عتيقه تقلبي جان فروشندهاش را گرفت
خريدار يك «پارچ مسي» وقتي از تقلبي بودن آن باخبر شد، بعد از اينكه نتوانست پول خود را پس بگيرد، فروشنده را به قتل رساند.
به گزارش فارس، شامگاه 24 شهريور سال 88، ساكنان يك مجتمع مسكوني در سعادتآباد مأموران پليس را از فقدان مشكوك همسايه خود باخبر كردند.
مأموران پليس به همراه عوامل آتشنشاني به محل موردنظر رفتند و بعد از ورود به منزل، با جسد غرق در خون مرد صاحبخانه به نام عليرضا روبرو شدند.
با اظهارات نگهبان مجتمع و انجام تحقيقات لازم، مدتي بعد يكي از آشنايان مقتول به اتهام قتل دستگير و بعد از چند مرحله تحقيقات به قتل اعتراف كرد.
متهم به قتل، ابتدا قصد داشت قتل را گردن زني كه با مقتول رابطه داشت بياندازد اما در نهايت اعتراف كرد كه مقتول را به علت اينكه حاضر نبود بدهياش را بپردازد به قتل رسانده است.
قرار مجرميت متهم در دادسراي جنايي تهران صادر و به دادگاه كيفري استان تهران ارجاع داده شد كه صبح امروز در شعبه 113 دادگاه كيفري استان تهران و به رياست قاضي محمدسلطان همتيار به آن رسيدگي شد.
ذبيحزاده نماينده دادستان با اشاره به مدارك موجود در پرونده مانند شكايت اوليايدم، نظريه پزشكي قانوني، كشف خون متهم در محل قتل و اعتراف متهم بزه انتسابي به متهم را محرز دانست و خواستار مجازات وي شد. اوليايدم نيز خواستار قصاص وي شدند.
در ادامه، متهم در جايگاه قرار گرفت و با بيان اينكه انگيزه قتل نداشته است، گفت: با مقتول آشنا بودم و هر از گاهي براي او وسايل مصرف «شيشه» ميبردم. چند ماه قبل از قتل، او يك «پارچ» مسي به من نشان داد و با بيان اينكه عتيقه است قيمت آن را 300 ميليون تومان عنوان كرد ولي گفت به خاطر مشكلات مالي حاضر است آن را به قيمت 70 ميليون تومان به من بفروشد.
وي ادامه داد: بافروش 2 ماشين و قرض از پدرم و خواهر همسرم، پارچ را به قيمت 63 ميليون تومان از او خريدم و قرار شد خودش براي آن مشتري پيدا كند تا من بدهيهايم را بپردازم.
متهم گفت: مدتي بعد، پارچ را به خيابان منوچهري بردم و به يك عتيقهفروش نشان دادم اما او گفت اين پارچ نه عتيقه است و نه قدمت و قميتي دارد. اما به خاطر ترسي كه از عليرضا داشتم، نتوانستم اين موضوع را به او بگويم و فقط از او خواستم يا پول من را به من پس بدهد يا يك مشري براي آن پيدا كند.
وي در ادامه اظهاراتش افزود: حدود 7 ماه از اين موضوع گذشته بود كه يك روز عليرضا از من خواست برايش«پايپ» ببرم. با هماهنگي نگهبان مجتمع به خانه او رفتم. وقتي به او گفتم پول را به من برگرداند، امتناع كرد و در همان لحظه موضوع تقلبي بودن پارچ را به او گفتم.
متهم ادامه داد: عليرضا از حرف من عصباني شد و شروع به فحاشي كرد. به سمت من آمد و بعد از اينكه با اسپري اشكآور به من حمله كرد، ضرباتي هم با چاقو به سر و گردنم زد. من هم يك لحظه متوجه شدم كه يك چاقو در دستم است و با آن مقتول را زدم. با حوله سرم را بستم و بعد از خروج از خانه، لباس و حوله خوني را به همراه پارچ و چاقو داخل جوي آب انداختم.
بعداز اظهارات متهم، وكيل مدافع وي در جايگاه قرار گرفت و با استناد به حمله مقتول به متهم، اقدام متهم را دفاع مشروع از خود عنوان كرد و خواستار تبرئه وي از اين اتهام شد.
قاضي همتيار ختم جلسه را اعلام و صدور حكم را به بعد از مشورت با مستشاران دادگاه موكول كرد.
