کليد منازلمان را هم به البرادعي بدهيد تا بازرسي نمايد

در حالي كه بازرسان آژانس به سفارش رسمي آمريكا، در دو ماهه اخير به جمع‌آوري اطلاعات سري توانايي‌هاي موشكي جمهوري اسلامي ايران كه كاملا خارج از وظايف آژانس، تعهدات ان پي تي و حتي پروتكل الحاقي مي‌پردازند، البرادعي با انتشار گزارشي مخدوش، ناخشنود ي خود را از عدم همكاري كامل ايران در افشاي اسرار نظامي خود بيان كرد.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، در شرايطي كه هيچ يك از كشورهاي جهان اجازه دخالت آژانس در مسايل داخلي خود را نمي دهند، دامنه اتهامات و ادعاهاي واهي البرادعي به زمان شاه سابق هم رسيده است. او در بند «الف» مجموعه پرسش‌هاي خود، از ايران مي‌خواهد که اطلاعات مربوط به ملاقات‌هاي سطح بالا درباره احياي برنامه هسته‌اي پيش از انقلاب را بيان كند.

احتمالا در مقاطع بعدي دامنه اين درخواست به زمان محمد شاه و کشف اتم و نيروي هسته اي نيز كشيده مي‌شود و از زمان محمدشاه به بعد، ايران بايد اطلاعاتي از اهداف برنامه هسته‌اي رضا شاه! و محمدرضا شاه و انحراف به مقوله نظامي ارائه دهد. چرا كه در غير اين صورت، اسناد طبقه‌بندي‌شده‌اي از سوي وزارت خارجه آمريکا و انگليس انتشار خواهد يافت تا نشان دهد شاه و رضا شاه نيز به دنبال توليد سلاح هسته‌اي بوده‌اند!

البرادعي که عزم خود را براي خلع سلاح موشکي ايران جزم كرده است، بر پايه سند شماره هشت خود، از ايران خواسته است تا دستورها براي مونتاژ بخش‌هاي محفظه، مونتاژ، داخل محفظه و مونتاژ محفظه کلاهک جنگي موشک شهاب 3 در زمينه مدارک هجده صفحه‌اي به زبان فارسي را که به وسيله گروه‌هاي 6 از پروژه 111 تهيه شده است، در اختيار آژانس قرار دهد.

حال اين پرسش مطرح است كه آيا کنترل و بازرسي موشک‌هاي دوربرد ايراني و دفاعي کشور در حوزه اختيارات البرادعي است؟ آيا او بايد از وضعيت سيستم موشکي ايران آگاهي داشته باشد؟ آيا آژانس انرژي اتمي اين اختيار را به وي داده است که صنايع نظامي يک کشور مستقل را بازرسي نمايد؟

در مورد ادعايي ديگري، البرادعي به سندي پنج صفحه‌اي اشاره مي‌نمايد كه در آن به انگليسي آزمايش‌هاي تجربي انجام‌شده با سيستم چاشني چندگانه براي ايجاد انفجار با قدرت بالا در نيمکره هندسي تشريح شده و او با درخواست اين اسناد به طرحي به عنوان موشک با قابليت بازگشت اشاره مي‌نمايد. اما اين ادعاها چه ربطي به غني‌سازي و پرونده هسته‌اي ايران دارد؟

اگر اين موارد به فرض محال، درست باشند و صرفا در برنامه موشکي کاربرد داشته باشند، بايد گفت همه کشورهايي که صنعت هسته‌اي نداشته و صنايع موشکي دارند، به گونه‌اي موشک‌هاي خود را قابل انفجار مي‌‌كنند. اما مشخص است البرادعي سناريوي دنباله‌دار خود را بر چه پايه‌اي تدوين كرده است تا از اين ارتباطات مستقل، پازل خود را بسازد.

بيش از هفتاد سال از توليد جرقه‌زن چاله‌اي در صنايع نفت مي‌گذرد و سال‌هاست چاه‌هاي نفت با اين وسيله تعمير و راه‌اندازي مي‌شوند. برادعي در بند «ب» گزارش خود با ايراد پرسش‌هايي به گزارش شماره 2008 /4 gov خود اشاره مي‌کند که اشخاصي به دنبال خريداري «اسپارک گپ» جرقه زن گودالي بوده‌اند؛ دستگاهي که بيش از هشتاد سال است در چاه‌هاي نفت ايران کاربرد داشته و يکي از اقلام ضروري براي بهره‌برداري از چاه‌هاي نفت است.

در بند شماره 11 و 12 گزارش البرادعي، طراحي و ساخت سيستم کنترل انفجار که حاوي 29 صفحه به زبان فارسي و همچنين شبيه‌سازي محدود اجزا و آناليز ديناميکي ناپايدار ساخت کلاهک جنگي موشک شهاب 3 است، مد نظر البرادعي قرار گرفته و به يقين مشهود است که توان موشکي ايران به ويژه موشک شهاب 3 بيش از توان هسته‌اي مد نظر برادعي بوده است، زيرا به دست آوردن اطلاعات کامل از موشک شهاب 3 که اکنون براي غربيان تاحدودي ناشناخته است، بسيار اساسي‌تر و مهمتر از بقيه موارد است.