ماجرای شام مشکوک تیم ملی ایران در بحرین چه بود؟

بازی ها برد و باخت دارن. اما ذهن بیمار و کثیف شما که مبتلا و گرفتار به درد بی درمان خود بزرگ بینی مفرط شده هیچ علاجی براش متصور نیست

معده 80 درصد مردم ایران ؛ بیدی نیست که با این بادها بلرزه!

مربی باید مسلط به بازیکن باشد. مثل کیروش.
مدیریت بازیکنان ابرانی سخت است. فرد قوی و مسلط می خواهد تا بتواند بازیکن ایران را کنترل کند.

یکبار از مهدوی کیا این سوال پرسیدن در جواب گفت که یک بازیکن حرفه ای باید خودش تشخیص بده چه غذایی مصرف کند

بازی جوانمردانه برد و باخت دارد نه آن بازی که بازیکنان بحرین مدام و به صورت واضح تمارض می کردند و داور تقاضای برانکارد میکرد و در اخر فقط چند دقیقه کوتاه وقت اضافه گرفت. شاید تماشای آن بازی به سن و سال شما قد نده ولی خیلی ها یادشونه که بحرینی ها چقدر ناجوانمرد بودند.

کثیفترتزبحرین توفوتبال محلات دنیاهم پیدانمیشه.ولی بایدبچه هاکاری کنن که بحرین فوتبال یادشون بره دیگه باپرچم خودشونم روشون نشه دوربزنن

این توهم تئوری توطئه درمان ندارد. همیشه دنبال تئوری هایی میگریدم که باخت را توجیه کنیم. پرداختن به همین توهم توطئه گریبان گیر بازی های داخلی هم خواهد شد چرا که اگر این اخلاق را گسترش بدهیم همین صحبت ها هم در داخل رواج پیدا میکند و همه تیم ها از همین تئوری ها استفاده خواهند کرد

همیشه فکر میکنم نگاه دایی جان ناپلئونی ارجحیت داره تو جامعه ما کامنت ها که میخونیم میفهمیم بدتر از اونا جماعتی هستن که به تو سری خوردن چشم گفتن عادت کردن وگرنه آدم باید کور باشه همین چندتا بازی آخر تیم ملی بحرین ندیده باشه رفتارشون با تیم ملی ایران و هنگ کنگ و متوجه نشده باشه چه مردمی هستند .....

حرف مفت
عادت داریم همه دنیا رو مقصر بدونیم جز خودمون بردن و دوست داشتن با پرچم عربستان دور بزنن میخواستید خوب بازی کنید ببرید شما دور بزنید

افراط و تفریط خوب نیست. اینکه فکر کنیم همه بر علیه ما توطئه کرده اند، درست نیست.
اینهم درست نیست که اگر واقعا با تقلبها و بی اخلاقیها مواجه شویم و سرمان را برگردانیم و بگیم انشاءالله گربه است.
مشکل این نیست که این سر یا آن سر این بحث باشیم (یعنی ما یکی از این دو موضع افراطی را اختیار کنیم؛ درنتیجه موضع طرف نقطه مخالف خود را مشکلدار بدانیم)، مشکل اینست که هر کدام از این دو سر باشیم و حاضر نباشیم که در یک موضع وسط و معتدل قرارگیریم.
عموما وقتی مردم در شرایط دشواری قرار گیرند (مانند استرس تماشاچی یک مسابقه فوتبال)، موضعهای افراطی بیشتری اتخاذ می کنند. اگر متمایل به فرافکنی باشند، همه چیز را گردن مخالف خود می بینند. اگر متمایل به درون فکنی باشند، هم اشکالات را از خود می بینند و حتی نقصهای دیگران را هم درون فکنی می کنند. فکر می کنند اگر کسی هم عمدا بلایی سرشان آورده، حتما همه اش تقصیر خودشان است.