آخرین روز نمایشگاه قرآن

به نظر من بر خلاف این همه تبلیغاتی که صداوسیما شده بود، نمایشگاه بسیار سرد برگزار شد.و لله ما مقارن اذان به همراه دوستان به آنجا رفته بودیم وبا چه ذوق و شوقی، منتها دوستان نمایشگاهی ما همچنان مشغول افطاری کردن بودن و ما همچنان تا دوساعت بعد از افطار شاهد خوردن افطاری این دوستان بودیم و برای سوال از انها معذب میشدیم و حتی در غرفه حضرت سلیمان بود گویا که در پاسخ به پخش پستال ها و نمایش های آن ما را به یک سی دی و یک تبلیغ خشک و خالی و حتی بدون تعارف به سفره افطاری حواله کردند. حال بماند که برخی از غرفه داران عزیز هم که خود را با پوششی استتار میکردند و عطای خود را به لقای ما بازدیدکنندگان بخشیده بودند.
نه خبری از موسیقی های معنوی بود و کورسویی بود از ربنای شجریان...نه جنب و جوش و سرزندگی ...
با خود گفتم و با دیگر نمایشگاه ها آن را مقایسه کردم...دریغ از ذره ای انگیزه به مردم و حتی تشویقی ...گویا هیچ سعیی نکرده بودند برای جلب نظر بازدیدکنندگان؛ در حالی که در دیگر نمایشگاه ها با دادن تغذیه ای اندک، شربت، کارت پستال های یادگاری، و خلاصه سرویس دهی و خدمات رسانی تقریبا مناسب سعی در جلب و جذب مردم و به ویژه بازدید کنندگان از کشورهای دیگر داشتند.
انگار که نمایشگاه قرآن هم این بار مظلومیت قرآن را درنیافت ...این است تبلیغ اسلام و قرآن ما؟ اینچنین سرد و خاموش؟ پس بنشینیم و نتایج سحر آن را شاهد باشیم.

طبقه اول نمایشگاه کاملا بی روح بود، اما باز هم طبقه دوم که اگر نبود، ...
بخش نمایش تابلوهای قرآنی زیبا بود و البته به روز و چشمگیر.

ساعتش خيلي بد بود ما كه نتونستيم بريم