آیا آرژانتین با دیه‌گو از گروهش صعود می‌کند؟

«سانتا مارادونا» در آی‌سی‌یو خوابیده و قلبش دیگر جواب نمی‌دهد. ملت آرژانتین بیرون بیمارستان جمع شده‌اند. همه انتظارش را دارند که او جوانمرگ شود. قهرمانان آرژانتین اینگونه می‌روند؛ اوا پرون، چه‌گوارا، کارلوس گاردل و رودریگوی خواننده، طبق سنت آنها، قهرمانان می‌میرند تا گناهان کشور پاک شود. مارادونا هم یکجورهایی قدیس آرژانتینی‌هاست.

به نوشته وطن امروز؛ او زنده می‌ماند تا بار دیگر فضای جدیدی بر این کشور حاکم شود. هیچکس نمی‌تواند فراموش کند که اسطوره چگونه به تنهایی توانست در 1986 ملتی را سرشار از شادی کند؛ مردمی که زیر بار مشکلات اقتصادی کشورشان به فوتبال پناه آورده بودند و درست در همان زمان مردی با موهای مجعد زمین و زمان را جادو می‌کند... حالا از آن روزها چند دهه‌ای می‌گذرد و ال دیگو بار دیگر روی نیمکت آرژانتین ولی در قامت یک مربی می‌خواهد معجزه کند.

البته خیلی‌ها می‌گویند که آرژانتین مارادونا در همان دور اول حذف می‌شود و حتی بر اساس یکسری فرمول‌های ریاضی شانس او و پسرانش را 5 درصد می‌دانند! ولی مگر یادمان رفته که برزیل با فیلیپه اسکولاری در جام 2002 تقریبا همین شرایط آرژانتین را داشت ولی خیلی راحت قهرمان شد. ما می‌خواهیم در اینجا دست به ریسکی بزرگ بزنیم و کاری با اعداد و ارقام نداریم، البته توجه داشته باشید که این موضوع یک ریسک حرفه‌ای است ولی می‌خواهیم در این مقاله با آرژانتین و دیه‌گو مارادونا تا یک چهارم نهایی را پیش‌بینی کنیم.

خب در اینجا مارادونا و شاگردانش باید در ابتدا از گروهشان صعود کنند. مارادونا اگر کمی باهوش باشد، می‌تواند از سد یونان و کره‌جنوبی عبور کند، چون او در بازی‌های تدارکاتی بارها نشان داده نحوه آرایش بازیکنانش و نوع بازی آنها برابر تیم‌های اروپایی نه‌چندان مطرح قابل قبول بوده، شاید یکی از نقطه ضعف آنها مقابل تیم‌های قدرتی است، مثل نیجریه. ولی نیجریه نیز مانند سابق از قدرت بالایی برخوردار نیست. حالا اگر آنها از گروه دوم صعود کنند به پست تیم‌هایی مانند اروگوئه یا آفریقای‌جنوبی می‌خورند البته اگر در گروهشان اول شوند!

در غیر این صورت باید به فکر رویارویی با فرانسه باشند. به هر حال اگر آنها خیلی خوش‌شانس باشند در مرحله یک‌چهارم نهایی با انگلیس یا آلمان روبه‌رو می‌شوند. فکرش را بکنید که دیه‌گو بار دیگر مقابل انگلیسی‌ها قرار بگیرد! تا همین جای کار و پیش‌بینی کردن راهیابی آرژانتین به مرحله یک‌چهارم یک نوع خودکشی حرفه‌ای است!

باز با تمام این تفاسیر زیاد تعجب نکنید چون به اعتقاد او خداوند همیشه یاری‌اش کرده و همین که او روی نیمکت آرژانتین نشسته «راهی است که خداوند هدیه داده است». جیمز مونتگ در کتابی تحت عنوان «وقتی جمعه می‌رسد»، می‌نویسد پله و مارادونا در مراسم افتتاحیه‌ای در قطر حضور پیدا می‌کنند، مردم قطر به سمت صحنه هجوم می‌آورند. همه پله را نادیده می‌گیرند. مونتگ می‌نویسد: «تنها چیزی که می‌دیدم ازدحام جمعیت بود. آن وسط موهای مدل آفریقایی و شانه نکرده دیه‌گو را می‌شد دید که در خیل عظیمی از هواداران عاشق گم شده بود».


آناليز فني
با وجود مشکلات فراوانی که برای 32 تیم حاضر در آفریقای‌جنوبی وجود خواهد داشت، به نظر می‌رسد آرژانتین یکی از پرمشکل‌ترین تیم‌ها خواهد بود و این می‌تواند به دلیل ستاره‌های پرتعداد آن باشد. این چیزی است که مارادونا را برای پیدا کردن ترکیبی باثبات با مشکل روبه‌رو می‌کند. از زمان تعیین مارادونا به‌عنوان سرمربی تیم، وی شدیدا با این مشکل مواجه بوده است که کدام بازیکن توانایی و ثبات لازم برای پوشیدن پیراهن جادویی شماره 10 این تیم را دارد.

بدتر از آن اینکه وی هنوز به ترکیب اصلی تیم دست نیافته است. وی از 72 بازیکن، در 15 بازی تیم در سال 2009 استفاده کرده است. این را هم باید اضافه کرد که به نظر می‌رسد بیشتر ناامنی تیم در حال حاضر به نقشه اصلی تیم بازمی‌گردد. همچنین احساسی که جدیدا برای خیلی‌ها وجود دارد، این است که آلبی‌سلستي براحتی در مراحل اولیه تورنمنت، حذف خواهد شد. حتی اگر ترکیب مارادونا ترکیب باثبات و یکی از بهترین ترکیب‌های جهان باشد، باز هم مشکلات زیادی وجود خواهد داشت که تیم باید با آنها دست و پنجه نرم کند.

از جمله روحیه پایین و درگیری‌های داخلی تیم، اعتماد به نفس‌های پایین در پست‌های فراوان تیم و همچنین اعتقاد به اشتباه بودن انتخاب مارادونا به‌عنوان سرمربی تیم.به این نکته هم باید توجه کرد که هر 2 قهرمانی آرژانتین در جام‌های‌جهانی دقیقا بعد از مشکلات مشابهی در تیم به دست آمده است. اگر مارادونا بتواند این ستاره‌ها را که در راس آنها مسی است، بخوبی در کنار هم آماده کند، آرژانتین براحتی قادر به رسیدن به سومین عنوان قهرمانی خود خواهد بود. توجه به همه این مسائل بویژه تاریخ فراموش نشدنی آنها در فوتبال به همراه این مربی اسطوره داخلی می‌تواند باعث رسیدن به افتخار بزرگ دیگری در آفریقای جنوبی شود.


دیگو در پنج قاب

1979
درست دوم ژوئن 1979 بود که دیه‌گو به مرز 18 سالگی رسید. ستاره‌ای که آن روزها به فوتبال ملی آلبی سلستی وارد شد از همان ابتدای کار طوری درخشید که همگان را به تحسین واداشت. تنها یک دیدار دوستانه برابر اسکاتلند کافی بود تا دیه‌گو تکنیک نابش را به تصویر بکشد. او نخستین گل ملی‌اش را در بازی مقابل اسکاتلند به ثمر رساند. آنها آن بازی را در همپدن پارک 2 بر یک بردند. نکته جالب اینجاست که دیه‌گو سال‌ها بعد در همین ورزشگاه همپدن پارک برای نخستین‌بار روی نیمکت مربیگری آرژانتین نشست.

1986
دیه‌گو در مکزیک تبدیل به قدیس آرژانتینی‌ها می‌شود. قهرمانی با آبی و آسمانی‌ها آن هم در شرایط بغرنج اقتصادی و سیاسی این کشور، مردم آرژانتین را به زندگی امیدوار می‌کند. با قهرمانی آرژانتین باب جدیدی در فوتبال جهان در آن زمان باز شد و خیلی‌ها اعتقاد داشتند دیگر هاوه‌لانژ، رئیس آن وقت فیفا نمی‌تواند روی قهرمانی تیم‌ها تاثیرگذار باشد، این موضوع زمانی عیان شد که دیه‌گو با نگاهی خشم‌آلود جام را از پیرمرد برزیلی دریافت کرد.

1990
در این جام خیلی‌ها اعتقاد داشتند آرژانتین در حد و اندازه‌های قهرمان جهان ظاهر نشده، آنها حتی در بازی افتتاحیه برابر کامرون نیز شکست خوردند‌ ولی به هر صورت توانستند با شکست دادن برزیل، یوگسلاوی و ایتالیا به فینال راه پیدا کنند. اما این بار شرایط فرق کرد چون بکن‌باوئر که درست 4 سال قبل فینال مکزیک را به آرژانتین و بیلاردو واگذار کرده بود، توانست آنها را با یک گل شکست دهد. در این جام گریه‌های مارادونا در هنگام دریافت مدال نقره سوژه اصلی عکاسان شد.

1994
دیه‌گو پس از کش و قوس‌های فراوان بار دیگر پیراهن تیم ملی را بر تن کرد. ما هرگز نمی‌توانیم گل زیبای او برابر یونان را فراموش کنیم ولی تراژیک‌ترین خاطره او در این جام زمانی رقم خورد که سران فیفا اسطوره آرژانتین را به دلیل مصرف دارو از این تورنمنت اخراج کردند. آرژانتین در آن زمان ضربه سنگینی دریافت کرد. مارادونا دیگر نتوانست پیراهن تیم ملی کشورش را به تن کند و جام 94 آمریکا به یکی از تلخ‌ترین خاطرات جام جهانی او تبدیل شد.

2010
حالا دیه‌گو با روزهای گذشته خیلی تفاوت کرده، او دیگر آلوده به کوکائین نیست؛ پدربزرگی با محاسن تقریبا سفید شده روی نیمکت تیم ملی آرژانتین. مردی که تفکرات خاص خودش را دارد و به هیچ‌ عنوان زیر بار روش‌های دیکته شده نمی‌رود. دیه‌گو می‌خواهد با پسرانش در آفریقای جنوبی کاری کند تا برای همیشه مردم کشورش او را ستایش کند. البته خیلی‌ها اعتقاد دارند که او توانایی این مهم را ندارد ولی خود او چیز دیگری فکر می‌کند.