آثار غفلت تأملبرانگیز در سریال "فاصله ها"
برادر سهیلی زاده!
"فاصله ها" نیز همچون دیگر آثارت به دل می نشیند. عبرت ها در آن نهفته، تلنگرها از نهانش برخاسته، پندها می دهد، لطافت هم دارد اما...
مدل فرضی تو در "فاصله ها" روایت عبرت آموز زندگی پدر و فرزندانی است که نگاه متفاوت آنها به پدیده های اجتماعی، دیوار غریبگی بلندی میان آنها ایجاد کرده است.
اگرچه معادلات ذهنی خود را بر اساس "واقعیات" روزمره جامعه به تصویر کشانده ای، اما تمام این واقعیت ها ترجیحا "حقیقت" نیستند و ابهام زمانی پدیدار می شود که: "پدر" که در نگاه مخاطب بیشترین سهم را در شکاف عاطفی ایجاد شده برعهده دارد، فردی است "دیندار"، که تقید دینی مولفه اصلی اوست و در نگاه نخست مشی دینداری وی، محملی برای غفلت و ناتوانی او از فهم و درک عالم فرزندان است.
اگر مقصود تو نیز همین است که جفا کرده ای، زیرا "دین"ی که پیامبرش دلیل بعثت خود را « إِنَّمَا بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَکَارِمَ الْأَخْلَاق »می پندارد و با هدف پرورش اخلاق و سیرت نیکو در بین عرب جاهلیت مبعوث می گردد و از طریق ترویج مظاهر تعالی بخش دین اسلام در عصر جهل و نادانی انسان های کاملی همچون سلمان، عمار، یاسر، ابوذر و... به دنیا معرفی می کند، چگونه است که امروز از ارائه الگوی تربیتی و رفتاری موفق در خانواده عاجز می گردد؟!
و اما اگر مقصودت این نیست و ضعف و ناتوانی دینداران در به کارگیری الگوهای رفتاری دین اسلام را عامل بروز چنین معضلاتی می پنداری این بار غفلت کرده ای.
چرا؟ زیرا رفتار نامتعادل و توام با افراط برخی از دینداران متحجر و متعصب و نیز اقدامات ناجوانمردانه افرادی که به قصد تخریب و از میدان به در کردن چهره های دینی، تصویر نامتعادل، خشک و خشنی از تقید و تعبد دینی در افکار عمومی ارائه کرده اند، این شائبه را در میان افراد کم ظرفیت جامعه، علی الخصوص در بین نسل جوان خلق کرده اند که راه و رسم دینداری مانعی برای درک و فهم عاطفی انسانها از یکدیگر، مهربان بودن و عشق ورزیدن است.
و افسوس که حکایت "فاصله ها" ناخواسته این شائبه را تقویت می کند.
غفلت تو زمانی بیشتر هویدا می شود که مدل دینداری "پدر" بسیار متعادل و منطقی است، اما در مقابل محصول آن را فرزندانی نامانوس تصویر کرده ای و کمترین توفیق را برای الگوی تربیتی پدر قائل نشده ای و هیچ تناسبی میان آنها مشهود نیست.
این در حالی است که رهبر انقلاب اسلامی در بیانات حکیمانه خود، هنرهای نمایشی را در "نگاه راهبردی به نقش رسانه در عرصه فرهنگ سازی"، بسیار تأثیرگذار خواندند و فرمودند: واقعیات نشان می دهد که صدا و سیما و به ویژه بخش هنرهای نمایشی، نقش بسیار مهمی در حال و آینده کشور برعهده دارند.
mahmoudeftekhari.blogfa.com
mahmoud_eftekhari@yahoo.com
در مورد سریال فاصله ها نمیتوانم نظری داشته باشم چون بنده سریالهای تلویزیون که تقریباً 90% آنها ترویج اخلاق زشت و زننده ای را آموزش می دهد نمی بینم ترجیح می دهم وقت خود را به گونه ای دیگر صرف کنم اما بنده به توجه و ریز بینی شما به مکارم اخلاق احسند می گویم و شاید این گوشزدهای شما تلنگری باشد برای برنامه سازان جامعه اسلامی.
روزگار سرافرازیتان مستدام.
کاملا مفهوم واژه های مورد استفاده نویسنده را متوجه نشدم ثفیل بود.
اما و بهر حال امیدوارم مسئولین صدا و سیما بخود آیند و دقتی مسئولانه داشته باشند که اثرات گفتگوهای پدر و پسر و دختر و پسر در این سریال اثرات بسیار مخربی دارد و کسی که کمی با روان و اجتماع انسانها و مراودات آنها سرو کار دارد نمی تواند از اثر سهمگین این کلامها و نگاهها در روح و روان دختران و پسران خانوارهایی که سیما را بعنوان سرگرمی مناسب ترجیح می دهند غافل باشد. هرچند که شاید دوستان سیمایی موافق نباشند و آنها را عقیده براین باشد که فعلا باید توجهشان را به پوشاندن 5 سانتی متر شانه فلان دختر در فلان فیلم خارجی نمایند. متاسفانه هنوز به این درک هم نرسیده اند که تاثیر مطالب از سیاق سریال فاصله و . . . شاید همان تهاجمی به اصطلاح فرهنگی از نوع نرم تر از مخمل باشد که توسط دوستان نادان پیش می رود.
موید باشید
آقای افتخاری عزیز
سرتان سلامت باد که با یک نقد آگاهانه ما را هم آگاه کردید!!!!!!!!!!
لطف بفرمایید کتابچه نقد آثار همه سازندگان سریالهای مورد تاییدتان را (که احتمالا باید از فیلترینگ شما عزیز دلسوز که هر جا به دنبال تایید هستید سخنان رهبر انقلاب را تفسیر به رای مینمایید)چاپ بفرمایید
آیا تصور شما از پیامهای رهبر این است که شرط لازم و کافی برای فرزندان مطهر و مطهره داشتن یک پدر معصوم است
آیا در رفتارهای به تصویر کشیده شده یک پدر دلسوخته شما خشونتی میبینید؟
حتما اسم این پیگیریهای مشفقانه که همگی منتهی به رنج پدر است
یعنی خشونت
شما احتمالا در یک مدینه فاضله اخلاقی زندگی میکنید؟
مگر دینداری مدل دارد که در ویترین صدا و سیما عرضه شود؟
شما همه عرصه های تربیتی جامعه را ارزیابی کرده اید؟
امیدوارم شما در راهبرد ارزشهای دینی مدل دار به خطا نروید
یک پدر مجروح
نقد بسیار ضعیف شما را خواندم و جالب انکه این نقد شما را در زمره همان دست ادمهای دینداری که خودتان قید فرموده اید قرار میدهد...ای کاش میگذاشتید سریال به اخر برسد و نقد میفرمودید...از اینکه خود را دیندار تر از تمام کسانی میدانید که در هیات نظارت و ارزشیابی سیما هستند و این فیلمنامه را تصویب کرده اند نمی گویم ...ولی شما را به تفکر در مورد خودتان توصیه مینمایم شاید افراط را در وجودتان نمی بینید...ایا تمامی پدران دیندار لزومان فرزند دیندار تحویل جامعه میدهند ؟ایا فرزندان بد ادمهای دیندار نشانه بی دینی ان پدر است؟ایا نمیشود به این موارد امتحان الهی گفت که با وجود پدر دیندار فرزند بی دین است؟ایا در بین علمای اسلام از صدر اسلام تا کنون (تا همین دوره) فرزند بد وجود نداشته است؟ایا در بین علمای بزرگ ما کسی از فرزندش تبری نجسته است؟ایا همه دیندارها واقعان دیندارند؟شما را به تدبر بیشتر در بیانات رهبری توصیه مینمایم و نصیحت مینمایم که بیانات رهبر فرزانه مان را در متنی که حق ان سخن را ادا نماید استفاده نمایید و جفا روا ندارید...به هر حال بعضی ازما (خودم را میگویم )فکر میکنیم دینداریم و دین را در تمامی ابعاد زندگی اجتماعی و خانوادگیمان جاری نموده ایم...شاید شما طرفدار این سبک فیلم و سریالها هستید که ادم دیندار کاملان مقدس و بدون خطاست؟؟؟
اين مشكلي است كه بسياري از خانوادهها چه مقيد به اصول دينداري و چه لاقيد به آن با اين مشكل دست و پنچه نرم ميكنند. دليل آن هم عدم درك دست بين پدر و فرزندان و حجاب كاذبي است كه بين آنها در خانوادهها وجود دارد. مشكل با ديندار بودن پدر خانواده در اين سريال نيست. مشكل اين پدر اين است كه روش تربيتي كه پيش گرفته داراي نقاط ضعفي است كه در طول سريال احتمالاً رو به بهبود ميرود و يك مدل تربيتي اسلامي هرچند ناقص را به تصوير خواهد كشيد.




