هر بازي 80 ميليون تومان كافي نيست؟

وطن امروز : اتفاق مهم هفته ششم همین رخداد بود؛ بازگشت قرمزهای تهران به قله جدول. اما با عبور از این کمیت خواهیم دید که کیفیت پرسپولیس چندان مرغوب نبوده است. شاهین‌بوشهر در اکثر دقایق بازی یکشنبه شب سکان میانه میدان را در اختیار داشت و هر وقت اراده کرد موفق شد پرسپولیس و مردانش را در 50 متر زمین خودی محبوس کند. قرمزها فنر جمع شده‌ای بودند که هر آن احتمال باز شدن‌شان با یک ضدحمله برق‌آسا می‌رفت اما زهی خیال باطل.

 

شاهین یک بار در آفساید‌گیری اشتباه کرد، نوروزی یک بار ناپرهیزی کرد و پاس تو در سالم داد و غلامرضا رضایی به رسم دیرینه‌اش در این فوتبال، سرافراز مصاف تک به تک با دروازه‌بان حریف بود. این گل می‌توانست مقدمه یک برد خوب برای قرمزها باشد اما آن چیزی که بعد از گل رخ داد دفاع مطلق قرمزها در زمین آزادی بود و آنها چنان از زده‌شان دفاع می‌کردند که گویی شاهین قهرمان بلامنازع 9 دوره گذشته لیگ برتر بوده است!

 

البته در نیمه دوم کمی وضعیت قرمزها بهتر شد و ثمره این برتری، گل دیدنی مازیار زارع بود. اما مصائب پرسپولیس دقیقا از زمانی شروع شد که فشنگچی اخراج شد و مهدی نوری از فاصله‌ای بعید دروازه رحمان احمدی را گشود. دقایق پایانی چندان زیبنده تیمی نبود که طلایه‌دار هوادار در ایران است. اما آنها با همان دفاع فشرده و فوتبالی که چندان با فلسفه پرسپولیس سنخیت ندارد به هر ترتیبی حفظ نتیجه کردند تا جشن پایان بازی همان جشن صدرنشینی‌شان باشد.

دیگر به صورت عادت در آمده که سالن کنفرانس خبری دایی پر شود از سوالاتی که ربطی به بازی‌های پرسپولیس ندارند. سرمربی قرمزها چند خطی را درباره پیروزی تیمش گفت و سپس رفت سراغ همان داستان گروکشی از فدراسیون فوتبال و داستان شکایت‌کشی به فیفا. این مقدمه حرف‌های دایی درباره بازی با شاهین بود: «2 تیم بازی خوبی را ارائه کردند. شاهین تیم بسیار خوبی است و به مردم بوشهر به خاطر چنین تیمی تبریک می‌گویم. پس از گلی که به ثمر رساندیم در لاک دفاعی فرو رفتیم اما حریف‌مان نتوانست به‌ موقعیت چندانی برسد. خدا را شکر پنالتی آنها هم به گل تبدیل نشد. شاید گل شدن آن پنالتی روند بازی را عوض می‌کرد. در نیمه اول هافبک شاهین فشار زیادی را به خط میانی ما وارد کرده بود اما چون می‌دانستیم که آنها نمی‌توانند ‌٩٠ دقیقه چنین فشارهایی را تحمل کنند بین دو نیمه با بازیکنان صحبت کردیم.

 

در نیمه دوم موقعیت‌های زیادی را ایجاد کردیم و توانستیم گل دوم را هم به ثمر برسانیم. پس از ‌١٠نفره شدن هم موقعیت‌های بیشتری را نسبت به شاهین بوشهر به دست آوردیم. فکر می‌کنم داور در نیمه دوم یک پنالتی ما را نگرفت با این حال بازیکنان ما توانستند بازی جانانه‌ای را انجام دهند». دایی همچنین درباره حضور پرسپولیس در صدر جدول پس از گذشت 2 سال گفت: «خیلی زحمت کشیدیم تا به اینجا رسیدیم. اما مطمئنا کارمان از این به بعد سخت‌تر خواهد بود. ‌ انسان می‌تواند خودش را بالا بکشد ولی حفظ کردن جایگاه سخت‌تر است. خوشحالم که پرسپولیس پس از مدت‌ها به صدر جدول رفت. از 3 هفته پیش برنامه‌مان این بود که به صدر جدول بیاییم و خوشبختانه این اتفاق افتاده است».

بعد از گذر از مسائل بازی با شاهین، سرمربی پرسپولیس درباره اظهارنظر کفاشیان که گفته‌بعید است دایی در شکایت از فدراسیون فوتبال به آنچه که می‌خواهد برسد، گفت:«نظر کفاشیان برایم محترم است. کفاشیان را جدا از ریاست فدراسیون فوتبال دوست دارم اما من در حال پیگیری کارهایم هستم و گذشت زمان و رای فیفا نشان می‌دهد که من به نتیجه می‌رسم یا آقای کفاشیان». دایی در پاسخ به این سوال که آیا حاضر هستید برای این مساله با کفاشیان مناظره کنید؟ جواب داد: «من صحبت‌هایم را کرده‌ام اما حاضرم با کفاشیان هم مناظره کنم. کسی که کم می‌آورد دروغ می‌گوید و حق را ناحق می‌کند. من تمام مدارکم را ارائه کردم و حالا آنها ناراحت آن رسید زردرنگی هستند که من دارم.

 

گفته‌اند که حراست فدراسیون دنبال این است که ببیند این برگه دست من چه‌کار می‌کند اما آنها فراموش کرده‌اند که رسید 3 برگی را به من دادند و من براساس روال طبیعی یک برگه را دست خودم نگه داشتم و 2 برگه دیگر را به فدراسیون فوتبال دادم». وی درباره‌ متهم کردن احمد ابراهیمی به خیانت در امانت، گفت: «ابراهیمی چه خیانتی کرده است. متاسفم که چنین تهمت‌هایی را به این فرد که سال‌ها در فوتبال ایران زحمت کشیده می‌زنند. مگر می‌شود از فدراسیون فوتبال ‌٢٣٠ میلیون تومان بدون اینکه قراردادی بسته شده باشد خارج شود. به اعتقاد من کفاشیان خلاف کرده و سازمان بازرسی کل کشور خیلی راحت می‌تواند این مساله را دنبال کند». وی درباره مبلغ طلبش از فدراسیون فوتبال بابت‌ البسه‌ای که در اختیار تیم ملی قرار داده است، گفت:

 

«3 سال و نیم سال است که مبلغ ‌١٨٠ تا ‌١٩٠ میلیون از فدراسیون طلبکارم. من اسپانسر تیم ملی نبودم که نخواهم پولی از فدراسیون بگیرم. مسؤولان فدراسیون فوتبال در آن زمان نامه زدند که تیم ملی لباس می‌خواهد، من هم مانند تولیدی‌های دیگر که در سال‌های گذشته به فدراسیون جنس فروختند اجناسی را به فدراسیون فروخته‌ام. 3 سال و نیم است که از طلب من می‌گذرد و پول من خوابیده است و با آن هیچ کاری نمی‌توانم بکنم. اگر این ‌١٩٠ میلیون تومان را به بازار بیاورم دیگر ‌٩٠ میلیون هم نمی‌ارزد».

دایی بعد از این حرف‌ها می‌گوید پرونده‌اش را برای ترجمه فرستاده و بزودی توسط وکیل بین‌المللی‌اش شکایتی را نزد فیفا می‌برد و قطعا مردان فیفا اقاله سرشان نمی‌شود. این یعنی دایی از الان به پیروزی خودش ایمان دارد اما شاید آن بخشی که عادل فردوسی‌پور اشاره گذرایی به آن داشت و بعد خیلی زود از آن رد شد، مورد پرسش مردم قرار می‌گرفت، آن وقت سرمربی سابق تیم ملی می‌فهمید توده مردم چه کسی را محق می‌دانند. او برای یک‌سال مبلغی حدود 800 میلیون تومان گرفت که اگر این عدد را تقسیم بر بازی‌های رسمی تیم ملی کنیم دایی تقریبا در هر بازی80 میلیون تومان گرفته است. او می‌گوید حقم است چون سختی کار دارم.اما واقعا سختی کار یک مربی فوتبال آن هم در فوتبال ایران که سرجمع بیشتر از 3بار رنگ جام جهانی فوتبال را ندیده، این ارقام است؟

 

شاید شایسته‌تر آن بود که فردوسی‌پور با شهامت بیشتری روی این موضع مانور می‌داد و به دایی می‌گفت شما مربیان ایرانی با این ارقام نجومی چه گلی بر سر این فوتبال زدید؟آخرین بار کی یک تیم باشگاهی از ایران را قهرمان آسیا کردید و آخرین دفعه چه زمانی بدون دق دادن ملت، تیم ملی را به جام جهانی بردید؟ قهرمانی در جام ملت‌ها هم پیشکش که کم‌‌کم به یک رویای دست‌نیافتنی می‌زند.دایی می‌گوید مردم حق را به‌من دادند اما باید پرسید چند درصد این مردم می‌گویند آن 800میلیون نوش جانت که تیم را عوض جام جهانی به دره سقوط کشاندی؟ حتی اگر قانون هم بگوید باید 3میلیارد دیگر به دایی بدهیم وجدان دایی چه می‌گوید؟

 

او روی اشتباه عجیب کفاشیان که چنین قرارداد نجومی‌ای را با یک مربی کم‌تجربه ایرانی بست، مرتب گلوی فدراسیون را فشار می‌دهد و اشتباه بزرگ‌تر زمانی رخ می‌دهد که کفاشیان با لج‌بازی عجیبی مالیات دایی را طبق قولی که داده بود نداد تا اینک مردی محق شود که هر بازی 80میلیون تومان گرفت و همان کاری را کرد که یحتمل «ابرام چرخی» هم می‌توانست انجام دهد. سالن کنفرانس خبری دایی پس از بازی با شاهین‌بوشهر پر از فریاد‌های مردی بود که با اقتدار می‌گفت حقم را می‌گیرم و احتمال می‌دهیم پس از پایان هر بازی پرسپولیس این داستان ادامه داشته باشد.