درخواست دوباره احمدينژاد براي مذاكره
«در سطح بالاتري مذاكره ميكنيم»، «با بوش ميخواستم مناظره كنم»، «آخر شهريور كه به سازمان ملل ميروم، آمادهام كه با اوباما مناظره كنم»، «رئيسجمهور آمريكا در مناظره، شش هيچ بازنده است»، «دوستان اوباما به ما پيغام ميدهند كه او تحت فشار است، آقاي اوباما اگر ميخواهي عزيز باشي، خاطره ماندگاري از خودت به جاي بگذاري، بيا در رسانهها و گروههاي فشار را افشا كن»، «آماده تبادل سوخت هستيم»، «از نيمه ماه رمضان آماده گفتوگو خواهيم بود.» آنچه خوانديد بخشي از جملههايي بود كه رئيسجمهور ديروز در جمع مردم همدان بيان كرد، اعلام آمادگي مكرر براي مذاكره براي نخستين بار نيست كه از سوي رئيسجمهور مطرح ميشود.
به گزارش «تهران امروز»، 7، 26 و 28شهريور 85، رئيسجمهور سه بار به بوش پيشنهاد مناظره داد، 2 مهر 87، احمدينژاد پيشنهادش را خطاب به كانديداهاي رياستجمهوري آمريكا يعني اوباما و مككين ارائه داد، 8 خرداد 88، 4 دي 88 و 7 تير 89، سه تاريخي هستند كه باراك اوباما مورد خطاب احمدينژاد قرار گرفتهاند و درخواست مناظره طرح شده است. با اين حساب، اكنون رسما و بهطور مستقيم، 8 بار رئيسجمهور چنين درخواستي را مطرح كرده است، اين درخواستها البته علاوه بر نامهنگاريهاي احمدينژاد به رئيسجمهور آمريكاست كه قبلا صورت گرفته است.
از سوي ديگر، دعوت اخير براي مناظره نيز در حالي از سوي محمود احمدينژاد صورت گرفته بود كه صبح ديروز سخنگوي كاخ سفيد و سخنگوي وزارت امورخارجه، ضمن ابراز خشنودي از اعمال تحريم و پيامدهاي منفي آن عليه ايران اعلام كردند با توجه به اينكه ايران براي گفتوگوي جدي درباره برنامه هستهاي خويش جدي نيست، موضوع مناظره منتفي است و حتي مدعي شد كه تمایل ایران برای گفتوگو با آمریکا ناشی از فشار تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل، آمریکا و اتحادیه اروپاست.
آنچه روشن است كه از نگاه دولت آمريكا، مهمترين لازمه جديبودن ايران براي گفتوگو درباره برنامه هستهاي خويش، تعليق غنيسازي است. امري كه با توجه به تاكيدات مقام معظم رهبري، مصوبات اخير مجلس شوراي اسلامي و اجماع ملي، قابل تصور نيست و اساسا در ماههاي گذشته، شخص رئيسجمهور نيز بر عدم امكان اجراي چنين خواستهاي پاي فشردهاند.
در چنين شرايطي، مشخص نيست كه ابراز مشتاقي مكرر رئيسجمهور براي مذاكره در سطح بالاتر يا مناظره با رئيسجمهور آمريكا كه در واقع نوعي تبادل نظر بين دو رئيسجمهور است، از چه موضعي صورت ميگيرد و چه پيامدهاي مثبتي ميتواند داشته باشد. از زاويه ديگر، تفسير سخنگوي كاخ سفيد مبني بر ابراز علاقهمندي رئيسجمهور براي مناظره به موثر بودن تحريمها، ميتواند بهطور طبيعي به بسترسازي براي غرب در توجيه برخي كشورهاي مردد و يا ناهمسو بينجامد كه تشديد و گسترش تحريمها، ميتواند در عقبنشيني ايران موثر باشد.
سوي ديگر اين رفتارها اما همانگونه كه سايت اصولگراي الف تذكر داد: «علاقه عجیب آقای احمدینژاد و بیمحلی طرف آمریکایی به این مسئله که تاکنون بارها از جانب ایشان مطرح شده، ضمن اینکه تعجبآور و قابل تحلیل است، چندان عزتمندانه نیست. اگر اين يك سياست واقعي نظام است، بايد از مجاري ديپلماتيك پيگيري شود و اگر صرفا جنبه تبليغاتي دارد، تكرار آن شايسته رئيس جمهور اسلامي ايران نيست. سیاستهای کلی سیاست خارجی نظام، به ویژه در این سطح، چه گفتوگو و چه مناظره و چه تحت هر عنوان دیگر، از جانب رئیس جمهور تعیین نمیشود و ایشان حق ورود در این حوزه را ندارد.»
اين سايت در ادامه آورده است: «جمهوري اسلامي كشوري است كه در اغلب سالهاي حيات خود با تمناي مذاكره از سوي دولت آمريكا روبهرو بوده و به حق اين درخواستها را با ارائه دلايل و شرطهاي جدي و منطقي رد كرده است. اكنون جاي اين سوال است كه با وجودي كه اعلام آمادگي آقاي احمدينژاد براي مناظره با رئيسجمهور آمريكا همواره با بياعتنايي طرف آمريكايي روبهرو ميشود، چرا ايشان اين كار را تكرار ميكنند؟
يادداشت الف البته پيش از سخنراني ديروز رئيسجمهور و در واكنش به اظهارات وي در همايش ايرانيان خارج از كشور منتشر شده بود، ولي سخنراني ديروز رئيسجمهور در همدان و تكرار مواضع قبلي، نشان داد كه رئيسجمهور به چنين تذكراتي كاملا بيتوجه است و يا حداقل مواضع طرف مقابل به اطلاعش رسانده نميشود. گفتني است در ماههاي پاياني سال 87 نيز موجي توام با تمايل و مشتاقي از سوي برخي نزديكان و حاميان دولت براي مذاكره و برقراري رابطه با آمريكا جريان يافت كه در نهايت با راهبرد و راهگشايي مقام معظم رهبري در نوروز 88 و تاكيد بر اينكه واقعيت دستكش مخملي آمريكا، دستي چدني بيش نيست و نبايد فريب برخي گزارهها را خورد، اين موج فرونشست.
