با این رفتارها، آیا انتظاری جز ترویج دو رویی و بی اخلاقی دارید؟!

در حالی که درگیری های اخیر جامعه ورزش ایران و به ویژه بازیگران، مربیان و مدیران جامعه فوتبال، هر روز جلوه تازه ای از بی اخلاقی و بی بندوباری در این حوزه را به تصویر می کشد، به نظر می رسد، تداوم این بی اخلاقی و درگیری های هر روزه به صورت اپیدمی درآمده و آنچنان فراگیر شده است که گویی، گریزی از آن در بین همه اقشار نیست.

به گزارش «تابناک»، این درگیری ها و اختلافات چنان در جامعه رسوخ پیدا کرده است که سیاستمداران و بزرگان حوزه سیاست نیز به شدت درگیر آن شده و جالب اینکه اختلافات خود را به میان مردم کشانده اند.

بنا بر این گزارش، اکنون پرسش بسیاری از مردم این است که مسئولانی که این گونه در رسانه ها از همدیگر انتقاد می کنند، چگونه است که یک ساعت بعد در کنار هم و پشت یک میز نشسته و آنچنان همدیگر را تحویل می گیرند که گویی، هیچ اتفاقی روی نداده است. در این میان، مردم حیران مانده اند که سرانجام این موضعگیری های تند تلویزیونی مسئولان ـ اعم از سیاسی، ورزشی، فرهنگی و... ـ نسبت به همدیگر به کجا می انجامد؟!

باید گفت، مشکلات پیش آمده بین مسئولان، از دو حالت بیرون نیست؛ یا اینکه آنان می توانند این اختلافات را در نشست های خود حل و فصل کنند و دیگر با آوردن میان جامعه با اعصاب و روان مردم بازی نکنند و یا واقعا مشکلات آنقدر حاد است که نمی توانند این مشکلات را خود حل کنند؛ بنابراین، آن را رسانه ای می کنند تا شاید بتوانند به کمک افکار عمومی، مشکل خود را حل کنند.

این در حالی است که اختلافات مسئولان، آنقدر تکراری شده و به سرانجامی که برای زندگی مردم سودمند باشد، نرسیده است که مردم این منازعات را لج و لجبازی و انتقام گیری به شیوه فیلم های گنگستری تلقی می کنند، ولی به راستی، آیا با گفت وگو نمی توان این مشکلات را حل و فصل کرد و آن را به زندگی مردم نکشاند؟

آیا تاکنون مسئولان به این اندیشیده اند که این رفتار دوگانه آنان، آن هم با ادبیاتی بعضا سخیف، ثمری جز ترویج دو رویی و بی اخلاقی میان مردم و به وِیژه نسل جوان ندارد، چرا که «الناس علی دین ملوکهم».

علاوه بر این، اخلاق جامعه به جایی کشیده شده است که رسانه ملی با کمال افتخار، مربی تیم ملی را به تلویزیون می کشاند و بلیت های سفر وی به آفریقای جنوبی و بلیت ورود وی به ورزشگاه های این کشور را به مردم نشان می دهد تا ثابت کند وی دروغ نگفته و آنجا حاضر بوده است و بیچاره مربی تیم ملی که برای اثبات گفته خود شاهد می آورد، قسم می خورد و علاوه بر آن، عکس های خود را در آنجا نشان مخاطبان تلویزیون می دهد و... .

آیا او در پایان حق دارد بگوید برای چنین جامعه ای متأسفم، جامعه ای که قانون آن می گوید اصل بر برائت است، مگر خلاف آن ثابت شود، اما در عمل اصل را دگرگون کرده و اصل را بر گناهکاری افراد گذاشته است و مردم باید بدوند تا بی گناهی خود را ثابت کنند.

آیا برنامه هفته گذشته ورزش از شبکه 2 غیر از این بود؟ بنابراین، هر روزه شاهد مطرح شدن ادعاهایی علیه افراد هستیم و بدین شیوه، جو روانی جامعه به هم ریخته می شود، بدون اینکه در پایان مشخص شود، حرف مدعی چه اندازه درست بوده و متهم چه دفاعی از خود ارایه کرده است!

در پایان باید گفت، با چنین روندی که در آن اخلاق و شرعیات قربانی مسائل سیاسی و قدرت می شود، باید اذعان کرد که در سال های آینده، گمشده اصلی ایرانیان، اخلاق و مسائل اخلاقی خواهد بود؛ اصولی که بنیان انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی بر آن نهاده شد، به گونه ای که حضرت امام(ره) بارها فرمودند انقلاب ایران، انقلابی در دل ها و در واقع انقلابی ارزشی و فرهنگی بوده است.

اما به نظر می رسد، عده ای آگاهانه یا ناآگاهانه با ضربه زدن به مبانی اخلاقی جامعه و به سخره گرفتن آن، جامعه را به سراشیبی سقوط اخلاقی می کشانند و بیچاره نسل های بعدی که...!