کاناوارو، کاپيتان بدون قرارداد!
اوضاع تيم ملي ايتاليا قبل از شروع جام جهاني خيلي با ثبات به نظر نمي رسد. مارچلو ليپي مربي اين تيم عملاً کارش را در تيم ملي پايان يافته مي بيند و از حالا جانشين خود را هم شناخته است. براي فابيو کاناوارو، کاپيتان لاجوردي ها هم شرايط بهتر از اين نيست. مدافع يوونتوس نتوانسته قراردادش را با يووه تمديد کند و در حقيقت بعد از جام جهاني بدون تيم مي ماند. ليپي و کاناوارو سمبل هاي اصلي تيمي بودند که 4 سال پيش در برلين جام جهاني را فتح کرد. ولي اين تيم امروزي هيچ ربطي به آتزوري 2006 ندارد.
به نوشته قدس؛ کاناوارو هم با دلخوري يک سال بعد از جام جهاني قبلي گفته بود: «ايتالياييها خيلي زود و سريع همه چيز را فراموش مي کنند.» او حالا مي تواند از حافظه ضعيف يوونتوس هم انتقاد کند که هيچ اقدامي براي تمديد قرارداد او انجام نداده است.
کاناوارو دراين رابطه مي گويد: «قرار بود اين کار را انجام دهند ولي زمانش گذشت. آدمهاي جديدي وارد باشگاه شده اند و خيلي مشکلات ديگر براي حل کردن پيش رو دارند که مهمتر از آينده من هستند. درست نبود در اين شرايط من هم يک مشکل ديگر براي آنها درست کنم. اما من راحتم و آرامشم را حفظ کرده ام. در اين سن و سال خيلي خوب مي توانم در مورد يک قرارداد جديد فکر کنم حتي وقتي درحال آماده شدن براي جام جهاني هستم. يک بازيکن حرفه اي بايد به همه چيز فکر کند و هرشرايطي را در نظر گيرد. من با يوونتوس رابطه خوبي دارم. مسأله پول نيست. يک سال پيش هم که به يوونتوس برگشتم و همه من را خائن ناميدند، من مشکلي با تيم نداشتم. من به اندازه کافي درآمدزايي کرده ام که الان به فکر پول نباشم. در 36 سالگي انتظار ندارم بازيکن فيکس تيمي باشم. حتي بهتر است کمتر بازي کنم ولي به شکل درست و حسابي. يک بازيکن هيچ وقت خودش در مورد کنارگذاشتن فوتبالش تصميم نمي گيرد و تقريباً ديگران او را به انجام اين کار مجبور مي کنند.»
کاناوارو جدايي اش از يووه را تقريباً محتمل کرده است. شايد هم او مي خواهد بعد از جام جهاني از فوتبال کناره گيري کند. به هرحال او در حال حاضر راجع به اين موضوع با هيچ کسي حرف نزده است. نه دل نري و نه آنيلي رئيس جديد باشگاه. او منتظر حوادث بعدي در يووه مي ماند. گفته مي شد که اگر ليپي به يووه برود، براي کاناوارو سمتي در بخش مديريتي تيم درنظر گرفته خواهد شد. ولي اين موضوع امروز کاملاً منتفي است. «وقتي من برنده توپ طلايي شدم همه گفتند که اگر تيم ملي نبود، من به اين عنوان نمي رسيدم. اما اگر شرايط بد پيش روند، من را مقصر مي دانند. مهم نيست. من راحتم و به جام جهاني فکر مي کنم.»
قدرت کاناوارو در اين است که خودش را بي ثبات احساس نمي کند. او در مورد شرايط ليپي مي گويد: «در سال 2006 هم همه مي دانستيم که او بعد از پايان جام از تيم خواهد رفت. ما بازيکنان حرفه اي مي دانيم که يک جام جهاني چه معنايي دارد. درست است که در يووه زاکه روني يک مربي موقت بود و همه چيز بد پيش رفت ولي اين شرايط با تيم ملي قابل قياس نيست. تيم ملي امروز مرا ياد سال 1998 مي اندازد. ايتاليا يک بازي عالي جلوي فرانسه انجام داد و در پنالتي حذف شد. ليپي انتخابهاي خوبي داشته و بازيکنان جديد و قديم را با هم قاطي کرده است. ما به عنوان مدافع عنوان قهرماني به آفريقا مي رويم ولي همه طوري با ما رفتار مي کنند که تازه فوتبال را شروع کرده ايم. مي دانيم که دوباره قهرمان شدن خيلي سخت است. در غيراين صورت اين اتفاق فقط دوبار در تاريخ رخ نمي داد.»
کاناوارو در مورد پيراهن عجيب ماتراتزي در زمان جشن قهرماني اينتر در مادريد که کنايه به يووه بود هم گفت: «هرکس هرکاري که دوست دارد مي تواند انجام دهد. من براي مارکو يک پيغام فرستادم و تبريک گفتم. درمورد اسکودتوي سال 2006 ما دو فکر جداگانه داريم. من آن جام را متعلق به خودم مي دانم و او به خودش. اما مارکو بايد بداند مدال قهرماني را من دارم وهيچکس نتوانسته آن را ازمن بگيرد.»
