شادی‌های به يادماندنی جام‌های جهانی

تهران امروز؛ جام‌جهاني به عنوان بزرگترين تورنمنت فوتبال همواره با حاشيه‌ها و صحنه‌هاي جذابي همراه بوده است. در طول برگزاري اين رقابت‌هاي بعضي بازيكنان بوده‌اند كه سعي مي‌كنند پس از گلزني با شيوه‌هاي جديدي خوشحالي كرده و نام خود را در تاريخ اين رقابت‌ها ثبت كنند. در ادامه نگاهي به اين شادي گل‌ها خواهيم داشت.

فالكائو، برزيل – ايتاليا (1982): قبل از شروع مسابقات تصوير يك بازيكن آرام و متين از فالكائو در اذهان هواداران برزيل شكل گرفته بود اما در نيمه نهايي جام‌جهاني 1982 اسپانيا، او برابر ياران پائولو روسي گل تساوي تيمش را به ثمر رساند. فالكائو پس از عبور از 3 بازيكن ايتاليايي با يك شوت پاي چپ زيبا دروازه حريف را گشود سپس به سمت نيمكت تيمش رفت. او با كنار زدن لوئيزينيو برابر هواداران مثل يك كانگورو به شادي پرداخت.

ماركو تاردلي، ايتاليا – آلمان غربي (1982): وقتي شما در فينال جام‌جهاني گلزني مي‌كنيد تمام تلاش‌هايتان به ثمر نشسته و پس از سال‌هاي تمرين به خواسته خود رسيده‌ايد. حالا چگونه شادي مي‌كنيد؟ مطمئنا يكي از به ياد ماندني‌ترين لحظات تاريخ اين رقابت‌ها مربوط به شادي ماركو تاردلي، اسطوره ايتاليايي‌ها در فينال جام 82 بود كه گل دوم تيمش در پيروزي 3 بر يك برابر آلمان غربي را به ثمر رساند. او در حالي‌كه اشك مي‌ريخت و مشت‌هاي گره كرده‌اش را در هوا تكان مي‌داد به سمت هم‌تيمي هايش دويد. تاردلي ديوارنه‌وار و با بلندترين صدايش فرياد مي‌زد: «گل».

گوردون استراكان، اسكاتلند – آلمان(1986): يكي از جالب‌ترين شادي‌ها كه مربوط به تابلوهاي تبليغاتي كنار زمين بود. در مكزيك 86 چند نفر از بازيكنان به راحتي توانستند از روي اين تابلوها كه ارتفاع نسبتا زيادي داشت، عبور كنند. در اين ميان استراكان، هافبك كوتاه قد آن روزهاي اسكاتلند پس از گلزني برابر آلمان قصد داشت از روي اين تابلوها پريده و به سمت هواداران برود اما وقتي به آنها رسيد پس از يكي دو پرش كوتاه فهميد كه بهتر است اين كار را انجام ندهد. او يك پايش را روي تابلوها گذاشت و همانگونه شادي كرد.

روژه ميلا، كامرون – روماني (1990): اسطوره فوتبال كامرون در جام 90 ايتاليا نمايش قابل قبولي داشت. اين نخستين بار بود كه يك تيم آفريقايي به يك‌چهارم نهايي جام جهاني مي‌رسيد و ميلا كه پس از بازنشستگي در 38 سالگي دوباره به زمين مسابقه برگشته بود. پس از به ثمر رساندن دو گل برابر كلمبيا، مقابل روماني نيز همين كار را تكرار كرد. پس از هر كدام از اين گل‌ها او به سمت پرچم كرنر مي‌رفت و با حركات عجيب مقابل تماشاگران مشغول شادي مي‌شد.

رشيدي يكيني، نيجريه – بلغارستان(1994): تيم جوان نيجريه در جام 94 آمريكا با جي جي اوكوچا و فينيدي جورج براي نخستين بار جام جهاني را تجربه مي‌كرد. نخستين گل تاريخ نيجريه در اين تورنمنت را رشيدي يكيني، مرد سال سابق فوتبال آمريكا به ثمر رساند تا در نهايت اين تيم پيروزي 3 بر صفر را مقابل بلغارها تجربه كنند. پيروزي بر حريف اروپايي به اندازه كافي خوشحال كننده بود تا يكيني با رفتن به درون دروازه حريف و تكان دادن تور دروازه آنها اوج احساساتش را به نمايش بگذارد. او مشت‌هايش را از تور دروازه رد كرده و تكان مي‌داد.

فينيدي جورج، نيجريه – يونان (1994): نيجريه‌اي‌ها در آخرين ديدار مرحله گروهي خود با نتيجه 2 بر صفر يونان را شكست دادند تا صعود به دور بعد را جشن بگيرند. فينيدي با گل فوق‌العاده خود عقاب‌ها را به پيروزي رساند و به سمت پرچم كرنر رفت. آيا بازهم يك شادي گل مثل ميلا خواهد بود؟ نه او چهار دست و پا روي زمين نشست و مانند يك سگ مشغول بو كردن زمين شد تا اينكه همبازيانش رسيدند. البته اين پايان شادي او نبود و پس از رفتن بازيكنان او با يك چرخش 360 درجه مشغول رقص آفريقايي شد.

به‌به‌تو، برزيل – هلند (1994): بعضي بازيكنان پس از گلزني تولد كودك خود را جشن مي‌گيرند كه بهترين نمونه آن مربوط به ماشين گلزني برزيلي‌ها بود. به‌به‌تو با حركت خود توجه تمام جهانيان را جلب كرد. او پس از گلزني برابر هلند در يك‌چهارم نهايي جام 94 به سمت خط كناري زمين دويد و به همراه روماريو و مازينيو دست‌هاي خود را همانند تكان دادن يك بچه در بغل به حركت درآوردند. پس از آن كمتر كسي توانست همانند او اين كار را تكرار كند.

ديه‌گو مارادونا، آرژانتين – يونان (1994): جام‌جهاني 94 به دليل شادي‌هاي گلش معروف است. شايد معروف‌ترين آنها مربوط به حركت عجيب مارادونا در جريان پيروزي 4 بر صفر تيمش برابر يونان بود. او كه آخرين جام جهاني دوران بازي‌اش را مي‌گذرانددر دقيقه 60 آن مسابقه گلزني كرد و به سمت دوربين‌هاي تلويزيوني دويد و مشغول شادي شد. زيبايي گل او با فريادها و حركات ديوانه‌وار او كه صورتش را به دوربين نزديك كرده بود، خيلي زود فراموش شد. اين يكي از آخرين هنرنمايي‌هاي او در زمين مسابقه بود. چند روز بعد تست دوپينگ او مثبت اعلام و 15 ماه از حضور در ميادين محروم شد. شايد اين حركت يكي از مهمترين دلايل كنار گذاشته شدن او بود.

برايان لادروپ، دانمارك – برزيل (1998): قهرماني در يورو 92 بزرگترين موفقيت تاريخ فوتبال دانمارك بود و در جام جهاني 98 فرانسه هنوز هم تيم خوب و مستعدي نشان مي‌دادند. در يك‌چهارم نهايي آنها رودرروي برزيل قرار گرفتند و درحالي‌كه از حريف عقب بودند برايان لادروپ با ضربه‌اي زيبا دروازه حريف را گشود. او مدتي مانند تاردلي فرياد كشد اما خيلي زود ژست خود را عوض كرد و با دراز كشيدن روي زمين و قرار دادن دست خود زير سرش توجه عكاسان را به خود جلب كرد. البته اين گل تنها 10 دقيقه دوام داشت و برزيلي‌ها با زدن گل سوم خود راهي نيمه‌نهايي شدند.