دوستيهاي خياباني؛ علت تأخير در ازدواج
عضو هيئت علمي دانشگاه تربيت مدرس، توسعه روابط دوستانه بين پسران و دختران را از عوامل به تأخير افتادن ازدواج جوانان دانست و گفت: اين مسئله پاسخگوي بخشي از نيازهاي جوانان است و از اين رو افراد به اين روابط بسنده ميكنند.
محسن رضايي در گفتوگو با خبرنگار اجتماعي باشگاه خبري فارس «توانا» در خصوص عوامل تأخير ازدواج جوانان اظهار داشت: اين مسئله هماكنون در تمام كشورهاي در حال توسعه، بروز پيدا كرده است.
وي با بيان اينكه نگرش جوانان يكي از عواملي است كه ازدواج آنها را به تأخير مياندازد، گفت: در گذشته ميزان اطلاعات افراد در خصوص نوع ازدواج و انتخاب همسر كم بود و زماني كه خانواده، دختري را پيشنهاد ميداد پسر بدون تأمل ازدواج ميكرد.
رضايي با بيان اينكه با افزايش اطلاعات، معيارها تغيير كرده است، اظهار داشت: در حال حاضر دقت نظر افراد افزايش يافته و فرد با مطالعه در زمينه مسائل مختلف، فهم خود را نسبت به گذشته بيشتر كرده است.
عضو هيئت علمي دانشگاه تربيت مدرس بيان داشت: اين تفكر در ميان جوانان ايجاد شده است كه هر چه ديرتر ازدواج كنند، فهم و دركشان از زندگي بيشتر خواهد بود؛ همين طرز تفكر در بين جوانان، ازدواج آنها را به تأخير انداخته است.
رضايي استقلال پيدا كردن جوانان را در تأخير ازدواجشان مهم دانست و گفت: والدين در گذشته بيشتر از امروز، در زمينه ازدواج، فرزندان خود را راهنمايي ميكردند اما جوان امروز به دليل افزايش اطلاعات، از لحاظ فكري استقلال پيدا كرده است؛ بر همين اساس كمتر به نظرات والدين خود اهميت ميدهد؛ از طرفي هم برخي از والدين تابع نظر فرزندان خود هستند و تصميم در زمينه ازدواج را بر عهده آنان ميگذارند.
وي با بيان اينكه افزايش توقعات بر ازدواج جوانان تأثير گذاشته است، تصريح كرد: از آنجايي كه سطح توقعات در ميان دختران بالا رفته است پسر بايد براي برآورده كردن توقعات دختر، چند سال كار كند تا دست پر به خواستگاري برود و همين امر در بالا رفتن سن ازدواج مؤثر است.
عضو هيئت علمي دانشگاه تربيت مدرس، گراني مسكن و از سوي ديگر عدم توانايي پرداخت وديعه مسكن را از ديگر عوامل تأثيرگذار در ازدواج جوانان بيان كرد.
اين كارشناس مسائل خانواده در ادامه، عدم اشتغال را از ديگر عوامل تأخير در ازدواج جوانان عنوان كرد و گفت: به دليل افزايش بيكاري، پيدا كردن كار، زمانبر است؛ در اين وضعيت فرد زمان را نيز از دست داده و بيشترين وقت خود را صرف پيدا كردن كار ميكند.
وي با بيان اينكه توسعه روابط دوستانه بين پسر و دختر افزايش پيدا كرده است، افزود: اين مسئله يك ناهنجاري اخلاقي و معنوي بوده و از طرفي پاسخگوي بخشي از نياز جوان است؛ از اين رو افراد براي برآورده شدن نياز خود به اين رابطه بسنده ميكنند و ميگويند دليلي نداريم كه ازدواج كنيم.
رضايي ادامه داد: اگر دختران خود را آلت دست پسران قرار ندهند، پسران نيز به دليل نيازهايي كه در وجودشان است بيشتر تمايل به ازدواج كردن پيدا ميكنند.
رضايي تصريح كرد: والدين در گذشته احساس مسئوليت بيشتري در قبال جوانان داشتند از اينرو زمينههاي اقتصادي را فراهم ميكردند؛ امروزه مسئوليتپذيري والدين نسبت به گذشته كمتر شده و آنان در زمينه ازدواج جوانان نسبت به گذشته جديت چنداني از خود نشان نميدهند از اين رو اين مسئله نيز در تأخير ازدواج جوانان نقش دارد.
رضايي تحصيلات را در افزايش سن ازدواج جوانان مهم تلقي كرد و اظهار داشت: يكي ديگر از نگرشهايي كه در بين دانشجويان ايجاد شده، اين است كه بعد از اتمام تحصيلات و گرفتن مدارك دانشگاهي، اقدام به ازدواج كنند اما بايد به اين نكته نيز توجه كرد كه بعد از گذراندن تحصيلات، مسئله پيدا كردن شغل نيز مطرح ميشود؛ بروز چنين نگرشهايي در تأخير ازدواج جوانان مؤثر است.
