دلایل افزایش نرخ بیكاری در ایران

بررسی رشد نرخ بیكاری در بهار امسال افزایش 1 دهم درصدی نرخ بیكاری نسبت به زمستان 88 و 3.5 درصدی نسبت به مدت مشابه در سال گذشته را نشان می دهد .پ
در حالی كه نرخ بیكاری در بهار امسال نسبت به مدت مشابه سال قبل معادل 3.5 درصد افزایش یافته است و از 11.1 به 14.6 درصد رسید ؛ آمارهای اعلام شده از ایجاد 900 هزار شغل در سال گذشته توسط بنگاه های زود بازده حكایت می كند .
 
كارشناسان بازار كار مقطعی بودن سیاست های اشتغالزایی، پیگیری كاهش نرخ بیكاری فقط با تزریق نقدینگی، عدم توجه به آموزش، واردات بی رویه، مطابق نبودن آموزشهای دانشگاهی با نیازهای بازار كار، غیرقابل استناد بودن آمارها را از دلایل مهم افت و خیز در نرخ بیكاری می دانند.

همچنین توجه صرف به تزریق پول و نقدینگی در بازار كار و اشتغال مانند طرحهای خوداشتغالی، زودبازده ها و در آینده مشاغل خانگی بیشتر از اینكه منجر به تولید فرصتهای جدید شغلی شود به ایجاد "بیكاران بدهكار" دامن زده است.
 
با توجه به این موارد می توان گفت كه سیاست اشتغالزایی در قالب زودبازده ها نیازمند عزم جدی دولت و حضور دستگاههای ذیربط است به نحوی كه علیرغم درست بودن سیاستها در بخش زودبازده، این طرح جواب نداد و اشتغال مدنظر آن نیز ایجاد نشد و یا دست كم آمار درستی بیرون نیامد.

هم اكنون با وجود جمعیت بالای جوان و تحصیل كرده دانشگاهی در كشور شاید مهمترین موضوع مورد توجه در زمینه نرخ بیكاری باید تلاش در ثابت نگاه داشتن آن باشد و این مسئله از كاهش آن مهمتر است چرا كه ثابت ماندن نرخ بیكاری نیز در شرایط فعلی موفقیت است و این موضوع یك گام از كاهش جلوتر حركت می كند.
نیاز كشور به ایجاد سالانه 1/1 میلیون شغل جدید نیازمند اتخاذ سیاست های درست در این زمینه است ضمن اینكه ادامه سیاست انقباضی بانكها در پرداخت تسهیلات نیز نتوانسته به ایجاد مشاغل جدید و كاهش نرخ بیكاری منجر شود .

بر اساس آمارها سالیانه حداقل 900 هزار نفر آماده به كار در كشور وجود دارد كه ایجاد اشتغال برای این میزان ورودی به بازاركار نیازمند هماهنگی بین همه وزارتخانه ها از جمله وزارت كار، صنایع، تعاون، بازرگانی، علوم و دستگاههای دیگر دولتی است .