زنی که 10 سال با شوهر و خواهر مومیایی‏اش زندگی می‏کرد

بيوه 91 ساله‌ای که ظاهرا به تنهايي در خانه‌اش در انتهاي جاده‌اي در منطقه‌اي دورافتاده در پنسيلوانيا زندگي مي‌كرده است، در واقع تنها نبوده و شوهر و خواهر دوقلويش نيز همراه او بوده‌اند؛ اما جسد آنها.

به گزارش «تابناک اجتماعی» به نقل از آسوشيتدپرس، جين استيونز به راحتي تمام اجساد موميايي شده آنها را از گور خارج كرده و به مدت بيش از يك دهه در خانه نگهداري ‌كرده است، تا اينكه پليس ماه گذشته موفق به كشف موضوع مي‌شود.
اين اقدام تا حد زيادي ناشي از ترس او بوده است. استيونز به خبرنگاران گفت: پذیرفتن مرگ براي من بسيار سخت است.

در حالي كه پليس ايالتي همچنان در حال تكميل تحقيقات خود است و اتهامي عليه وي مطرح نشده، استيونز آرزو كرد كه مي‌توانست بار ديگر در كنار جيمز استيونز شوهر 60 ساله‌اش كه در سال 1999 درگذشته و جون استيونز خواهر دو قلويش كه اكتبر گذشته جان باخته است، باشد.

وي كه مي‌داند مردم ممكن است چه فكرهايي را در مورد او بكنند، دلايلي براي خود دارد كه پيچيده و غم انگيز و به نوعي جالب هستند.

اگرچه جون در فاصله 200 مايلي آنها در وست هارتفورد كانكتيكوت زندگي مي‌كرده، اما هفته‌اي چندين بار با هم تلفني صحبت مي‌كردند و جون اغلب براي او نامه هم مي‌نوشته است. اين دو قلوها كه با دو برادر ازدواج كرده بودند، ميهمانان افتخاري مراسم ديدار دوباره دانش آموزان دبيرستان كمپ تاون در سال 1937 بودند.

جون سال گذشته به سرطان مبتلا شده و هنگامي كه جين به عيادت او رفت، از درد زيادي رنج مي‌برده است. آنها در يك تخت خوابيده و جين پشت او را مي‌ماليده است. در 2 اكتبر جون درگذشته و در حيات پشتي خانه خواهرش دفن مي‌شود اما نه براي مدت زيادي.

استيونز گفت: من فكر مي‌كنم زماني كه آنها در خاك مي‌گذاري، زمان خداحافظي است. اما به اين شكل من مي‌توانستم او را لمس كرده و به او نگاه كنم و با او حرف بزنم.

او خواهرش را نگاه داشت و بهترين لباس او را به تنش كرده و در يك اتاق خواب قرار داد و با عطر گران قيمتي كه مورد علاقه خواهرش بود، سراپاي او را عطر آگين كرد.

وي براي نگهداري شوهرش نيز استدلالات مشابهي دارد. جيمز كه از سربازان جنگ جهاني دوم بوده است در قبرستاني در نزديكي خانه دفن شده بود، اما با كت و شلواري تيره و پيراهني سفيد و كراواتي آبي روي كاناپه‌اي در گاراژ نگهداري مي‌شده است.

جين گفت: مي‌توانستم او را ببينم، به او نگاه كنم و لمسش كنم. شايد عده‌اي احساس وحشتناكي را در اين مورد داشته باشند و بگويند چرا به يك آدم مرده نگاه مي‌كني. اما من احساس متفاوتي را نسبت به مرگ آنها دارم.

بخشي از نگراني او اين است كه شايد پس از مرگ چيزي وجود نداشته باشد. اما وي مي‌گويد هر بار كه شبها از خواب بيدار مي‌شود به ستاره‌هاي آسمان و گوزنها نگاه مي‌كند مي‌گويد: حتما كسي اينها را خلق كرده است و من مانند يك قارچ سبز نشده ام.

وي مي‌گويد: من معمولا به كليسا نمي‌روم، اما مي‌خواهم ايمان داشته باشم.

دكتر هلن لاورتسكي از روانشناسان دانشگاه «يو.سي.ال.اي» كه در مورد ديدگاه افراد كهنسال در مورد مرگ تحقيق مي‌كند، مي‌گويد: افرادي كه مذهبي نبوده و به اين مسائل اعتقادي ندارند، معمولا با مرگ نيز مشكل دارند؛ چرا كه نگرانند مرگ پايان واقعي آنها باشد. براي آنها مرگ وجود ندارد و آنها مرگ را انكار مي‌كنند.

به گفته وي، استيونز نمونه حاد اين حالت است. او اجساد را دوباره از خاك بيرون كشيده و از نگهداري آنها در خانه احساس رضايت مي‌كرده است. او با بازگرداندن اجساد با مرگ مبارزه كرده است.

وي دليل ديگري نيز داشته است. او از نظر رواني دچار تنگناترسي بوده و هنگامي كه اجساد افراد مورد علاقه‌اش در تابوت قرار مي‌گرفته، خود احساس خفگي مي‌كرده است و به همين دليل تنها چند روز پس ار تدفين اجساد، آنها را از قبر خارج كرده است.

وي سالها به همين روش زندگي مي‌كرده و هنوز مشخص نيست در انجام اين كار چه كسي به او كمك كرده و يا اينكه آيا همسايگانش از اين امر آگاه بوده‌اند يا خير. خود وي يكي از اقوام دور شوهرش را عامل گزارش دادن به پليس در اين زمينه مي‌داند و مي‌گويد: اين كار كثيف و تهوع آوري است.

پليس هنوز هويت همدستان وي در خارج كردن اجساد از قبر را فاش نكرده است.

آخرین اخبار اجتماعی و حوادث ایران و جهان را در تابناک اجتماعی بخوانید.