگی کنیم تا به این ترتیب هم مشکل مردم رفع شود و هم تقابل و شائبه بین 2 قوا از بین برود.
