اخم پايتختنشينان!
ـ انسان زماني شاد است كه زندگي بروفق مرادش باشد و دغدغهاي نداشته باشد، در حالي كه ازدواج و مسكن به دغدغهاي اساسي براي جوانان تبديل شده است. مشكل مسكن فراگيرتر است.
ـ مشكلات اقتصادي عامل اصلي شيوع اختلالات رواني نزد تهرانيهاست و در اين شرايط تضاد طبقاتي نيز بر شدت ناراحتيها و اضطرابهاي دروني ميافزايد.
ـ سرعت زندگي در پايتخت بالاست. گويي تهران آرامش ندارد و به شهروندانش هديه نميدهد. روند تند زندگي، تعجيل در غذا خوردن و استراحت و تفريح را موجب ميشود و استرس تهرانيها را در مقايسه با شهرستانيها افزايش ميدهد.
ـ ترافيك، كمبود فرصت آرامش در كنار خانواده، آلودگي هوا و آلودگي صوتي، اخبار بدي كه از رسانهها منتشر ميشود، معماري مغشوش شهر و تورم، عوامل اصلي استرسزا در تهران هستند.
- تراكم جمعيتي باعث افزايش تنش و درهم ريختگي فضاي ارگانيستي به استرس و اضطرابي حاد ميانجامد، در حالي كه هر انساني براي زندگي سالم و ايمن به حريم زيستي نياز دارد.
- حضور خرده فرهنگها نظم اخلاقي شهر را از بين ميبرد و شهروندان را در اماكن عمومي، محل كار و تحصيل و منزل با تنش و اضطراب مواجه ميكند.
- وضعيت اقتصادي، افراد را 2 يا حتي 3 شغله ميكند به طوري كه فقط براي خواب در منزل حاضر ميشوند و بالطبع عدم آرامش طولاني مدت به پرخاشگري بالقوه در زمان بيداري ميانجامد.
- بسياري از افراد با مشكلات شغلي و در پي آن معيشتي مواجهند. در تهران تقاضاي اشتغال بيش از عرضه آن است و در اين شرايط امنيت شغلي از بين ميرود. هنگامي كه پشتوانه اقتصادي فرد ضعيف باشد تهديد امنيت شغلي به تهديدي عليه حيثيت و موجوديت اجتماعي وي تبديل ميشود و ... .
