بانوی روحانی آمریکایی: ايران دشمن نيست
الن فرانسيس، يك روحاني زن كه چندي پيش در راس هياتي از صلح طلبان به ايران سفر كرده بود، هر گونه تلاش براي تحريم يا اقدام نظامي عليه تهران را غيرمنطقي دانست و تاكيد كرد: "آنچه رسانههاي غربي از ايران به نمايش ميگذارند با واقعيات اين كشور مهمان نواز و دوست داشتني متفاوت است."
به گزارش ایسنا فرانسيس در اين مطلب كه در پايگاه اينترنتي ميدل ايست آنلاين منتشر شد، نوشت: "قطعا هيچ توجيهي يا دليلي منطقي براي دخالت نظامي يا تحريم عليه ايران وجود ندارد؛ تلاشهاي خارجي براي تغيير رژيم ايران براي اعتمادسازي غيرسازنده بوده و ايران حاضر است به مذاكرات ديپلماتيك مشروط بر آنكه همه طرفها محترم شمرده شوند وارد شود."
وي افزود: "براي من وقتي به ايران فكر ميكنم، كشوري كه آن را انساني، دوست داشتني و مهمان نواز ديدم" محور شرارت" معنايي ندارد. من بين سالهاي 1968 تا 1978 در ايران بودم و پس از سالها و اين بار در قالب سفر با هياتهاي صلح سفر به ايران را از سر گرفتم يكي از سرگرميهاي بزرگ من ديدن فرو ريختن لايههاي سو تفاهم و ترس درون آنهايي است كه براي اولين بار به ايران سفر مي كنند."
"يكي از اعضاي هيات كه اخيرا به تهران سفر كرده است گفت: ايرانيها مهماننوازترين افرادي هستند كه تاكنون ملاقات كردهام."
"يك فرد يهودي همراه هيات نيز گفت: پيشتر به من گفته شده بود بايد مراقب باشم، ممكن است اگر بفهمند يهودي هستم، هدف گلوله قرار بگيريم."
"با اين حال او از ديدن اين كه يهوديان آشكارا در ايران عبادت ميكنند و با عرقچين مخصوص يهوديان در خيابان راه ميروند متعجب شده بود؛ نه تنها هدف گلولهاي قرار نگرفت بلكه در انبوه عبادت كنندگان در كنيسه كه از ديدن يهودي همراه هيات خوشحال شده بودند گم شد."
"جوانترهاي هيات از ديدن انواع مد در خيابانهاي تهران متعجب شدند. هنرمندان هيات از مشاهده انبوه جواناني كه در مقبره شاعران مشهور ايراني، سعدي و حافظ، جمع شده بودند شگفت زده شدند و ما شاهد علاقه وافر ايراني ها به موسيقي بوديم. در اصفهان جواني كه كيف خريد همراهش بود زير پل باستاني اين شهر ايستاد و مشغول خواندن آواز شد."
در ادامه اين مطلب آمده است: "اين تصاوير در تناقض شديد با چيزي است كه رسانههاي غربي از ايران به تصوير ميكشند. وقتي ايرانيها متوجه ميشدند ما آمريكايي هستيم پاسخ آنها معمولا اين بود؛ ما مردم آمريكا را دوست داريم و فقط دولت شما را دوست نداريم و اغلب در پي آن مي پرسيدند: چرا بوش ميخواهد به ايران حمله كند؟ برخي مي پرسيدند چرا آمريكا ايران را تحريم كرده است و چرا ميخواهد دولت ايران را تغيير دهد؟"
نويسنده مطلب در ادامه با اشاره به انتخابات اخير ايران مي نويسد: "اقليتهاي مذهبي از جمله مسيحي، يهودي و زرتشتي با افتخار به ما ميگفتند كه در مجلس ايران نماينده دارند.
ايرانيها حافظه تاريخي قوي دارند آنها كودتاي 1953 و بركناري مصدق، نخست وزير وقت با توطئه سازمان اطلاعات مركزي آمريكا (سيا) را همانطور كه آمريكاييها عكسهاي مقامات گروگان گرفته شده سفارت آمريكا در ايران را به ياد دارند به خاطر مي آورند ما در حافظه تاريخي داريم و 30 سال است كه رابطه ديپلماتيك نداريم و اين فرصتي براي حركت به سوي مصالحه باقي نميگذارد."
در پايان اين مطلب آمده است: "بنابر تجارب من قطعا توجيه يا دليل منطقي براي تهاجم نظامي و تحريم عليه ايران وجود ندارد و تلاش هاي خارجي براي "تغيير رژيم" در راستاي اعتمادسازي غيرسازنده بوده است. معتقدم كه ايران حاضر است به مذاكرات ديپلماتيك مشروط بر حفظ احترام همه طرف ها وارد شود تا مصالحه ايجاد شود و به سوي ايجاد جهاني با صلح بيشتر حركت شود."
