بازدید 282492

پنج زن زندگی غلامرضا تختی

ابراهیم افشار
کد خبر: ۱۰۲۶۵۹۵
تاریخ انتشار: ۱۹ دی ۱۳۹۹ - ۱۰:۳۲ 08 January 2021

تختی در عمرش فقط درگیر عاطفی چهارپنج جنس‌‌‌مخالف شد. آن چهارپنج دلداده اساطیری او چه کسانی بودند که قلبش را تسخیر کردند؟ اولی لیلای خانی‌‌‌آبادی بود که عشق را در او کُشت و تبدیل به خواهرش کرد.

دومی دختری اهل گلندوک بود و خواهرش عمه‌‌‌نرگس برایم در مصاحبه‌‌‌ای به سال 1362 تعریف کرد که کار وصلت داداش و او تمام شده بود اما یکهو همه چیز به هم خورد. یکی دیگر از عشاقش دختر بلغاری بود.

و آخرینش شهلا که در مهمانی یکی از مدیران باشگاه راه‌‌‌آهن برای اولین بار به او چشم دوخت و خود را باخت. و صدالبته قبل زا شهلا در دام عشق دختر یک کارخانه‌‌‌دار افتاده بود که به وصلت نکشید. این جدی‌‌‌ترین گزینه ازدواج او بود قبل از اینکه چشمش به شهلاخانم بیفتد.

غلامرضا از دختر آقای "ع" بسیار خوشش آمده بود. به قصد ازدواج البته. آنها از دودمان اصیل، معروف و آبرومندی بودند. یک روز غلامرضا رفته بود از قنادی رفیق فابریکش روح‌‌‌الله جیره‌‌‌بندی یک قوطی خوشگل نون‌‌‌خامه‌‌‌ای سفارش داده بود که برود خانه دختره، اما برایش پیغوم پسغوم آورده بودند که "نرو. نرو که مادر دختره راضی نمی‌‌‌شه." رفقا همه شاکی شده بودند که آخر مگر مردی مردتر و پناه دارتر از تختی هم پیدا می‌‌‌شود در این دنیا که آدم دخترش را نسپارد دستش؟ رگ گردن‌‌‌شان ورم کرده بود چرا دختر را نمی‌‌‌دهند؟ مادر دختره پیغام‌‌‌پسغام داده بود که "ببخشیدها من دختر به آدم سیاسی نمی‌‌‌دهم". نمی‌‌‌دانم کدام شیرپاک نخورده‌‌‌ای سمپاتی تختی به جبهه ملی را به گوش مادر رسانده بود. علنا گفته بود "دختر نمی‌‌‌دهم آقاجان. من به مرد اهل سیاست زن نمی‌‌‌دهم. حمال باشد ولی اهل سیاست نباشد که آخر و عاقبت این‌‌‌ها حبس و ابد و اعدام است. دخترم بیوه می‌‌‌شود برمی‌‌‌گردد خانه پدر. یک آب خوش از گلویش پایین نمی‌‌‌رود."

غلام سرش را انداخته بود پایین و از خیر دختره گذشته بود. چند وقت بعد، دختره را دادند به آقای "ت" که کمپانی معروف دوچرخه‌‌‌فروشی داشت. غلام فقط گفته بود نوش جونش. گوارای وجودش. حالا این همه سال است که من قضاوقدری گاه از خود می-پرسم خدایا اگر یکی از آن سه دخترها به جای شهلا زن تختی شده بودند بازهم جنازه‌‌‌اش در هتل آتلانتیک پیدا می‌‌‌شد؟ 

داستان دختر صورت‌‌‌مهتابیِ بلغاری را هم البته هیچکس نفهمید جز مربی‌‌‌اش. هیچوقت هیچکس نفهمید که در ایستگاه قطار صوفیه چه گذشت که چشم غلامرضا نم برداشت. حتی کیومرث‌‌‌خان ابولملوکی -مربی تیم ملی کشتی ایران- هم که در آن چند روز دخترک را زیر نظر داشت و می‌‌‌دید که دائم می‌‌‌آید رو سکوهای سالن کشتی می‌‌‌نشیند و در بحر غلامرضا غرق می‌‌‌شود از شاگرد اهل‌‌‌وفایش نپرسیده بود که آخر بین شما دوتا چه گذشت در آن ایستگاه قدیمی که صورتت عین شاه‌‌‌توت کبود شده بود؟ از هر کدام از همسفران تختی هم پرسیدم چیزی نگفتند. فقط این جمله را با آه و افسوس بر زبان راندند که غلامرضا از پیش او همچون لبو برگشت و یله داد رو صندلی واگنی که تلق‌‌‌تولوق حرکت کرد و اوقاتش را غم رمانتیکی پر کرد که رخصت نمی‌‌‌داد دیگر سر به سرش بگذاریم. صورت غلام چنان گل انداخته بود که هیچکس جرات نکرد بگوید آخر بین شما دوتا در این لحظه آخری چه گذشت که کِشتی جفت‌‌‌تان به دریای غم نشست؟ همه‌‌‌شان فقط این تصویر لرزان از تختی و دخترک را در ایستگاهی که همانند آخرین ایستگاه در انتهای جهان بود به خاطر سپرده بودند که آن دو چند لحظه ای باهم هم‌صحبت شدند و غلام با احوالی دگرگون برگشت به ترن.

در آن سفر که هدایت تیم ملی کشتی در دستان کیومرث‌‌‌خان ابولملوکی بود تیم ایران برای شرکت در مسابقات چندجانبه شهر به شهر به مصاف بلغارستانی رفته بود که آن روزها برای خودش در دنیا صاحب‌‌‌سبک و عنوان‌‌‌دار بود. از همان اولین مسابقه که تیم به تیم در شهرهای مهم بلغار مسابقه می‌‌‌دادند چشم‌‌‌شان به دخترک غمگینی برخورده بود که از اول مسابقه می‌‌‌آمد می نشست روی سکو و فقط زل می‌‌‌زد به غلامرضا تختی. حتی در آخرین مسابقه نیز -در صوفیه- مربی تیم دخترک غمگین را روی سکوها دیده بود که چشم از غلامرضا برنمی‌‌‌دارد. یک جوری مبهوتش بود که انگار غیر از او موجودی روی کره زمین نیست. آن روزها بلغارستان یک کشور کمونیستی بود و سفر اهالی یک شهر به شهرهای دیگر این کشور، تابع مقرراتی سخت و دشوار بود که به سادگی از هر کسی برنمی‌‌‌آمد. اما با همه این مصیبت‌‌‌ها تیم ایران در هر شهری که پا گذاشته بود آقای ابوالملوکی دخترک غمگین را روی سکو دیده بود که حیران در غلامرضای کشتی ایران است. با اینکه مراقبین و ماموران امنیتی بلغارستان، دور و اطراف تیم کشتی ایران را زیرنظر داشتند اما به هر شهری که برای مسابقه پا گذاشتند دخترک غمگین را روی سکوها دیدند که ساکت و خاموش و غرق در بهتی غریب، غلامرضای خسته‌‌‌جان ما را نگاه می کند و پلک نمی‌‌‌زند.

بالاخره روز آخر که فرا رسیده بود همه دیده بودند که باز آن دخترک مغموم در ایستگاه قطار صوفیه سر بر روی شانه گذاشته و دارد تختی را نگاه می‌‌‌کند. انگار که برای آخرین وداع با عزیزش آمده است. غلامرضا اما نخ نمی‌‌‌داد و اصلا شست‌‌‌اش هم خبردار نبود که دخترک بلغاری در راه نگاه کردن به او، تبدیل به یک مجسمه مفرغی شده است. در آخرین لحظه‌‌‌ها که همه سوار واگن‌‌‌ها می‌‌‌شدند یک لحظه آقای ابوالملوکی، تختی را صدا زده و تو گوشش پچ‌‌‌پچ کرده بود که "برو برای الوداع!" غلامرضا گفته بود الوداع با کی آقا؟ مربی گفته بود "آن دخترک را می‌‌‌بینی که پشت ایستگاه ایستاده است؟ او در تمام این چند روزی که ما در بلغارستان، شهر به شهر می‌‌‌رفتیم و مسابقه می‌‌‌دادیم یک لحظه چشم از تو برنداشت. از روز اول پا به پایت آمده است. در همه سالن‌‌‌ها نشسته و با حسرت تمام کشتی‌‌‌های تو را نظاره کرده است. حقش نیست که باهاش خداحافظی نکنی". غلامرضا که همیشه حرف زدن از زن‌‌‌ها صورتش را لبو می‌‌‌کرد و دست و پایش به لرزه می‌‌‌افتاد با تعجب در چشم‌‌‌های نخستین مربی زندگی‌‌‌اش زل زده بود که خوب، من چه کار کنم آقا؟ کیومرث‌‌‌خان گفته بود اقلا این دم آخری برو و یک احوالپرسی خشکی ازش بکن برگرد گناه دارد.

غلام در حالی به دیدن دخترک پریشان‌‌‌خاطر رفته بود که انگار در آن لحظه، زمان متوقف شده بود. بچه‌‌‌ها دیده بودند که غلامرضا با قدم‌‌‌های آهسته و شرم شرقی‌‌‌اش رفت پیش دخترک مجسمه و آن دو چند کلامی همزبان شدند. دیده بودند که در تمام این دقایق چشم‌‌‌های غلامرضا به زمین دوخته شده و حتی شرم می‌‌‌کند صورتش را بالا بیاورد. نمی‌‌‌دانم این چند لحظه به قاعده چند سال گذشته بود اما غلامرضا در حالی که صورتش از خجالت مثل شاه‌‌‌توت شده بود برگشته بود نزد هم‌‌‌تیمی‌‌‌هایش و کسی جرات نکرده بود بپرسد که داستان چیست داش‌‌‌غلام؟ چرا دست و پایت به لرزه افتاده است؟ غلام رفته بود توی واگن نشسته بود و چشم هایش را بسته بود. تا ساعت ها با کسی حرف نزده بود و هرگز به صرافت این نیفتاده بود در گوش کسی بگوید که آن دخترک شرمروی بلغاری چرا این همه روز سنجاق شده بود به سینه سالن‌‌‌ها و تا ایستگاه قطار آمده بود. فقط چشم‌‌‌هایش را بسته بود.

"حسین موتورآقا" که نام واقعی‌‌‌اش حسین شمشادی بود داستان نحوره مواجهه او با زنان را این شکلی برایم تعریف می‌‌‌کرد که: "آقا، جونم برات بگه که من و تختی بعد از کودتای 28 مرداد رفته بودیم آلمان بنز بیاریم .دوتایی داشتیم تو خیابون اصلی فرانکفورت قدم می‌‌‌زدیم که یهو دیدم یک جوانی بدفرم تو نخ‌‌‌آقا تختی یه. گفتم ها؟ چیزی می‌‌‌خوای؟ اینجام نمی‌‌‌ذارین آسوده باشیم؟ یارو اومد جلو سلام داد. غلام سلامش را گرفت. یارو گفت کی برمی-گردین آقا تهرون؟ ما گفتیم چطو مگه؟ پسون فردا. یارو قصه‌‌‌اش را ریز به ریز تعریف کرد که راسّیت‌‌‌اش من اینجا زن آلمانی گرفتم. الانم بارداره، طیاره هم دم به دقیقه که نیست. به هیچکس هم اطمینان ندارم که زنم رو باهاش بفرستمش ایرون. می‌‌‌شه آقاتختی با خودت ببری تهرون؟ آقا ما گفتیم چشم. روز حرکت، زنه با یک چمدان گنده آمد. نشوندیمش تو صندلی عقب ماشین غلام. بنز 1670 من افتاد جلو، بنز آقاتختی هم عقبش. هی به‌‌‌م می‌‌‌گفت" حسین تند نری‌‌‌ها. این خانمه هم امانته، هم مهمون". شب‌‌‌ها می کشیدیم کنار جاده. غلام و من تو ماشینِ من می‌‌‌خوابیدیم، زنه تو عقب ماشین غلام، تنها. بعد چند روز شوفری رسیدیم تهرون. بردیم خانمه رو رسوندیم سرمنزل مقصود. تحویل خونواده‌‌‌اش دادیم. بعد شنیدیم زنه به شوهرش زنگ زده که بگه ما سالم رسیدیم تهران. وسط حرفاش گفته بود این آقا کی بود منو سپردی دستش؟ شوهره گفته بود خب هموطنم بود دیگه، چطو؟ زن آلمانی گفته بود این همه شب و روز راه آمدیم، یک بار هم تو مردمک چشم‌‌‌هام نگاه نکرد. این مریضه؟ مرده گفته بود نه، اهل‌‌‌عصمته. شما درک نمی‌‌‌کنین مردایی که رو بلد نیستن تو چشم زن نیگا کنن.

البته عشق اساطیری تختی و اولین عشق زندگی‌‌‌اش در خانی‌‌‌آباد، لیلا نام داشت یا ما با نام لیلا شناختیمش که او را هم مثل بقیه تبدیل به یک خواهر کرد. وقتی در فیلم تختی بهرام توکلی، ماهور الوند را دیدم فکر کردم که لیلاست. گفتم دردت به جانم لیلا.. اینها نمی‌دانند که تو معشوقه تختی نبودی. اینها نمی‌دانند که تو تلف‌شده‌ی یک عشق مثلث ویرانگر بودی. اینها کی را دارند که داستان تو را برایشان تعریف کند؟ داستان عشق سه‌ضلعی تو و غلامرضا و آن روزنامه‌نگار خانی‌آبادی. همان لیلا که مادرش با خانجون رفیق "جان در یک قالب" بود و هروقت خانجون سفره ابوالفضل می‌انداخت، لیلا و مادرش می‌افتادند وسط و هرگاه مامانِ لیلا سفره حضرت‌مسلم می‌انداخت خانجون و دوتا دخترش کارها را روبراه می‌کردند. لیلا مثل آبجی برای نرگس و غلام و خدیجه بود. روزهای اول روزنامه‌نگار عاشق لیلا چنان در عشقش به لیلا پیشرفت کرده بود که داشت بساط عروسی را می‌چید اما یک روز که نگاه‌های مذاب غلامرضا را نسبت به او دیده بود فهمیده بود که در بدترین مخمصه عمرش گیر کرده است. حالا طفلی لیلا را بگو که گیر دو غول بیلمز افتاده بود. دو غول متفرعن که اظهار عشق نسبت به زن را کسر شاءن می‌دانستند. غلام فکر می‌کرد به خاطر روزنامه‌نگار هم‌محله‌اش باید از عشقش بگذرد و روزنامه‌نگاره هم فکر می‌کرد به خاطر غلام باید از عشق صرف‌نظر کند. خدای عشق زمینی در این خاک چقدر سوءتفاهم‌‌‌پرور است. ببین او دیگر چه بختی داشت که با وجود آنهمه خانومی و زیبایی، آخرش نه وصلت غلام را دید، نه وصال روزنامه‌نگاره را. طفلی روزنامه‌نگاره از درد هجران پا شد جلای وطن کرد رفت پاریس. غلام هم رفت سراغ شهلا. لیلا این وسط ماند تنها. آن روزنامه‌نگاره در روزهیا اول انقلاب داستان تنهایی و غربت و بیماری‌اش در غربت را برای ما نوشت. نوشت که وقتی در بستر بیماری  از زندگی بریده بود و نفس‌های آخرش را می‌کشید یک روز برای لیلا نامه‌ای نوشت که بیا دم آخر ببینمت و لیلا به محض اینکه نامه می‌رسد دستش، با یکدست لباسِ خانه، پا می‌شود می‌رود پاریس که از عشقش نگهداری کند. او دو هفته پرستار بچه‌محلش شد و دو هفته پلک روی هم نگذاشت و دو هفته حتی از بیمارستان بیرون نیامد که در خیابان‌ها و بوتیک های پاریس چرخی بزند و دوباره با همان یک دست لباسی که از تهران تنش بود برگشته بود وطن. آه لیلا تو بزرگ‌ترین سوءتفاهم تاریخ بودی.

وقتی با شهلا ازدواج کرد شانس ادامه زندگی در نظر بسیاری از گوش شکسته های متعصب کم بود. روح‌‌‌الله جیره‌‌‌بندی رفیق فاب غلامرضا اما برخلاف آن قلچماق‌‌‌ها سنگ نینداخت در راه وصال غلام و شهلا. در ساعت پنج عصر روز عروسی تختی، وقتی دیده بود که غلامرضا تاخیر کرده است خودش شهلاخانم را برده بود آرایشگاه. هر چه منتظر غلام مانده بودند نیامده بود. روح‌‌‌الله جیره، عروس را سوار ماشین‌‌‌اش کرده و رسانده بود به آرایشگاه ابری در گوشه میدان فردوسی. بعد که غلامرضا آمده بود روح الله یواشکی پچ‌‌‌پچ کرده بود تو گوشش که "کجایی پس شما آخه شاه‌‌‌دوماد" ؟ معلوم شده بود رفته زیارت حضرت‌‌‌عبدالعظیم. روح‌‌‌الله گفته بود اونجا شما چی کار می-کردی آخه تو این هیر و ویری؟ غلام گفته بود رفتم اجازه بگیرم دوماد شم.

اما آقارضا توکلی داداش شهلا فقط 15 سالش بود که غلامرضا در یک مهمانی باشگاه راه‌‌‌آهن تهران خواهرش را دید و در میان مخالف‌‌‌خوانی رفقا و خانواده، رفت سنجاقش کرد به سینه‌‌‌اش. رضا در عالم کودکی چه کیفی می-کرد وقتی می‌‌‌دید آقاتختی با اون بنز مشکی  190 اش می‌‌‌رفت دنبالش مدرسه و می‌‌‌بردش سمت قنادی آقای جیره‌‌‌بندی و از آن نون‌‌‌خامه‌‌‌ای‌‌‌های چرب و چیل مشهورش که تو تهران تک بود براش می‌‌‌خرید. یک بار اتفاقا آقارضا را سوار می کند که ببرد بیرون بگرداند سر راه، باهم می‌‌‌روند توی باشگاه دانشگاه تهران که تختی عروسی‌‌‌اش را آنجا گرفته بود. هفت‌‌‌ماهی از ازدواج شهلا و غلام گذشته بود که غلام صاف رفت تو حسابداری باشگاه و این صحنه تا ابد در مغزش ماند. بعدها به همشیره‌‌‌اش شهلا تعریف کرد که "همسرت با همان لبخند همیشگی وارد حسابداری شد و دیدم که دارد قسط شب‌‌‌عروسی را می‌‌‌دهد. شهلا رفته بود تو فکر که من فکر می‌‌‌کردم نقد حساب کرده. ابدا نمی‌‌‌دانستم که باشگاه و تالار را هم قسطی انتخاب کرده است. رضا گفت آبجی‌‌‌جون، همسرت هشت ماه تمام داشت قسط عروسی‌‌‌اش را می‌‌‌پرداخت اما هیچکس نمی‌‌‌دانست. رضا بعدها برای رفقایش از صحنه‌‌‌های شبانه منزل پدری تعریف کرد که مثل داستان باشگاه دانشگاه تهران، در مغزش حک شده بود. از پچپچ داداش‌‌‌اکبر که خودش کتابخوان و روشنفکر و آرمانگرا و ایده‌‌‌آلیست بود. گفت که بعضی شب‌‌‌ها می‌‌‌دیدم که اکبر و تختی دوتایی دارند یواشکی پچ‌پچ می‌‌‌کنند. فکر می‌‌‌کردند که من خوابم. گاهی واژه‌‌‌های درهم تنیده‌‌‌ای می‌‌‌شنیدم از مصدق و جبهه ملی. تختی داشت به طور بسیار محرمانه‌‌‌ای از برخی رهبران جبهه ملی شکایت می‌‌‌کرد که پیرمرد را در احمدآباد تنها گذاشته‌‌‌اند و لی‌‌‌لی به لالایش نمی‌‌‌گذارند.  آن سگرمه‌‌‌ها و آن غمی که زیر نور ماه در چین‌‌‌های پیشانی تختی افتاده بود هرگز نه در تابلویی امپرسیون، نه در رمانی سورئال ماندگار نشد.

نه تنها درباره این پنج زن که غلامرضا در سفرها هم مثل یک باکره می‌‌‌رفت و باکره برمی‌‌‌گشت. عمر کدام قهرمان ایرانی عضو کاروان اعزامی به مسابقات جهانی توکیو به او وفا کرده و زنده مانده است که داستان این سفر را بازگو کند؟ داستان فسق و فجورهای هتل‌‌‌های مرکز شهر در خیابان بزرگ توکیو معروف به  کینز استریت را. خیابان کینز همان خیابان پراز بزن و بکوب -بادومی‌‌‌ها که زندگی شبانه و شب‌‌‌بیداری‌‌‌های داخلش معروف خاص و عام بود. و در دل این خیابان بود که کاروان مردان ایرانی در هتل زیبای"دائی‌‌‌چی" اسکان داده شده بودند. هتلی اوپن در دل توریست‌‌‌ها و خوشگذرانان که بیش از همه در آن، دل آقابلور برای ورزشکاران ندیدبدیدش شور می‌‌‌زد که نکند دست از پا خطا کنند و تیم نتواند نتیجه بگیرد؟  هتلی رها در دل گنهگاران و شب‌‌‌بیداران که ورزشکاران مستقر در آن می‌‌‌توانستند بدون هیچ بگیر و بببندی راحت در وسط شهر به هر جا که طالب‌‌‌اند بروند و مخ هر پریرخی را بزنند. خیابان کینز پر بود از زنان خیابانی و سیاه‌‌‌مست‌‌‌ها و شوریدگان رها و آقابلور از اینکه هتل شاگردانش در دل این عشرتکده آشنای شهر است شاکی بود و کارد می‌‌‌زدی خون‌‌‌اش درنمی‌‌‌آمد. طفلی شب‌‌‌ها عین پاسبون‌‌‌ها در سرسرای هتل می‌‌‌نشست و مواظب بود گوش‌‌‌شکسته‌‌‌هایش خطا نکنند. اما در میان تمام شاگردان او تنها کسی که دست از پا خطا نمی‌‌‌کرد و سر به زیر و محجوب فقط در اتاقش می‌‌‌پلکید آقا تختی بود. سر ساعت 7 بعد از ظهر از غذاخوری اردو بیرون می‌‌‌آمد، ابتدا در برابر بلوری‌‌‌اش لبخندی کودکانه می‌‌‌زد و تعظیم کوچکی می‌‌‌کرد و همچون طفلان سر به زیر که از شلتاق کردن و بازی منع شده‌‌‌اند مستقیم به اتاق 883 می‌‌‌رفت که در آنجا با عباس‌‌‌آقا زندی همخانه بود. آقابلور هر وقت که این شاگرد وفادار و گناه‌‌‌گریزش را می‌‌‌دید قند توی دلش ‌آب می‌‌‌شد و به خبرنگار کیهان‌‌‌ورزشی در توکیو می‌‌‌گفت: "پهلوون یعنی این. ببین یه‌‌‌پارچه آقاس. روی خیابون رو ندیده. اما هم‌‌‌تیمی‌‌‌هاش دائم ولواند توی پیاده‌‌‌روها". غلامرضا  با وجود آنکه قهرمان المپیک و جهان بود هیچوقت مقررات بلور را نمی‌‌‌شکست و در خیابان کینز آفتابی نمی‌‌‌شد. صبح وزن‌‌‌کشی می‌‌‌کرد و بعد سرش را با تمریناتش گرم می‌‌‌کرد و ساعت هفت شب توی اتاقش نشسته بود. عین بچه‌‌‌محصلی که از بابای مدرسه حساب ببرد و بالای درس و مشق‌‌‌اش باشد. برای همین دست و دل پاکی‌‌‌اش بود که می‌گفتند این بشر آدمیزاد نیست. این مرد دل ندارد. این داداش‌‌‌مان لذت گناه حالی‌‌‌اش نیست. این چه می‌‌‌فهمد زن چیست. اینهمه زن‌‌‌گریزی برای گوش‌شکسته جنگجویی مثل او قابل‌‌‌درک نبود. آنقدر تنها نشست تا اینکه در اتاق 883 دلش پکید. و برایش قصه‌‌‌ها ساختند که او مردی ندارد. از مردترین مردها سخن می‌‌‌گفتند و چنین مضحک و متضاد؟ زن برای او تنها در پیرزنان دوک‌‌‌ریس وطنش خلاصه نمی‌‌‌شد که دائم ورد زبانش بود و هر گاه شکست می‌‌‌خورد می‌‌‌گفت من جواب آنها را چه جوری بدهم؟ مزخرفترین بهتان‌‌‌ها به او این بود که او مردانگی ندارد. این تهمت‌‌‌ها از وقتی گُر گرفت که تختی داستان عمل کذایی‌اش در امریکا را براییشان تعریف کرد. جامعه سنتی ایرانی که حتی تعریف صحیحی نداشت او را به اسطوره نازایی و عقیمی و ضدمردانگی تبدیل کرد!

منتشرشده در ایران‌ورزشی

پنج زن زندگی غلامرضا تختی

 

سلام پرواز
خیرات نان
اشتراک گذاری
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۲
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۵۸
تورک اوغلو
پاسخ ها
عدالت
| Iran (Islamic Republic of) |
۱۶:۱۵ - ۱۳۹۹/۱۰/۲۰
شما چقدر نژادپرست هستی
سوباسا
| Iran (Islamic Republic of) |
۱۶:۳۰ - ۱۳۹۹/۱۰/۲۱
وای که عشق برای یک مرد چقدر سخته
مخصوصا معشوقه ات دوستت نداشته باشه
ولی تو براش بمیری
سوباسا
| Iran (Islamic Republic of) |
۱۶:۳۶ - ۱۳۹۹/۱۰/۲۱
من موندم چرا بعضیا ازین نوشته ناراحت شدن؟
تختی همیشه برای ما ایرانیها پهلوان و اسطوره است
آیا عاشق شدن جرم و غلط است؟
عاشق بوده برای ازدواج خانوما بهش نه گفتن
کلا خانمها مردهارو میکشن
چقدر چرند.چرا علاقه دارید به یک اسطوره گند بزنید
پاسخ ها
ناشناس
| Iran (Islamic Republic of) |
۱۰:۰۰ - ۱۳۹۹/۱۰/۲۲
پهلوان ما 5تا زن دمش گررررررررررررررررررررم
واکاوی اسرار درگذشتگان اغاز شد
آخرش هم بخاطر همین زنها مرد
روزگار فرشته های زمینی رو از انسان ها انتخاب و گلچین میکنه
نویسنده محترم نگاهی خیلی ابزاری به زن ها داشتند گویا زنها شیطان اند و باید از زنها بر حذر بود.چیزی که ترسناکه فساده نه زن
پاسخ ها
ناشناس
| Iran (Islamic Republic of) |
۲۱:۴۶ - ۱۳۹۹/۱۰/۱۹
اخ که گفتی به جای من هم یه توف بکن تو صورتش
وحید
| Iran (Islamic Republic of) |
۱۸:۲۳ - ۱۳۹۹/۱۰/۲۰
خب خدایی هم یخورده ترسناکن دیگه
خاک توسرت با این غلام گفتنت .اسطوره زدایی میکنی ،یعنی خجالت بکش بااین قلم منحوست .جهان پهلوان با این اراجیف کوچک نمبشه .
پاسخ ها
ناشناس
| Iran (Islamic Republic of) |
۱۸:۵۶ - ۱۳۹۹/۱۰/۲۰
نقل قول از خواهرشه
فقط عکس آخر که گذاشتین خیلی عالیه،،،،، عجب مملکتی داشتیم
روحش شاد.
خبر کم دارید........ این چ تا چیه......
سلام.زیاد در نظرسنجیها شرکت نمیکنم .در مورد پهلوان تختی .فقط میدونستم پهلوان بودند اما دوبار فیلم ساخته شده زندگی ایشون رو در تلوزیون دیدم خیلی خوشم اومد با اینکه یک زن هستم اما دوست دارم مثل ایشون یک مرد با غیرت باشم و مردانگی رو از ایشون الگو بگیرم و افتخار میکنم به این جهان پهلوان.
پاسخ ها
سوباسا
| Iran (Islamic Republic of) |
۱۶:۳۳ - ۱۳۹۹/۱۰/۲۱
راضیه خانم شما در مجازی این رو می فرمایید ولی درحقیقت شما هم یک مرد عاشق رو نابود میکنید
ناشناس
| Iran (Islamic Republic of) |
۰۹:۵۹ - ۱۳۹۹/۱۰/۲۲
با5تا زن چی؟
یا پنج تن آل تختی!
هیچ چیزی از شخصیت تختی کم نمیشود او همیشه جهان پهلوان خواهد بود .

واقعا تک تک ما . اگر در بدترین شرایط روحی و احساسی قرار بگیریم معلوم نیست چه بر سرمان خواهد آمد
لعنت به اون فکر و قلم نجست.تا حالا داشتید فرهنگ ایران‌زمین رو تخریب میکردید الان شروع کردید به تخریب قهرمانان ملی!؟حقیرتر از این حرفها هستید،.....
پاسخ ها
ناشناس
| Iran (Islamic Republic of) |
۱۰:۳۹ - ۱۳۹۹/۱۰/۲۱
شرم بر نویسنده حماقت تا کجا خجالت چیز قشنگیه
چه مجنونی بوده همیشه پی شیرینها بوده
لازم بودبرای امثال ما که دردوران اقاتختی نبودیم این اسطوره رو از زوایای دیگر بشناسیم روحش شاد
سرک در زندگی شخصی غلامرضا تختی
غلامرضا تختی پهلوانی نامی بود در ایران
عضو جبهه ملی ایران بود
خودکشی کرد
چه نوشته زیبا و چه قلم دلنشینی. اینها واقعیت است و چیزی هم ازارزشهای جهان پهلوان تختی کم نمی‌کنه که حتی مردونگیش رو بیشتر به رخ میکشه.
خدا رحمتش کنه اقل چرا تاریخ تحریف میکنی اقل تختی خیلی هم مرد بود شما اطلاعات نداری حتی فامیلی برادر همسرش هم اشتباه گفتی
آقا این مزخرفات چیه بلغور میکنی ؟!
شما رو چه به آقا تختی ؟!!!! شما رو چه به لوطی گری و جوانمردی ؟!!!!
شما یه بی سرو پا و وطن فروش نون به نرخ روز خور چه کار با اسطوره خوبی مروُت. حیف که نوشته اگر توهین کنید نظر درج نمیشه. وگرنه ......
شرم به قلم چرت نویسنده.اینقد متنش ایراد داره آدم نمیدونه کدومو بگه. از غلام گفتنش تا طرز نگاه مریضش به زن.
بهترین تا ابد جاودانه
اخه مردک اراجیف نویس تو رو چه به نویسندگی
چرا اینقدر سعی دارید چهره تختی رو خراب کنید؟!
ببینید اصلا مهم نیست چند بار دلداده اونم یه انسان بوده
شما انسانی رو پیدا میکنید که عاشق نشده باشه
اونم آدم عاطفی و خوش قلبی مثل تختی
تختی همبشه واسه ملت زندس...هنوزم توی مثال زدنای مردم اسمی ازش برده میشه که آدم کیف میکنه...غلامرضا تختی عجب مردانگی داشت..
در ضمن همه ی انسانها تا به نقطه ی ازدواج برسند در این بین با چند جنس مخالف عشق و رابطه را تجربه میکنن...حالا شما اومدین تخریب کنید اقا تختی را..زشته بخدا..شرم و حیا کنید از اینکار
نظام ما اقا تختی را نمی شناسه اگر میدانست کیست ممنوع نام و تصویرش میکردند اقا تختیعاشق دکتر مصدق بود
آقا تختی پهلوان واقعی بوده که هنوز بعد از چندین دهه از فوتش هنوز نامش زنده است واگر نه خیلی ها قهرمان بودند ولی بعد از چند سال هیچ کی یادش نمیکنه؟ به نظرم خدا خودش خوب میتونه پاداش بنده های خوب شو بده چه این دنیا چه آن دنیا جات همیشه سبزه پهلوون
چقدر طولانی کوتاه و درست بنویس فرصت بشه بخونیمش
(غلام)آبا و اجدادته .پهلوان ،غلام رضا بود .
جالب وخواندنی بود ،بخصوص رعایت لحن صحبت کردن راویان خاطرات روانشاد تختی
آخه آاین چرت پرت ها چیه نوشتی ..... این تهمت ها بدور هست از جهان پهلوان افتاد ...!
این لیلا از کجا امده این قصه ساختگیه
معاون ساواک و نوبسنده کتاب در دامگه حادثه درباره مرگ تختی صحبت هائی کرده. او وارد زندگی خصوصی تختی با خانم شهلا توکلی نشده ولی در کتابش نوشته که تختی وقتی که با شهلا توکلی ازدواج کرد بعدا با یک زن دیگر هم به صورت موقت ( صیغه ای) ازدواج نمود و مرافعه او با خانم شهلا توکلی از بابت همین ازدواج دوم موقت بود..که بعدها منجر به خودکشی پهلوان گردید. تختی مرد سیاسی نبود، حکومت خیانت پیشه و وابسته محمد رضا شاه می پنداشت که او سیاسی و ضد سلطنت است. او در زمانی پهلوانی اسطوره ای شد که در ایران اصلا پهلوانی وجود نداشت. به عبارت دیگد او در زمان بی پهلوانی به پهلوان بزرگ ملت ایران تبدیل شد. بعد از مرگ تختی، کامنت گذار که در آن زمان محصل دبیرستان بود، خوب به خاطر دارد که حدود بیشتر از یک ماه تمامی روزنامه ها و مجلات از تختی صحبت و از پهلوانی ها و خصال انسانی او روایتها تعریف می کردند. در این زمان بود که گویا شاه از این همه بحث درباره تختی به تنگ آمد و از طریق ساواک به روزنامه ها و مجلات تاکید شد که دیگر حق ندارند درباره تختی مطلبی بنویسند، جون هیچ کس خودکشی تختی را بر نمی تابید و همه را عقیده بر آن بود که به دلیل محبوبیت فوق العاده تختی نزد مردم، دربار در مرگ او سهیم است و شاه هم از فرط گیچی و یا نادانی قادر نبود که یک گروه حقیقت یاب تشکیل بدهد تا مرگ و یا خود کشی او را آشگار سازد. به همین جهت تا انقلاب ضد سلطنتی هیچ یکس حق نداشت در باره این اسطوره پهلوانی صحبتی بکند و یا مطلبی بنویسد. و به همین حهت نام و یاد تختی به افسانه ها پیوست و تختی شد رستمی دیگر و شاعری گفت؛ تو بودی رستم دستان، نه با کاووس که بر کاووس..
سلام وعرض ادب :احتراما دوستان عزیز:
وجدان داشته باشید.تختی یک متفکر ویک آزاده بود که جز اعتقاداتش هرکز پایش را از گلیمش درازتر نکرد .اوبا مردم زیست ومردم قدرشناس در همیشه ایام اورا دوست داشته وخواهند داشت.
.امثال شعبان جعفری ها ،تیمسار خسروانی ها که اشتباهی پا درگود ورزش گذاشته بودند برای همیشه از صحنه پاک ورزش بیرون رانده شدند .
اما تختی چون باخدا بود ومعرفت داشت برای همیشه درقلب تاریخ ومردم جاودانه شد.

دوستان خودتان را خسته نکنید ،
تختی بزرگ را نمی توان با داستانسرایی کاسبانه وقصه بافی موذیانه خراب کرد.
تختی در ازدواج سنت وعرف مردم را بجا آورد بله ،قهرمان بی بدیل مردم ایران با یک زن وآنهم به صورت رسمی ومطابق با قانون ازدواج کرد
درد ومشکل تختی زتش نبود .
بلکه باند شاهپور غلامرضا ، ساواک وباند تیمسار نصیری و خسروانی وشعبان جعفری ها بودند
که اورا بجرم آزادگی و...تحمل نکرده و شهید ش کردند.
به یاد نماز عارفانه مسجد هدایت غلمرضا ،به عشق کمک عاشقانه به مردم زلزله زده بوئین زهرا،به عظمت مدالهای جهانی والمپیک جهان پهلوان .
و.....شما را بخدا این اسطور ه صبر ومقاومت مردم ایران را منصفانه قضا وت کنید.
روحش شاد ویادش برای همیشه گرامی باد.
خااااااک
دوستانی که انقدر پرت از موضوع نظر دادن لطفا متن رو هم بخونن و به تیتر مطلب بسنده نکنن. بسیار زیبا از دل بستن های پاک و مردونه ایشون گفته شده از زبان احتمالا دوست یا بچه محلی که شناس و صمیمی بوده و احتمالا در بین خودشون ایشون رو غلام خطاب میکرده. چقد جوانمردانه با شکستهای عاطفیش برخورد کرده. خواهر شدن لیلا، بخاطر باخبرشدن از دلبستگی بچه محلش، سرخ شدن از شرم بخاطر چند دقیقه حرف زدن با دختری که شاید بزور اشاره باهاش حرف زده، و مجبور بوده بخاطر همین تو صورتش نگاه کنه، و ... منم تیتر رو که دیدم اصلا حتی نخ.استم بخونمش، و توی پیشنهادهای گوگل که میخواستم برم پایین اتفاقی دستم روش خورد، وانگار خواست خدا بود هم ارادتم نسبت به ایشون بیشتر شد، هم سوءتفاهمم نسبت به نویسنده و خود آقاتختی برطرف شد.یاعلی
خانم رامش چی پس؟!
دمش گرم
تختی همش عاشق بوده بعدم خودکشی کرده.انقد گندش نکنین
خیانت شهلا توکلی باعث شد این پهلوان بزرگ خودش را بکشه
این پروژه بدنام کردن جهان پهلوان تختی رو تمومش کنید . جواب نمیده . مردم تختی رو دوس دارن . تختی اسطوره هست همیشه هم خواهد بود .
من دهه سی هستم..واقعا جالب بود منو برد بخاطرات بچگی و پهلوان تختی ..روحت شاد پهلوان...
ماشالله چه قلب بزرگی داشتن
تختی چه ده زن دوست داشته ،چه یه دونه، زندگی شخصی اش بوده،
و چیزی از معروفیت او کم نخواهد کرد. والله
تختی انسان شریفی و بزرگی بوده و راز مرگ او هیچ وقت باعث از بین رفتن شهرت او نمیشه چون مخالفین تختی میخواستن انقدر راز مرگ تختی را بزرگ کنن که دیگه راز زندگی و بزرگی آن از بین بره اما هیچ وقت این طور نیست تختی برای کمک به مردم وگزراندن زندگی کارهای زیادکرده اما به درست تختی همیشه برای ما اسطورست و زندگی شخصی او به ما مربوط نیست ومن نمیدونم دشمنی با این انسان شریفی چه سودی داره آبا نمیتونستند او را ببینند چون خیلی بزرگ و بخشنده بوده او حتی با دشمن خود دوستی می کرد تختی شاید با همسرش شهلا توکلی مشکل داشته ولی هیچ گاه باعث مرگ او نشده من معتقدم که مخالفین و دشمنان تختی آن را از میدان بیرون کرده و آنرا سر به نیست کرده و سپس راز مرگ آن را بین مردم پخش کرده تا شهرت او را از بین ببرند تختی بخاطر اختلاف با همسرش خود را نکشته مخالفین تختی او را کشتند مدرک اورا گردن همسرش انداختن روحش شاد و یادش گرامی باد
خااااک بر سر دشمنان داخلی منافق و که برای فقط کمی دلار
وماشین لاکچری
و خونه و ویلای لاکچری
خودشونو
اتسانیتشونو
اصالتشونو که البته ندارند
می‌فروشند..
یا دشمنان خارجی احمقی ، که فکر می‌کنند ایرانیها متل این
اجنبی ها
بی بوته
و بی ریشه
و هیچی ندار.
. هستند...

اونکه امیرالمؤمنین (ع) بود یزید لعنت الله مولا رو به بی ایمانی متهم کرد..

او ن زمان نه اینترنت بود و نه فصای مجازی و نه ماهواره مخابراتی
وقتی حصرت در محراب مسجد به دست بدترین اقشیابه شهادت رسیدند..
مر دم نادان احمق سوال می‌کردند مگر علی نماز می‌خواند؟؟؟؟

حالا مگر احمقهایی مثل خود نویسنده یا نویسندگان این اراجیف دروغ این رمان رو باور کنند
دروغ که حناق نیست تو گلوی احمقها گیر کنه
شهید جهان پهلوان تختی رو 5 زن بهش نسبت بدن..

خوب نادان اگر شهید تختی اون طوری بود که پهلوان جهان نمیشد بیسواد ....
دلِ شیر، خون شده بود.با انتشار خبر مرگ غلامرضا تختی، هفت تن در شهرهای مختلف ایران خود را کشتند که از همه فجیع‌تر، قصابی در کرمانشاه بود که خود را به قناره آویخت. وی قبل از مرگ یادداشت بزرگی بر شیشه مغازه‌اش چسبانده بود که «جهان بی جهان‌پهلوان ماندنی نیست».از آن همه جماعت هیچ‌کس، حتی برای یک لحظه، به احتمال خودکشی فکر نمی‌کرد. آخر جهان پهلوان باشی و در بودن خودت جبران کرده باشی نبودن‌های فردی و اجتماعی دیگران را و آن وقت خودکشی کنی؟
برچسب منتخب
# مناجات شعبانیه # انتخابات مجلس # انتخابات # پردیس افکاری # مجلس خبرگان
وب گردی