حال که از رهبری هزینه می کنید؛ لااقل به رهنمودها عمل نمایید

در حالی که مشاجرات اخیر درباره دانشگاه آزاد فضای سیاسی ـ اجتماعی کشور را تحت تأثیر خود قرار داده بود، نامه رهبر انقلاب اسلامی به رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی و همچنین رئیس هیأت امنای دانشگاه آزاد اسلامی فعلا منازعات صورت‌گرفته در این مورد را مسکوت کرده است.

به گزارش "تابناک" می‌توان گفت: آنچه اساس و بنیان همه این مشاجرات قرار گرفته بود، فقدان عقلانیت از هر دو سو و گام برداشتن در مسیری بی‌بازگشت، ایجاد بازی برد ـ باخت، سوار شدن بر احساسات و هیجانات و تیشه زدن به ریشه‌ای بود که دود سوختن آن به چشم طرفین می‌رفت.

بنابر این گزارش از سویی در ابتدای دولت نهم، رییس جمهور در سخنرانی های مختلف خود با ورود به بحث دانشگاه آزاد قول هایی داد که این شائبه را به ذهن متبادر می کرد که قصد دولتی کردن دانشگاه آزاد را دارد و البته این روند با توصیه مسئولان نظام متوقف شد و بنا شد تا این روند تنها از طریق قانون پیگیری شود.

از سوی دیگر اما در این مشاجره، هیأت امنای دانشگاه آزاد در مقابله با این مسئله با طرح وقف دانشگاه‌آزاد، یک نوع بازی سیاسی را آغاز کرد که بی‌شک حساسیت رقیب را بر می‌انگیخت و او را به نشان دادن واکنشی شدید در برابر این عمل وادار می‌ساخت؛ واکنشی که پیش‌بینی آن، روشن و در فضای سیاسی ـ اجتماعی ایران،‌ خطرناک بود.

بنابر این گزارش هیأت امنا در حالی این تصمیم را گرفته بود که طرف مقابل سوابق متعددی از عدم رعایت قانون توسط دانشگاه آزاد را هم در دست داشت و احتمالا برآورد می‌کرد که با این اقدام مسأله دانشگاه آزاد را به موضوعی سیاسی تبدیل می‌کند که در این بازی، نه بحث‌های کارشناسی اهمیت می‌یافت و نه آینده دانشگاه آزاد، بلکه آنچه مهم تلقی می‌شد، صف‌آرایی دو طیف قدرت در برابر دیگری و به رخ کشیدن قدرت به همدیگر بود.

 از آن سو، اما طرفداران دولت نیز که از پیش، دانشگاه آزاد را منبع تأمین مالی رقیب سیاسی خود می‌دانستند، تمام قد در برابر آن ایستادند، به گونه‌ای که حتی مجلس و ریاست آن را با عناوین مختلفی متهم کردند و حیثیت مجلس و نمایندگان مردم را به بازی گرفتند. سایت‌ها و رسانه‌های وابسته به این جریان نیز چون طرف نخست، با نبود عقلانیت، تلاش برای به بن‌بست کشاندن رقیب داشته و با سوار شدن بر موج احساسات و هیجاناتی که در صدد بود دانشگاه آزاد را پاسخگو به مطالبات کند، دست به بازی خطرناکی زد که بیم آن می‌رفت جمهوریت نظام و نماد آن را با خطر روبه‌رو سازد.

بر این مبنا اگر تجمع در برابر نهاد قانونگزاری به خودی خود نکوهیده نیست، اما اتهام زدن به وکلای ملت و «خائن» خواندن آنان به دلیل تصویب قانونی که مطلوب عده‌ای نبود و نیز انجام تلاش‌هایی برای یکدست کردن مجلس و تفکرات نمایندگان، آغاز فرایند خطایی بود که می‌توانست به سرعت به حوزه‌های دیگر هم سرایت کند به گونه‌ای که پس از آن هیچ نهادی در جمهوری اسلامی نمی‌توانست مستقل و با طیب خاطر تصمیم بگیرد.

در این میان اما نامه رهبر انقلاب به هر دو سوی جریان، تذکر و یادآوری حلقه گمشده ای از سوی هر دو طرف بود. بر این اساس و چنانکه از فحوای کلام رهبری بر می آید، در واقع ایشان توصیه کرده‌اند که این موضوع باید با تکیه بر عقلانیت، یعنی دوری از هیجانات غالب سیاسی و روانی و با هدف اصلاح و حل مسئله و به کمک تعامل مثبت و وحدت میان مسئولین  پیگیری شود.

به نظر می‌رسد فقدان این ملاحظات در شرایط کنونی و عدم توجه طرفین به این ملاحظات، باعث شد که رهبر انقلاب ضمن یادآوری این مسائل، دستور توقف این مشاجرات تا بازگشت فضایی منطقی و دور از احساسات را بدهند.

در واقع این دعوت، دعوت به بازگشت به چارچوب های "اخلاق سیاسی" است که منفعت سیاسی را نیز متعاقب و متضمن خود دارد. به نظر می‌رسد نه تنها در این موضوع خاص، بلکه در تمام مسائلی که احتمالا بحث قدرت و ثروت در میان است، همواره در سالیان اخیر این گمشده‌ها به نوعی وجود داشته‌اند و رهبر انقلاب نیز بارها بر تأکید بر عقلانیت، دوری از احساسات و فراهم آوردن فضایی سلیم و سالم دعوت کرده‌اند. باشد که همه «هر دو طرف‌ها» به خود آیند.