دوباره صنعت نفت، دوباره آبادان
صنعت نفت نماينده خطه زرخير ابادان پس از سالها بار ديگر در جمع بزرگان فوتبال ايران پيوست تا دوباره خاطرات شيرين "برزيل ايران" را در اذهان متبادر کند.
به گزارش ایرنا؛ هرگاه صحبت از نفت ابادان بر سر زبانها جاري مي شود ، فلش بک به دوران پرشکوه طلايي پوشان و حرکات بديع و چشم نواز "برزگري ها"، "قاسمپورها"، "نکويي ها"، لقمان ها"، "نظام ازادي ها" ، "نظري ها" و... در خاطره ها زنده مي شود.
فوتباليست هايي که به مدد تکنيک ناب و منحصر بفرد خود ، چشم ها را نوازش مي دادند و طراوت و بالندگي آنان ، مايه فخر مي شد. بياد داريم آن روزهايي که نفتي ها حتي در تهران ، از بزرگان پايتخت زهر چشم مي گرفتند و مايه مباهات ديار جنوب مي شدند.
هنوز هم بياد داريم که "منوچهر ساليا" آن مرد تلاشگر و معلم دلسوز چگونه به اب و اتش مي زد تا مردان بي ادعايي چون شهيد "ناصر شاملي"، "حسين بهاريان"، "مسعود دهداري"، "عبدالواحد بزمه "، "شادروان علي نکويي"،"منصور قلمي "، "جمشيد بشاگردي"، "فريدون لقمان"، "کريم سنگر گير"، "علي فيروزي"، "ذوالفقار نظام ازادي" و.... اسباب موفقيت برزيلي هاي ابادان را فراهم آورند و هوادران دلباخته و سينه چاک را راضي روانه منازل کنند.
اما جنگ تحميلي ، چرخ صيقل خورده اين تيم دوست داشتني و ريشه دار آباداني را از حرکت انداخت ولي از همه بدتر پس از اتمام جنگ و روي کار امدن دوباره نفت، اختلاف و ناکارايي دست به دست هم داد تا طلايي پوشان نتوانند همچون گذشته، سفير لايقي براي اين خطه مستعد باشند.
فقدان مديريت و نبود برنامه محوري از يک سو و کشمکش و اختلاف باعث شد تا وضعيت نفتي ها شکننده شود، بطوري که آباداني ها کمتر توانستند در دو دهه اخير، سر برآسمان فوتبال ايران بسايند و بر طبل موفقيت بکوبند.
واقعيت اين است که تشتت و ناکارامدي، دائما فضا را پرتنش تر و پيچيده تر مي کرد تا نقتي ها دائما در ليگ دسته يک زندگي کنند و نتوانند در منظومه بزرگان فوتبال (ليگ برتر) اين مرز و بوم بايستند. در اين راستا حتي مربيان بومي و پيش کسوتان صاحب نامي چون قاسمپور و برزگري نيز در برابر اين مشکلات تاب نياوردند و عطاي مربيگري در تيم سابق خود را به لقايش بخشيدند و از ابادان رفتند.
اما پس از اين همه منازعه و حاشيه هاي تخريب کننده، خوشبختانه در پرتو انسجام و همگرايي ميان مديريت ، اعضاي کادر فني ، بازيکنان و همچنين طرفداران پرشور آباداني بار ديگر نفتي ها به جمع ليگ برتري ها پيوستند تا در ليگ دهم به همراه بزرگان فوتبال کشور خودنمايي کنند.
اميد مي رود که اين عزم مصمم و اراده آهنين، مضاعف تر شود و بار ديگر صنعت نفت را در صف بهترينهاي ليگ برتر ببينيم، نه اينکه بازهم شاهد و ناظر موفقيت هاي زودگذر و موسمي آنها باشيم. صنعت نفت براي رسيدن به ليگ برتر، خون دل بسياري خورد و عرق جبين فراواني نيز ريخت تا پس از ايستادن بر سکوي دوم (جدول گروه يک) و برتري مقابل داماش گيلان در دو بازي رفت و برگشت، به اين ارزوي چندين ساله جامه عمل بپوشاند.
اما بدون شک ، اباداني ها براي آنکه اين توفيق را در ليگ دهم تداوم ببخشند ، نياز حياتي به برنامه محوري و تلاش همه جانبه دارند در غير اينصورت بازهم به ليگ دسته يک سقوط خواهند کرد ، يعني آش همان آش خواهد بود و کاسه همان کاسه.
