تداوم نگرانيها از گسترش قاچاق در شبكه ويديويي
جهان: شبكه ويديويي اين روزها جولانگاه فعاليت قاچاقچيان شده است.
اگر چه ابراز نگراني اهالي سينما از گسترش قاچاق در شبكه ويديويي همچنان بدون پاسخ از سوي مسئولين باقي مانده است و مديران شبكه ويديويي از خريد حق رايت آثار ويديويي سر باز مي زنند اما فعاليت شبه سينمايي برخي از اين موسسات حكايت از داستاني ديگر دارد.
اما درباره اين شبكه هاي ويديويي ذكر چند نكته لازم است:
اول اينكه آنچه كه باعث عدم تمايل مردم به خريد فيلم شده است رشد يكباره فيلمهاي سخيفي بود كه اين بار نه از سينما كه در خود شبكه ويديويي با هزينه اي بسيار اندك توليد و روانه بازار شد و به جرات مي توان در مورد اين آثار به يك جمله اكتفا كرد كه آثار ارائه شده توهين محض به شعور مردم بود!(توليد آثاري مانند دامادي بنام صفر،منگولتينا،ثروت خفته و .......)
يعني همان بلايي كه بر سر سينما آمد تا مردم را سينما زده كنند، اين بار گريبان شبكه ويديويي را گرفت تا مهمترين عرصه حمايت از فيلمسازان(خريد حق رايت) به بيماري صعب العلاجي مبتلا شود.
نكته دوم اينكه طبق اخبار رسيده شبكه هاي ويديويي بدليل مشكل بودجه امكان خريد حق رايت آثار سينمايي را كه از اصلي ترين وظايفشان است را ندارند اما در مقابل همان هزينه را صرف توليد آثار ويديويي مي كنند تا با هزينه كمتر به سود هنگفت تري دست پيدا كنند.
يعني شبكه ويديويي با كمك مجوزي كه وزارت ارشاد براي فعاليتي ديگر صادر كرده است و به مدد دور زدن قانون! به سودجويي پرداخته اند و از وظيفه اصلي خويش دور مانده اند.اين در حالي است كه اين شركت ها از خريد حق رايت آثار سينمايي سرباز مي زنند، اما از طريق تلويزيون اثر ويديويي توليد شده توسط شركت خود را تبليغ مي كنند!
حال جاي سئوال است كه شركتي كه به دليل نداشتن بودجه چك هايشان برگشت مي خورد و از حمايت از سينما سرباز مي زنند چگونه اثري ويديويي با سوپر استارهاي سينمايي كه هزينه هنگفتي را هم متحمل شده اند توليد مي كنند؟
از ديگر نكات جالب تر درباره اين شبكه ها عدم علاقه آنها به خريد آثار فرهنگي توليد داخل، علاقه فراوان به خريد آثار سينمايي رفع توقيف شده و رقابت براي اكران آنها و خريد آثار سينمايي خارجي براي از گردونه خارج كردن آثار ايراني است! كه البته يك شركت دولتي در اين زمينه پيشتاز است.
