کارشناس روس: ایران بازی قفقاز را آغاز کرد
سرویس بین الملل ـ در حال حاضر فعال شدن ایران در قفقاز قابل توجه است. بعد از ناکار ماندن روند مونیخ در خصوص عادی سازی روابط ترکیه-ارمنستان، تهران برای ایروان هنوز هم حکم شریک اصلی اقتصادی در منطقه را دارد.
به گزارش "تابناک"، تحلیلگر روس در مقاله ای که در نشریه "مونگر" منتشر شده در ادامه مطلب بالا می نویسد: این ائتلاف همچنین قصد دارد که جهت گرجستان را نیز به سمت خود مطابقت دهد. در ماه مه تفلیس و تهران خبر از بسته پیشنهادی مشترک دادند که در آن تهران پیشنهاد ایجاد نیروگاه آبی در گرجستان و ترانزیت گاز از طریق این کشور به اروپا را مطرح کرده است. تفلیس نیز به نوبه خود از "محمود احمدی نژاد" رییس جمهور ایران برای سفر به گرجستان دعوت بعمل آورد. در همین حال گرجستان علنا اعلام می کند که فعال کردن روابط با ایران را با هماهنگی با واشنگتن انجام می دهد. آمریکا هم به گزارش"EurasiaNet"، به تفلیس توصیه کرده که دورنمای گسترده روابط با ایران را از دست ندهد". این به چه معناست؟
"استانیسلاو تاراسوف" در ادامه می افزاید، فعلا بحث پیشنهاد ایران در خصوص ایفای نقش میانجی در حل مناقشه قره باغ در میان است. بعبارت دیگر همان نقشی را که در حال حاضر روسیه ایفا می کند. این در حالیست که فعالیت ایران در موضوع قره باغ در حاشیه تنش هایی واضح در روابط روسیه ـ ایران رخ می دهد. اخیرا "موسی قلییف" نماینده پارلمان آذربایجان اعلام کرد که ترکیب گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا باید یا دستخوش تغییر شود و یا این گروه باید در خصوص انحلال خود تصمیم گیری کند. اگر چنین اتفاقی رخ دهد، در روند مذاکراتی قره باغ با تغییر روسیه خلائی ایجاد خواهد شد. در کل فعلا از نظر تئوری ائتلاف کنونی ترکیه ـ ایران می تواند نظر ارمنستان را به خود جلب کند. آنکارا با تصویب پروتکل های زوریخ، ایران هم با ارائه ضمانت به ارمنستان در خصوص حفظ حاکمیت و تمامیت ارضی به آن و ادامه حیات ارامنه در قره باغ.
وی در ادامه می نویسد، این در حالیست که نباید حمایت واشینگتن از این روند را نیز حذف کرد. در کل دیدگاه آرام و ملایم آمریکا نسبت به واکنش های تحریم های علیه ایران ناخودآگاه کارشناسان را وادار کرده که به این مسئله بیاندیشند. اگر در دوران "جرج بوش" به طور جدید گزینه جنگ علیه ایران بررسی می شد، حال دولت اوباما تلاش می کند که جلوی توسل بزور توسط اسرائیل را بگیرد. اینجا بحث تضعیف مواضع آمریکا در این منطقه مطرح نیست بلکه موضوع حمایت و پشتیبانی موثر از نیروها در عراق و افغانستان مطرح است و این مهم صرفا با تکیه بر اسرائیل میسر نمی شود. اما از سوی دیگر استفاده از ایران برای اجرای مانورهای بزرگ تر در "خاور نزدیک بزرگ" می تواند مطرح باشد: مهار روسیه، تربیت برخی از رژیم های عربی و قبول ائتلاف جدیدی با شرکت ارمنستان، گرجستان و حتی در صورت امکان آذربایجان.
وی در نهایت نوشت، به همین خاطر زمانی که "المار مامدیاروف" وزیر امور خارجه آذربایجان اعلام می کند که نباید برای کسانی که نمی خواهند صلح و ثبات در منطقه جنوب قفقاز برقرار گردد و خواستار بر هم زدن روند صلح در مناقشه قره باغ هستند، این امکان را فراهم کرد؛ منظورش عملا بازگرداندن روند حل مناقشه قره باغ به مسیر قبلی و حفظ مکانیزم های کنونی مذاکراتی است. چرا که ایران به همراه ترکیه، همانطور که تاریخ گواهی می دهد، می توانند در آینده سرنوشت آذربایجان را بدست گیرند.
