سالها بعد از اتمام جنگ من به آبادان و خرمشهر رفتم.دیدن شهری که آوازه قهرمانانش همچنان بعد از سالها پشت دشمنانش را میلرزاند ،آدمی رو به حیرت میاندازد که چرا بزرگان کشور به اون همه فداکاری اینچنین حرمت میگذارند که خرابه ها و آوارهااینچنان بیداد میکند .
ناشناس
|
|
۱۱:۵۳ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۳
0
0
پاسخ
مایه غرور مدیریت جهانی رییس جمهور محترم. آخرین با که تشریف آوردند بخاطر روبرونشدن بامردم خرمشهروآبادان سنگ تموم گذاشتن!!!
ناشناس
|
|
۱۲:۵۳ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۴
0
0
پاسخ
کی بود که زیر عکس های "ژاپن بعد از سونامی "کامنت گذاشته بود گفته بود چقد شما منفی بافید ؟؟؟؟
بهزاد
|
|
۱۳:۵۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۴
0
0
پاسخ
واقعاً متاسفم برای مسئولین....
مهراب ب
|
|
۰۸:۱۳ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
0
0
پاسخ
اخه خرمشهر که پایتخت نیست که مردمش احتیاج به اب اشامیدنی سالم داشته باشند
هادی
|
|
۰۸:۰۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
0
0
پاسخ
دیگه خجالت بکشیم از نسبت دادن این شهر به خدا:خرمشهر را خدا آزاد کرد
ناشناس
|
|
۲۲:۴۶ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
0
0
پاسخ
بعد از 30 سال .....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ناشناس
|
|
۲۳:۵۲ - ۱۳۹۰/۰۹/۱۳
0
0
پاسخ
دست متوليان امر درد نكنه
ناشناس
|
|
۰۹:۵۴ - ۱۳۹۰/۰۹/۲۳
0
0
پاسخ
هنوز جنگ در خرمشهر ادامه دارد. واقعا دشمن کیست؟ چگونه خرمشهری که پس از سالها سپری شدن از جنگ حال و روزش این است می تواند نماد استقامت ، ایثار و پیروزی باشد ؟ دولت ها آمدن و رفتند و زخمهایی بیشتر از آنچه صدام به جسم شهر زد ، به روح شهر زدند.
یک سینه پر از حرف ، گوش محرم کجاست.