مرگ آرام پادشاه نه روزه
شاهزاده شيخ «سعد عبدالله الصباح»، پادشاه سابق کويت که در سال 2006 ميلادي، به دليل ناتواني در اداره مملکت از سوي مجلس شوراي اين کشور از کرسي پادشاهي برکنار شده بود، عصر روز سهشنبه گذشته، پس از سالها بيماري در سن 78 سالگي درگذشت و ساعت 9 صبح روز چهارشنبه به خاک سپرده شد.
گفته ميشود، وي فردي دوست داشتني و داراي شخصيتي تودار و آرام و از جمله شاهزادههاي کويتي بود که روابط بسيار خوب و نزديکي با عوام مردم داشت، به گونهاي که هيچ گاه احساس نميشد که او يک شاهزاده است.
پس از حمله ارتش عراق به کويت در دهه نود ميلادي قرن گذشته، شيخ «سعد» که در ميان کويتيها به شجاعت بسيار شهرت داشت، حاضر به ترک خاک کويت نشد و به مقاومت در برابر نيروهاي تجاوزگر عراقي پافشاري ميكرد، اما نيروهاي امنيتي و محافظان شخصياش، وي را به زور سوار بر خودرو کرده و به سرزمينهاي عربستاني سعودي گريختند.
شيخ سعد پس از آن، تلاشهاي بينالمللي و سياسي خود براي آزادسازي سرزمينهاي کويتي را آغاز کرد و پس از آزادي کويت در چهاردهم مارس 1991 ميلادي به کشورش بازگشت و با استقبال گرم شهروندان کويتي روبهرو شد و به اين ترتيب، از همان زمان بود كه تحرکات و تلاشهاي بسياري براي بازسازي و بازگرداندن کويت به روزهاي پيش از حمله را آغاز کرد.
خبر مرگ وي توسط دو شبکه ملي کويت و خبرگزاري رسمي اين کشور، بي سر و صدا اعلام شد، به گونهاي که بسياري از شبکههاي خبري جهان آن را اعلام نكردند.
تنها يک سال بعد، يعني در 1962 ميلادي، پست وزارت کشور را به وي سپردند. در زمان وزارت وي، بسياري از قوانين سخت در زمينه اقامت، دريافت گذرنامه، ورود غيرقانوني و غيره به تصويب رسيد. در سال 1964 وزير دفاع کويت شد و «شوراي عالي دفاع» را تشکيل داد.
در سال 1977 ميلادي شيخ «صباح سالم الصباح» که پادشاه اين کشور بود؛ درگذشت؛ بنابراين، شيخ «جابر احمد الصباح» که جانشين وي شد، در 31 ژانويه 1978 شيخ سعد را براي پست وليعهدي خود برگزيد. چند روز بعد، يعني هشتم فوريه همان سال، به دستور پادشاه نخستوزير کشور شد و در شانزدهم فوريه تشکيل کابينه داد.
در سال 2006 ميلادي که شيخ جابر احمد الصباح درگذشت و بنا بر قانون، شيخ سعد که از سال 1997 به بيماريهاي گوناگوني دچار شده بود، پادشاه کويت شد، اما نه روز بعد مجلس شوراي کويت به دليل ناتواني وي در اداره کشور، او را از کرسي پادشاهي برکنار و شاهزاده صباح احمد الصباح را تعيين کرد. براي همين، بسياري از شهروندان کويتي، به اين دليل او را شاهزادهاي بدشانس ميدانند.
گفتني است، او چهاردهمين پادشاه کويت به شمار ميرود.
الخطيب در ادامه ميافزايد: شيخ سعد در دهههاي پنجاه مسئوليت امنيتي داشت و داراي فرهنگ و شخصيتي اطلاعاتي و امنيتي نيز بود و اعتقاد داشت که تنها نيروهاي امنيتي، ميتوانند از نظام و حاکميت حمايت کنند.


