سکوت مرموز در باشگاه ابومسلم!

قدس نوشت: عادت کرده ايم خود را به فراموشي بزنيم و جامعه ورزش هم از اين اصل مستثني نيست البته شايد هم اين مسأله گريز گاهي است براي مسؤولان ورزشي که هر از چند گاهي که شکست يا حادثه تلخي اتفاق مي افتد وعده اي مي دهند تا شايد آبها از آسياب بيفتد! امري که غالباً هم مؤثر واقع شده است! راه دوري نمي رويم، به همين چند ماه قبل برمي گرديم، يعني روزهاي زمستاني سال 88 که سردرگمي شديدي هواداران ابومسلم را آزار مي داد!


از يک طرف آنها با پوست و گوشت خود درک کرده بودند که سرنوشت تنها نماينده استان در ليگ برتر اصلاً حال و روز خوشي نيست و از طرف ديگر به دليل علاقه شديد و يک احساس خاص نسبت به عشق مشکي خود نمي توانستند باور کنند که بايد شاهد سقوط عزيز دردانه شان باشند.
در چنين روزهايي حرفهاي دو پهلو و البته اميد بخش مسؤولان اجرايي استان حتي در بالاترين سطح آن نيز يک ابهام و شايد به تعبير بهتر يک سردرگمي خاص در بين هواداران ابومسلم ايجاد کرده بود.

دقت کنيد: مطمئن باشيد ابومسلم در ليگ برتر مي ماند و چنانچه اين امر هم محقق نشود، مشهد در ليگ برتر بدون سهميه نخواهد ماند (اينها همه حرفهاي نقل به مضموني است از بالاترين مقام استان تا دست اندرکاران باشگاه) اما امروز درست پس از گذشت کمتر از دو ماه از سقوط ابومسلم، يک سکوت مرموز بر اوضاع و احوال اين باشگاه جاري است و معلوم نيست ابومسلم کجاست؟

باورمي کنيد ابومسلمي که روزي روزگاري نه چندان دور سالي 5 ، 4 بازيکن طراز اول به تيمهاي مطرح صادر مي کرد و باز از گنج سرشار جوانان شايسته اش سود مي برد امروز تنها سه بازيکن دارد که با اين باشگاه قرارداد دارند! باور مي کنيد ابومسلم امروز نه مديرعامل دارد، نه مربي، نه بازيکن و نه حتي دفتر و دستکي... اصلاً بگذاريد راحتتان کنم، ابومسلم امروز هيچ چيز ندارد! ابومسلم امروز تنها بر روي کاغذ يک تيم دسته اولي است! و هوادار هنوز در اين باور که شايد وعده هاي آقايان محقق شود و تيم محبوبشان بار ديگر ليگ برتري.

اما بگذاريد واقعيت را مرور کنيم: ابومسلم هفت تا هشت ميليارد بدهي دارد! و همانگونه که گذشت هيچ بازيکني هم ندارد و اگر قرار باشد فصل آينده هم در ليگ برتر باشد نياز به خريد امتياز دارد که آن هم حداقل هزينه اي در حدود هشت تا ده ميليارد دارد! و براي سر و پا کردن يک تيم در حد ليگ برتر، يعني تيمي که حداقل با نيمي از مشکلات فصل گذشته مشکي ها همراه نباشد، نياز به سه تا چهار ميليارد مي باشد! به نظر شما تأمين حداقل بيست ميليارد تومان براي تيمي که اکنون هيچ چيز ندارد، امکان پذير است؟ به نظر شما مقامات استان قادر به تأمين چنين هزينه اي هستند؟

مواردي که بيان شد بر فرض هم که محقق گردد باز مشکل اصلي باقي است! مشکلي به نام عدم وجود امتيازي براي خريداري! با اين تفاسيري که رفت آيا بهتر نيست آدمهاي فراموشکاري باشيم! چون اگر قرار باشد فراموش نکنيم مي بينيم وعده هايي داده شده که بدون تعارف از ابتدا هم قابليت اجرايي نداشته اند.

پس فراموش مي کنيم که ابومسلم ليگ برتري را در ليگ دهم خواهيم ديد و به واقعيت روي مي آوريم. واقعيتي که به ما مي گويد ابومسلم يک تيم دسته اولي است. مشابه 23 تيم ديگر که فصل آتي ليگ آزادگان را پيش رو دارند که دست بر قضا يکي از آنها هم پيام است که آنهم مشهدي است !

آنها که نمي خواهند فراموشکار باشند خوب به ياد دارند که در ليگ هشتم که ابومسلم و پيام دو نماينده استان در ليگ برتر بودند چه مشکلات و موانعي که اين دو تيم براي هم ايجاد نکردند چون هر دو در يک جايگاه بودند و حال اين فصل، اين موارد را بدون شک بار ديگر شاهد خواهيم بود! از اين بحث اجازه بدهيد فعلاً بگذريم. براي رسيدن به ليگ برتر تنها سه تيم از 24 تيم به اين مهم خواهند رسيد حال آنکه از ميان 18 تيم ليگ برتر، سه تيم سقوط مي کنند! آنان که با اعداد و ارقام سر و کار دارند و فوتبال را مي فهمند به خوبي متوجه هستند که نگاه داشتن تيم در ليگ برتر به مراتب ساده تر از صعود به ليگ برتر است! براي عدم سقوط بايد سه تيم از هجده تيم نباشي و براي صعود بايد بين سه تيم از 24 تيم باشي!

اجازه دهيد رک و راست باشيم، ورزش استان ما سابقه خوبي در اين زمينه نداشته است! بسکتبال را يادتان هست وقتي از ليگ برتر افتاد، فصل بعد حتي در ليگ دسته اول هم توان حضور نداشت! از دو نماينده هندبال مشهد در ليگ برتر اکنون هيچ نشاني پيدا نمي کني! وقس علي هذا...
هر چند مطمئنيم ابومسلم با خيل هوادارانش به سرنوشت بسکتبال و هندبال مواجه نخواهد شد اما نمي توانيم نگراني خودمان را پنهان کنيم.

آقاي استاندار، نگرانيم، خيلي هم نگران! فرصتها به سرعت دارند از دست مي روند، ابومسلم براي بازگشت به ليگ برتر اکنون هيچ ابزاري ندارد، اگر امروز وارد عمل شديم شايد آخر فصل شادمان باشيم وگرنه مطمئن هستيم که باز آخر ليگ، وعده هايي بايد بدهيم که بايد خيلي زود آنها را فراموش کنيم!