تنبیه خوب است، اما برای بچه‌های کم سن و سال

تحقیقات جدید در کشور انگلستان نشان می‌دهد یک سوم والدین نسبت به تنبیه کردن نظر مثبتی دارند.

به گزارش «خبر آنلاین»، محققان با انجام یک نظرسنجی متوجه شدند این والدین حتی معتقدند خطاب کردن کودک با کلماتی مانند «احمق» و یا ندانستن این که فرزندشان در ساعت 9 شب کجاست بدتر از تنبیه کردن است. این موضوع نشان می‌دهد بعضی از والدین دشنام دادن به والدین را بدتر از تنبیه کردن می‌دانند.

50 درصد از والدین هم معتقدند آنها می‌توانند بدون ترس از ایجاد آسیب فیزیکی یا روحی فرزندشان را تنبه بدنی کنند و یک سوم هم معتقدند سیلی زدن به کودک 6 ساله یک نوع تنبیه بی‌خطر به حساب می‌آید که هیچ آسیبی به کودک وارد نمی‌کند.

در این مطالعات که نتایج آن در نشریه جامعه کودکان به چاپ رسیده است محققان در کمال تعجب متوجه شدند فقط 17 درصد از والدین یعنی تقریبا یک هفتم آن‌ها سیلی زدن به کودکان را به عنوان تنبیه کردن غیر قابل قبول می‌دانند.

جامعه کودکان انگلستان در حال تلاش برای متقاعد کردن دولت است تا تنبیه کردن را غیرقانونی اعلام کند. انگلستان در حال حاضر جزو 5 کشور در اتحادیه اروپاست که در مقابل ممنوع کردن تنبیه به طور کامل مقاومت می‌کند. این مقاومت باعث انتقاداتی از طرف گروه‌های حقوق بشر است که معتقدند تنبه کردن بند 19 کنوانسیون حقوق کودکان را نقض می‌کند.

باب ریتمیر مدیر اجرائی جامعه کودکان در این باره گفت: خشونت فیزیکی مسئله‌ایست که کودکان به طور کامل باید در برابر آن محافظت شوند. تحقیقات ما نتایج نگران کننده‌ای به همراه داشت. این مطالعات نشان می‌دهد هنوز هم والدین اطلاعات درستی در مورد تنبیه کودکان خود ندارند و یک سوم آن‌ها بدون هیچ نگرانی فرزندان خود را با سیلی زدن یا مانند آن تنبیه می‌کنند.
جالب است که در کشور انگلستان کودکان تنها افرادی هستند که می‌توانند به طور قانونی تنبیه شوند و از حفاظت قانونی کمی نیز برخوردارند.

مطالعه روی 2 هزار نفر در انگلستان قسمتی از پروژه تحقیقاتی بزرگ‌تری است که با هدف محافظت از کودکان انجام شده است.

متاسفانه نزدیک به 32 درصد از پاسخ‌دهندگان اعلام کردند سیلی زدن به کودکان بین 6 تا 15 سال نوع تائید شده و بی‌خطری از تنبیه است که هیچ آسیب روحی نیز به آن‌ها وارد نمی‌کند.
این در حالی است که وضعیت در مورد افراد مسن‌تر بدتر از این است. 46 درصد از والدین بالای 65 سال معتقدند تنبیه کردن کودکان به طور کامل قابل پذیرش است. این در حالی است که این آمار در بین افراد بین 18 تا 24 سال 27 درصد است.

در اولویت بندی خشونت‌های صورت گرفته علیه کودکان، والدین دشنام دادن به کودکان، خودداری از بردن آن‌ها به دندانپزشک و یا ندانستن این که فرزندشان در ساعت 9 شب کجاست را بدتر از تنبیه کردن دانسته‌اند.

البته والدین معتقدند با بالا رفتن سن کودکان اثرات تنبه کردن روی آن‌ها بدتر می‌شود. برای مثال در این تحقیقات مشخص شد والدینی که فرزندان بزرگسال خود را تنبیه می‌کنند آن‌ها را بیش‌تر در معرض خطر سوء استفاده فیزیکی یا احساسی قرار می‌دهد. آن‌ها معقتدند تنبیه کودکان بزرگسال اثر بدی روی سلامت روانی فرزندان بزرگسال دارد و باید تا حد امکان از این کار جلوگیری شود.

اثرات سوء تنبیه کردن روی کودکان

تنبیه کردن می‌تواند روابط بین کودک و والدین را دچار اختلال کند و هرچه شدت تنبیه بیش‌تر باشد اثرات آن نیز بدتر است. علاوه بر آن تنبیه کردن اعتماد به نفس کودکان را کاهش می‌دهد و باعث بروز خشم و پرخاشگری در آن‌ها می‌شود. احساس نفرت نسبت به خود، اختلالاتی مانند شب ادراری، افسردگی، وسواس، اختلال در اشتها و خواب از مهم‌ترین اثرات منفی تنبیه کردن است. ترغیب کودکان به دروغ گویی یا متهم کردن دیگران نیز می‌تواند در اثر تنبیه کردن در کودکان تقویت شود.

افت تحصیلی و کندذهنی نیز از مواردی است که در اثر تنبیه کردن کودکان را تهدید می‌کند. مشکلاتی مانند عدم تمرکز و نداشتن انگیزه از مواردی هستند که در میان کودکانی که مرتبا تنبیه می‌شوند شایع است.

احساس سرخوردگی، حس به درد نخور بودن و زیادی بودن و پناه بردن به دیگران نیز ممکن است در این کودکان به وجود بیاید. جذب کودکان به سمت افراد دیگر غیر از اعضای خانواده خطرات زیادی به همراه دارد و ممکن است آن‌ها را به دلیل آشنایی با افراد بی‌صلاحیت در معرض آسیب‌های اجتماعی قرار دهد.