كشتي ايران ره به خطا مي‌برد؟

كشتي ايران اگر مي‌خواهد حضوري خوب و شايسته در بازيهاي المپيك 2012 لندن داشته باشد نبايد خود را گول زده و از نو بنيان تيمي خود را روي نفرات باتجربه‌اي بنا كند كه به خط پاياني قهرماني‌شان رسيده‌اند.

به نوشته جام جم؛ بيش از 2 سال از المپيك 2008 پكن را پشت سر گذاشته‌ايم ـ ميداني كه در آن كشتي ايران تن به ناكامي بزرگي داد ـ اما هنوز پاشنه در كشتي به روي يك پاشنه چرخيده و چهره‌هاي جديدي به ميدان نيامده‌اند كه به واسطه حضور پررنگ آنان بتوانيم به آينده دل خوش كنيم. نفرات تقريبا همان نفراتي بوده‌اند كه در المپيك پكن به ميدان رفته‌اند و جالب اين‌كه كشتي ايران به عوض جوانگرايي و ميدان دادن به سرمايه و كشتي‌گيران جوان خود، مدام به همين نفرات باتجربه و به پايان خط رسيده ميدان داده است تا در فضاي بي‌اعتمادي شكل گرفته، جوانان محلي از اعراب نيابند.

واقعيت اين است كه بعد از المپيك پكن، سياست جوانگرايي تنها در رابطه با كادر فني تيم ملي كشتي‌آزاد به اجرا گذاشته شده است تا غلامرضا محمدي در مقام سرمربي و محسن كاوه دستيار ارشد وي در اين تيم در جهت تثبيت موقعيت خود هم كه شده براي حضور در رقابت‌هاي آسيايي و جهاني 2 سال اخير مدام به نفراتي ميدان دهند كه به نوعي مدال گرفتنشان در عرصه آسيا تضمين شده است، اما در طرف مقابل هيچ ضمانتي وجود ندارد كه در عرصه رقابت‌هاي مهم‌تر جهاني و المپيك براي كشتي ايران مثمرثمر واقع شوند.

در حقيقت اين سياست نتيجه‌گرايي به هر قيمت، شجاعت و قدرت ريسك مربيان تيم ملي كشتي‌آزاد را تا حد زيادي كاهش داده است تا آنان براي فرار به جلو نيز كه شده، هر بار بي‌پشتوانه بودن را بهانه‌اي براي ميدان دادن به كشتي‌گيراني چون مراد محمدي و فردين معصومي قرار دهند.

بي‌شك كشتي ايران اگر تنها امروز را ببيند، آينده را باخته است و اين سرنوشتي است محتوم كه اجازه نداده كشتي ايران با وجود بهره‌مندي از سرمايه‌هاي گرانقدر، از وجود آنان در تورنمنت‌ها و مسابقات مهم استفاده كند.

به طور طبيعي اگر روس‌ها در عرصه رقابت‌هاي جهاني موفق هستند و ما نه، يكي از دلايلش علاوه بر برنامه‌ريزي خوب و كار تشكيلاتي، به اين نكته برمي‌گردد كه آنان، براي سال‌هاي متوالي روي تنها چند كشتي‌گير خاص و مدال‌آور سرمايه‌گذاري نمي‌كنند.

آنها در هر وزن روي چهره‌هاي مختلف سرمايه‌گذاري كرده و آنان را به تورنمنت‌هاي مختلف گسيل مي‌دارند تا ضمن صيقل خوردن و عيان شدن عيار وجوديشان، با انبوهي از مدعيان ريز و درشت براي حضور در رقابت‌هاي جهاني مواجه باشند كه حضور هر كدامشان در معيت تيم روسيه، اطمينان‌بخش مربيان براي كسب مدال خواهد بود.

با اين حال روس‌ها به هيچ‌وجه از مسابقه انتخابي نيز صرف‌نظر نمي‌كنند تا پيروزي رودرروي مدعيان، تعيين‌كننده حضور كشتي‌گيران در رقابت‌هاي جهاني و المپيك باشد. اين سياست روس‌ها نيز تحت هيچ شرايطي دستخوش تغيير و سياست‌هاي مصلحتي نمي‌شود تا آنها با فاصله‌اي تعريف شده از ديگر مدعيان، همواره قهرماني در جهان و المپيك را به مجموعه افتخارات خود اضافه كنند.

در طرف مقابل، كشتي ايران يك بار براي هميشه تكليف خود را در رابطه با چگونگي انتخاب اعضاي تيم‌هاي ملي خود روشن نكرده است تا مدعيان مدام بين مسابقه و سياست‌هاي مصلحتي سرگردان باشند.

بگذريم، از مانور بيش از حد روي كشتي‌گيران به پايان خط رسيده همين بس كه مراد محمدي در وزن 60 كيلوگرم (دارنده مدال طلاي جهان در سال 2007 و دارنده مدال برنز المپيك پكن) كه اين روزها ديگر آنچنان در مسير تلاش و كوشندگي گذشته قدم برنمي‌دارد در رقابت‌هاي بين‌المللي تفليس گرجستان و البته در غياب مدعيان سرشناس اين وزن شركت مي‌كند و وقتي در فينال نتيجه را به حريف گرجي واگذار مي‌كند، حضور در چنين ميداني را فرصتي براي تجربه‌اندوزي خود مي‌داند.

محمدي كه از كشتي‌هاي خود در رقابت‌هاي جايزه بزرگ گرجستان احساس نارضايتي مي‌كند، نبايد از اين نكته غافل باشد كه انگيزه‌هاي قهرماني‌اش تا حدود زيادي كاهش يافته است. بگذريم از اين نكته كه اصولا با افزايش سن اين قهرمان مازندراني، او بايد دوچندان بكوشد و بخواهد تا تيرش در عرصه رقابت‌هاي مختلف به سنگ نخورد.

هر چند كه طبق روال معمول، كادر فني تيم ملي كشتي‌آزاد در راه حضور در رقابت‌هاي جهاني مسكو و بازي‌هاي آسيايي گوانگجو چين به عوض ميدان دادن به يك جوان پرانگيزه، فرصت را در وزن دوم به مراد محمدي خواهد داد، اما قطعا چنين رويكردي، كشتي ما را از اهداف كلان خود باز مي‌دارد و نبايد كادر فني مسووليت خود را در اين زمينه به دست فراموشي سپرده و در آينده توپ ناكامي را به زمين ديگران شوت كنند.