در مسیر زاینده رودبخشی از حقیقت فوتبال ایران است

علت اصلی انتخاب این سوژه برای ساخت این مجموعه تلویزیونی چه عاملی بود، برای اولین بار در رسانه ملی چنین سوژه‌ای به عنوان یک کار بزرگ روی آنتن فرستاده شد.

ـ داستان این سریال همانند تمامی داستان‌ها از یک اتفاق شروع شد، آقای علیرضا نادری روزی سراغ من آمده و سوژه را مطرح کرد، من هم با توجه به جذابیت سوژه و معضلاتی که در سطح جامعه در این حوزه وجود دارد با مدیران سیما و مدیریت شبکه یک، مذاکره کردم که این مذاکرات با استقبال خوب مدیریت رسانه ملی روبرو شد، بر همین اساس پس از انجام کارهای مقدماتی، کار را آماده پخش کردیم.

این مجموعه نزدیک به دو سال از زمان طرح تا پخش به طول انجامید، آیا این تاخیر دوساله علت خاصی داشت یا ترافیک کاری اجازه ساخت این سریال را به گروه شما نداد؟

ـ دو سال پیش طرح اولیه این کار نوشته شد، آقای نادری طرح مقدماتی خود را آماده کرده و من رایزنی‌هایی را با دریافت طرح شروع کردم، سریال «در مسیر زاینده‌رود» قرار بود رمضان 88 برای مردم پخش شود اما نبود زمان لازم و بروز اتفاقات غیرمنتظره در برخی بخش‌های مدیریتی باعث شد کار با تاخیر آماده شود، با این حال باید به این نکته اشاره کنم مدیریت رسانه در این دو سال رسما از اجرای این سوژه حمایت کرد.

این ذهنیت نزد برخی اعضای جامعه وجود دارد که ساخت سریال «در مسیر زاینده‌رود» با چنین سوژه‌ای یک کار سفارشی بوده و براساس توصیه برخی دستگاه‌ها ساخته شده است. آیا این ذهنیت درست است؟

ـ به هیچ وجه این حرف را قبول ندارم، ما براساس اتفاقاتی که در این عرصه روی داده تصمیم به تهیه چنین مجموعه‌ای گرفتیم، اصلا مگر می‌شود سریالی مناسبتی با سوژه‌ای سفارشی ساخت؟ این مسائل حاشیه‌ای است که برای بر هم زدن تمرکز ما مطرح می‌شود.

در جریان ساخت سریال فعلی بدون تردید از مشاوران زیادی کمک گرفتید، آیا برای پرداختن به سوژه فوتبال مشاور فوتبالی هم داشتید یا تنها براساس برخی اطلاعات معمولی کار را استارت زدید؟

-در پروژه‌ای به این بزرگی کار بدون مشاوره پیش نمی‌رود، همان طور که ما برای هر بخشی از کارشناسان مشاوره گرفتیم در حوزه فوتبال هم از کارشناسان و افراد زبده کمک گرفتیم، تردید نکنید که پرداخت به سوژه‌های این چنینی نیازمند مشاوره‌های قوی و قدرتمند است. امروز کار بدون مشاوره با واقعیت همخوانی نخواهد داشت. ما براساس مشاوره‌ها و واقعیت‌های موجود جامعه به ویژه حقایق زیر پوستی موجود در فوتبال محور کار خود را برنامه‌ریزی کردیم. از سویی دیگر برای پیوند خوردن مخاطب با آنچه در این حوزه می‌گذرد به سراغ بحث‌های به روز رفتیم تا همه چیز براساس واقعیت به تصویر کشیده شود. باید بپذیریم که امروز ورزش ما و فوتبال ما نیاز به چنین حرکتی داشت تا همه به اهمیت و حساسیت موضوع اخلاقی ورزش پی ببرند و درک کنند ناهنجاری‌ها می‌تواند چهره پاک ورزش را تخریب کند.

انتقادهای زیادی به مجموعه «در مسیر زاینده‌رود» شده است، تصور می‌کنید چقدر از این حجم انتقادها وارد است و چقدر این مجموعه اثرگذار بوده است؟

-هر کار و مجموعه‌ای که در جامعه دیده شود مورد انتقاد هم قرار می‌گیرد، ما اصلاً ناراحت نیستیم که منتقدان از این کار انتقاد می‌کنند چون بر این باوریم که اگر کار خوب و تأثیرگذار نبود هرگز منتقد را وادار به واکنش نمی‌کرد. من در مجموع عادت ندارم درخصوص منتقدان صحبت کنم چون معتقدم آنها به عنوان کارشناس باید اظهار نظر کنند اما در این بین مسائلی هم مطرح می‌شود که با ساختار نقد مغایرت دارد که مطمئنم منتقدان در آینده پاسخ این حاشیه‌سازی‌ها را هم خواهند داد. برخلاف تصور برخی افراد ما این مجموعه را در زمانی اندک تهیه کردیم اما به زعم خودمان موفق شدیم رسالت خود را به خوبی انجام دهیم و بخشی از مشکلات جامعه با عنوان اخلاق ورزشی را در قالب تصویر برای مخاطب به نمایش در بیاوریم.

پخش این سریال در محافل ورزشی هم سر و صدای زیادی به راه انداخته است، به گونه‌ای که فوتبالی‌ها برابر این مجموعه موضع‌گیری کردند.

-ما قصد بی‌احترامی به هیچ فرد، باشگاه و مدیری را نداشته و نخواهیم داشت. همان طور که گفتم برای ساخت ما با تحقیق و بررسی جلو رفتیم، سریال «در مسیر زاینده‌رود» روی حرف بی‌حساب و کتاب و تخیل یک فرد ساخته نشده، تمام این اتفاقات براساس واقعیت بوده اما این بدان معنا نیست که همه فوتبال ایران به این صورت است. مهران سارنگ نماینده بخشی از فوتبال نیست، او چهره خودش را دارد و به جای کسی بازی نمی‌کند، من به شخصه برای تمامی ایجنت‌های رسمی فوتبال ایران که براساس مجوز فدراسیون جهانی فوتبال فعالیت می‌کنند احترام قایلم اما باید قبول کنیم دلالی و دلال بازی غیر رسمی در فوتبال ایران کمابیش وجود دارد. متأسفانه 90 درصد بی‌اخلاقی‌های موجود در فوتبال ایران از حضور افرادی نظیر «گرکانی» سرچشمه می‌گیرد. ما در این سریال به دنبال این بودیم که نسل جوان ما با تماشای این اتفاقات متوجه شود اگر قرار است وارد این عرصه شود باید مراقب خودش باشد. معروفیت و شهرت راه و روش اصولی دارد. ما به عنوان یکی از اهداف خود در این مجموعه تلاش کردیم درجه ظرفیت روحی بازیکنان آینده‌دار فوتبال ایران که قرار است وارد این رشته شوند را بالا ببریم. امروز اگرکسی به فرزندان این سرزمین هشدار ندهد چه تضمینی وجود دارد پسر من، برادر شما فردا گرفتار مسائل پشت پرده در فوتبال نشود. جوان هجده نوزده ساله ما عاشق شهرت است این یعنی زنگ خطر که اگر مراقب نباشیم به مشکل می‌خوریم.

برخی منتقدان این سریال معتقدند فوتبالی نبودن عوامل این مجموعه باعث شد جایگاه فوتبال نزد افکار عمومی تخریب شود این ادعا را قبول دارید؟

-شاید باور نکنید اما تمام عوامل مجموعه تلویزیونی «در مسیر زاینده‌رود» فوتبالی هستند و همه به شکلی شاخص طرفدار فوتبال هستند. ما در این مجموعه به دنبال این نبودیم که فوتبال را نابود کنیم. برخی افراد بحث این سریال را به سمت و سویی خاص می‌برند اما ما از روز اول که مدیریت رسانه ملی با اجرای این پروژه موافقت کرد بنای خود را به نشان دادن واقعیت‌ها گذاشتیم، ما دوست داریم فوتبال باشد، نگاه ما و مجموعه ما به ورزش و فوتبال هم کاملاً مثبت است اما این دید مثبت نباید کار را به جایی برساند که آسیب‌های موجود در این حوزه را به دست فراموشی بسپاریم. همه ما می‌دانیم در فوتبال ایران چه می‌گذرد، مطمئناً مردم ما هم به این باور رسیده‌اند چرا که آنها هم مثل من و شما اتفاقات چند وقت اخیر در فوتبال را مشاهده کردند، دیده‌اند که ستاره‌ها چگونه یک شبه رو آمدند و یک شبه از فوتبال رفته‌اند. ظهور و سقوط بی‌دلیل برخی بازیکنان فوتبال نمونه‌های مصداقی سریال «در مسیر زاینده‌رود» است.

آیا پس از اتمام این مجموعه تلویزیونی بار دیگر هم در این حوزه حاضر به سرمایه‌گذاری هستید؟

-انجام یک کار جدید با این سوژه بلافاصله پس از اتمام این سریال کار عقلانی و منطقی نیست، ما باید اجازه دهیم این سریال اثرگذاری خود در جامعه را داشته باشد اما اگر در سال‌های آینده قصه و فیلمنامه خوبی با محوریت ورزش به دست آورم شک نکنید یک بار دیگر چنین کاری را انجام خواهم داد.