خرمشهر پس از گذشت دو دهه، در بن‌بست سازندگي

واقعيت تلخ‌ ناكامي بازسازي خرمشهر پس از گذشت دو دهه، نشان مي‌دهد دولت‌هاي روي كارآمده با بازسازي و احياي اين شهر مهم مرزي به صورت جدي برخورد نكرده‌اند و آنچه امروزه پيش روي مردم رنج‌كشيده خرمشهر هست، شهري ناقص با انبوه مشكلات است كه با ادامه ايام، نه تنها از دردهاي آن كم نمي‌شود، بلكه نسل سوم خرمشهري‌ها را نيز درگير خود كرده است.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، كار نامطلوب بازسازي اين شهر مهم كه فتح‌الفتوح جنگ تحميلي و حماسه دفاع مقدس است، بيست سال است به درازا كشيده، تا جايي كه صداي مسئولان دلسوز را هم درآورده است. سال گذشته در جريان مراسم يوم‌الله سوم خرداد در كنار مسجدجامع سنگر مدافعان و فاتحان خرمشهر، فرمانده نيروي زميني سپاه به شدت به كمبودهاي موجود و وضع ناهنجار بازسازي حمله كرد و همگان به چشم خود ديدند، بسياري از مردم خرمشهر به دليل عملكرد نامطلوب مسئولان، حتي در مراسم جشن پيروزي اين شهر شركت نكردند. هنگامي كه براي تهيه مشكلات مردم به سراغ امام جمعه خرمشهر رفتيم، ايشان كه يادگار دفاع مقدس هستند، با لبخندي تلخ و بيان اين مطلب كه «چه بگويم؟» با ما روبه‌رو شدند.

داستان تكراري معضلاتي چون آب‌ و فاضلاب، برق، عدم تأمين حداقل‌هاي يك زندگي ساده در خرمشهر، بيكاري و فقر گسترده، تبعيض و پارتي‌بازي و رانت‌خواري عده‌اي قليل، نبود بهداشت و ده‌ها محروميت كوچك و بزرگ واقعيت‌هاي خرمشهر امروز هستند. كار فقر به جايي رسيده كه عده‌اي فرصت‌طلب از راه رسيده كه هيچ سابقه‌اي در دفاع و مقاومت و جهاد و ايثار ندارند،كرسي‌هايي براي خود مي‌تراشند. كميته امداد و بهزيستي ادارات پررونق خرمشهر هستند و به جاي جوانان خرمشهري، دامادهاي فلان مسئول و نماينده و آقازاده به كار گرفته مي‌شوند.

امروز در خرمشهر مردم به دنبال وعده جزيره رفاه دولت هاشمي، وعده حل مشكلات بيكاري و فقر و نتايج مثبت منطقه آزاد دولت خاتمي و وعده‌هاي دولت احمدي‌نژاد هستند. آنان همچنان مجبورند نوسان شديد برق و خريد آب بشكه‌اي را تحمل كنند و افت تحصيلي فرزندانشان را شاهد باشند.

بسياري از مردم خرمشهر بر اين باورند كه مديريت‌هاي ضعيف در شهرستان و استان در بيست سال گذشته و نظارت نداشتن مسئولان ارشد كشور و بازخواست از اهمال‌كاران، اين مصيبت‌ها را تداوم بخشيده است. اين تصور كه آسفالت خيابان و يا رساندن آب به منازل شهر و يا جمع‌آوري زباله در كارنامه خدمات به بازسازي خرمشهر قرار گيرد، امروز مايه تأسف مردم خرمشهر است، چنانكه در همين كارها نيز كوتاهي بسياري شده است.

مردم خرمشهر مي‌گويند: ما درخواست اضافي از دولت‌هايي كه آمدند و رفتند و دولت كنوني نداريم، تنها مي‌خواهيم خرمشهر پيش از جنگ را به ما تحويل بدهند. آنان مي‌پرسند: آيا پس از گذشت بيست سال از بازسازي، باور اين مطلب آسان است كه خانه‌هايشان حتي پلاك هم نداشته باشد و مسئولان از عهده كنترل يك خيابان و حل بهداشت يك بازار و يك محله برنيايند؟!

آنان مي‌گويند، خرمشهر تنها اسير شعارهاي مسئولان شده و بهانه‌اي براي پر كردن اوقات پشت تريبون آنها و نگاه ويژه پيش از آن‌كه رنگ واقعيت به خود بگيرد يك شعار دهان‌پركن است. براي همين برخي از مردم اين شهر، ماندن در شهر را جايز ندانسته و زادگاه خود را ترك و در جستجوي زندگي بهتر به شهرهاي ديگر كشور كوچ كرده‌اند.

بسياري از اقدامات اقتصادي به ويژه در بخش‌هاي بازرگاني و صنعتي در دست افراد خاصي است و اغلب خرمشهري‌ها با حقوق اندك از اين امتيازات برخوردارند.

نامطمئني به گفته‌هاي مسئولان، در انتخابات اخير مجلس در خرمشهر خود را نشان داد و بيش از 45 درصد مردم اين شهر در آن شركت نكردند. مردم شهر، خسته از وعده‌هاي عملي نشده اكنون به چشم خود مي‌بينند كه دستان سومين رئيس‌جمهوري پس از جنگ نيز براي خرمشهري‌ها خالي است و از عدالت دولت نهم نيز در اين ميان خبري نيست. خرمشهر امروز، تنها اختصاص به عده‌اي خاص پيدا كرده است كه در لابه‌لاي شعارهاي سياسي، جيب‌هاي خود را پر مي‌كنند. امروز بسياري از همسنگران شهيد بهروز مرادي، سردار متفكر و عارف خرمشهر، امروز مي‌پرسند: اگر بهروز بود در برابر اين طيف زياده‌خواه چگونه برخورد مي‌كرد و اكنون خرمشهر خسته از شعارهاي دهان‌پركن، به انتظار روزي است كه تداعي‌كننده روزهاي گرم و باصفاي پيش از جنگ تحميلي باشد؛ روزهايي كه به سراب تبديل شده‌اند.