تنوع قومی و فرهنگی به مثابه سرمایه

"علی عزتی" نماینده مردم دهلران، دره شهر و آبدانان در مجلس شورای اسلامی به گزارش خانه ملت، طی یادداشتی تنوع فرهنگی و قومی را نه تنها تهدیدی برای انسجام ملی در استان ایلام ندانسته بلکه این امر را به مثابه سرمایه‌ای برای رشد و توسعه این استان قلمداد نموده است.

به رغم اینکه تنوع قومی به دلیل تفاوتهای فرهنگی و نژادی گاه باعث نوعی انشقاق اجتماعی می‌شود در استان ایلام وجود زبانها و قومیتهای مختلف عاملی برای قوام و ثبات فرهنگی و اجتماعی در این استان است و حقیقتاً استان ایلام یک نمونه بسیار خوب برای تعامل فرهنگی و همزیستی متعالی اقوام و زبانهای مختلف است. با وجود زبانها و گویشهای مختلف در استان خوشبختانه روابط نزدیک و تعامل فرهنگی بین اقوام ایلامی به گونه‌ای است که شعر، موسیقی و ضرب‌المثلهای رایج در بین یک قوم توسط سایر اقوام به خوبی مورد استفاده قرار می‌گیرند و از این نظر مردم استان با هوشمندی خود، داشته‌های فرهنگی اقوام مختلف را پاس می‌دارند.

علت اتحاد و یکپارچگی مردم در استان ایلام و اختلاط قومی و زبانی آنان یکپارچگی مذهب و ارادت مردم به ائمه اطهار است و قومیتها، زبانها و گویشهای مختلف نوعی سرمایه فرهنگی و اجتماعی خدادادی هستند که پاسداشت آن علاوه بر اینکه به حفظ هویت مردم و حفاظت از وابستگیهای قومی و زبانی به ملیت و خاک مقدس ایران می‌شود به نوعی حفاظت از پتانسیلهای با ارزش فرهنگی و اجتماعی است که در صورت حفظ و تعالی آن نشانی از غنای فرهنگی و اجتماعی و عاملی برای جذابیت فرهنگی و اجتماعی منطقه خواهد بود که می‌تواند نگاه گردشگران داخلی و خارجی و سرمایه‌گذاران و چهره‌های علمی و فرهنگی را به خود معطوف کند.

نگاه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به قومیتها و فرهنگها و گویشها نگاهی توسعه‌گرایانه است و امروز کمک به آموزش زبانهای محلی در کنار اهتمام به فراگیری زبان فارسی، حمایت از برگزاری سمینارها، کنفرانسها و نشستهای فرهنگی و ادبی مربوط به اقوام می‌تواند قوام و ثبات و اتحاد ملی و منطقه‌ای را افزایش دهد. به‌علاوه عدالت در برخورد با اقوام مختلف یکی از ضروریات اداره امور مردم است و خوشبختانه در این زمینه نیز در استان ایلام مشکل چندانی وجود ندارد با این‌حال ضرورت دارد در همه مسائلی که به نوعی تصمیم‌گیری ممکن است باعث ایجاد تصور بی‌عدالتی شود با دقت و وسواس خاص عمل نماییم زیرا گاه احساس بی‌عدالتی صرفاً مبتنی بر برخی باورهای ذهنی است و چندان با واقعیت سازگار نیست؛ به عنوان مثال قومی که در یک منطقه در اقلیت قرار گرفته ممکن است همواره احساس بی‌عدالتی کند در حالی‌که توزیع منابع و امکانات ممکن است کاملاً مبتنی بر عدالت صورت گرفته باشد علت این احساس بی‌عدالتی عمدتاً ناشی از عدم شفافیت در تصمیم‌گیریهاست بنابراین لازم است در همه تصمیماتی که به نوعی توزیع امکانات و تخصیص منابع محسوب می‌شود شفافیت را افزایش دهیم.