به بهانه جوانی که جزو منتقدترینهاست:
تو میتوانستی معروفتر از اینها باشی؛ پسر!
اما این کارها به او نمیآید. او میتوانست در وبلاگش حسابی سر و صدا کند و از وضعیت مردم روستایش ابراز نارضایتی کند. آن وقت بعد از مدت کوتاهی فرصت داشت تا با بی.بی.سی فارسی گفتوگویی انجام دهد و نگرانی خود را از وضعیت نابسامان مردم روستا ابراز کند.
کد خبر: ۱۱۰۳۱۴
| | 13873 بازدید
حسن میثمی در وبلاگ نیوز نوشت: خبرش همین امروز منتشر شد. این که عبدالمحمد شعرانی، سرباز معلم مدرسه شهید رجایی روستای کالو، به عنوان بهترین جوان ایرانی برگزیده شد. همه دعواهای سیاسی را برای دقایقی بگذاریم کنار، و ببینیم «شعرانی» به جای تلاش کردن و نقد کردن، میتوانست چه کارهای دیگری بکند برای اینکه از این که هست، معروفتر شود و بیشتر نامش برده شود.
در سادهترین حالت او میتوانست از همان ابتدا در وبلاگش از کمبودها در روستای محل خدمتش بنویسد و روزشماری هم برای پایان خدمتش درج کند و برای گرفتن کارت پایان خدمت لحظه شماری کند.
اما این کارها به او نمیآید. او میتوانست در وبلاگش حسابی سر و صدا کند و از وضعیت مردم روستایش ابراز نارضایتی کند. آن وقت بعد از مدت کوتاهی فرصت داشت تا با بی.بی.سی فارسی گفتوگویی انجام دهد و نگرانی خود را از وضعیت نابسامان مردم روستا ابراز کند.
دیدهبان حقوق بشر هم میتوانست به شعرانی کمک قابل توجهی بکند. این سرباز وبلاگنویس فرصتش را داشت تا یکی از پستهایش را برای گزارشگران حقوق بشر و یا امثال آنها بفرستد و بعد از دریافت کلی تعریف و تمجید، نسبت به وضعیت کودکان و زنان در روستا به شدت ناراحت شود و غصه بخورد.
شعرانی قادر بود فقط به یکی از دعوتنامههایش برای اقامت در خارج از کشور پاسخ بدهد. آنوقت حتی میتوانست با نخست وزیر یک کشور جعلی دیدار کند یا مثل بعضی با رئیس جمهور سابق یک کشور دست بدهد و نوشیدنی بنوشد و بگوید که نگران وضعیت ایران است.
او حتی میتوانست به مقامات بلندپایه ایران نامه بنویسد و نگرانیهای خود را حسابی در بوق کند. یا مثلا کارهایی کند که حتما گذرش به زندان بیفتد و تیتر یک خیلی از رسانههایی شود که برای «آزادی» سینه چاک میکنند.
آن وقت دیگر حق انتشار بیانیه و پیام برای «ملت» ایران برایش محفوظ میماند. میتوانست تیتر یک رسانههای دلسوز برای ایرانیها را فتح کند و به عنوان یکی از فعالان حقوق بشر در ایران، مثلا با صدای امریکا مصاحبه کند.
اما شعرانی هیچکدام از این کارها را نکرد. او دلش خیلی بیشتر از اینها برای مردمش میسوخت و قبل از اینکه بخواهد به مشکلات روستایش رنگ سیاسی بزند، آنها را با کمک فقط یک وبلاگ و آن هم به شیوه نقدی که این روزها اصولش حسابی گم شده است، حل کرد.
بعد از چند سال، عبدالمحمد شعرانی، سرباز وظیفهای شد که نامش در گوش مردم دنیا پیچید. اما نه بی.بی.سی خبری برایش منتشر کرد و نه فعالان حقوق بشر برایش تلاشی کردند. خودش روی پای خودش ایستاد و حالا برترین جوان ایرانی است.
شعرانی، کسی بود که نقد را به «غر زدن» ترجیح داد و در گفتوگویش با ما گفت:
روستای کالو هنوز مشکلات زیادی دارد البته مردم هم با این مشکلات عشق می کنند و زندگی می کنند. مثلا وقتی یکبار باران از سقف کلاس ما چکه می کرد دوست نداشتم کسی ناراحت شود و این موضوع را هم جوری در وبلاگم می نوشتم که هیچکس ناراحت نشود و گریه نکند!
جوان برتر و منتقد ایرانی! نشانت گوارایت باد.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۰
این جوان میهن دوست ازتوابع کدام بخش ویاشهرهی کشورمان ؟ لطفاً معرفی بیشتری کنید 
باسلاممن وقتی وبلاگ ایشان را خواندم،ازخودم خجالت کشیدم. من هم سربازم. اما فقط غر میزنم. شعرانی صداقت دارد اما من نه.
شعرانی زندگی می کند اما من زندگی را می گذرانم. شعرانی به دنبال خوشبختی اطرافیانش است اما من دنبال خوشبختی خودم هستم. شعرانی دنبال چیزی است که امروز به سختی میشه حتی توی کتاب ها پیداش کرد. کاش من هم مثل شعرانی فکر میکردم
من پیشنهاد می کنم نام ایشان به همراه پستهایی از وبلاگش در کنار دهقان فداکار در کتاب های درسی ثبت شود.
آقای حسن میثمی، حالا اون نکرده، اشتباه کرده! شما سعی کن راه اون رو نری! شما اشتباه نکن. برو که آینده در خطره! بجای غصه خوردن، کاری که اون نکرد رو شما بکن! از سخنان بالا میشود برداشت کرد که آن حرفهایی که اگر این آقا میزد مشهور میشد و نزد خیلی خریدار دارد. چرا واقعاً سید؟! بله او ميـوانست در بسيج دانشگاه عضو شود و بعد معاون وزير شود یا به روستا نرود و در ستاد انتخاباتی يک نفر وارد شود و رئیس سایپا شود یا در انجمنی برود و علیه مجلس بصورت خودجوش و قانونی فحش دهد و مشهوز شود و یا یش بلند بگذارد و بگوید هاشمی و از همه بلند تر شود ولی او این کارها را نکرد چون میخواست واقعاً کاری کرده باشد چند وقت ديگه خواهيد نوشت يا خواهيم خواند كه عبدالمحمد شعرانی به دليل عدم توجه مسولين به يكي از كشورهاي اروپايي يا آمريكا مهاجرت كرده است. اون موقع است كه آدم واقعا تاسف مي خوره.(مثل بقيه جوانان غيور ايراني كه به دليل عدم توجه مسئولين مجبورند اهدافشانو تو يه جاي ديگه دنبال كنن)
اگه یکی حرفهایی را که نمیتونه در این مملکت بدلیل خفقان و سانسور توی رسانه ملی بزنه رو از طریق رسانه های دیگه میزنه باید سرزنش کرد ؟ نه عزیزم اگه رسانه ملی ما جای آزادی بیان را با چاپلوسی و تعریف از خود عوض نکرده بود حالا شاید آن تعداد افراد مصاحبه کننده با شبکه های خارجی خیلی کم بود . در ضمن چرا از کمبودها طوری صحبت باید کرد که کسی ناراحت نشه ؟ چرا باید کمبودها رو جور دیگری نشان داد نکند خدای ناکرده دل مسئولین گرفته شود . او همچنین می توانست مثلا به مجیز گویی دولتمردان بپردازد تا هم چشم امیدی به آنها داشته باشد و هم معروفتر شود اما چنین نکرد...او می توانست در تظاهرات مردمی شرکت کرده بر علیه سران فتنه، بی بی سی، سازمانهای حقوق بشری و غیره به شعار دادن بپردازد و جای آقای دوربینی مشهور شود اما چنین نکرد...
او می توانست...
نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟