مسیر ما شبیه به یک تیغ دو لبه است
نخستین نشست خبری معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی امروز 4 خرداد 1389 در تالار وحدت برگزار شد.
به گزارش خبرنگار «تابناک»، حمید شاهآبادی سخنان خود را با سپاس از خداوند بزرگ که توفیق خدمت در عرصه هنر و هنرمندان را به وی عنایت فرموده آغاز کرد. وی در ادامه از جامعه مطبوعاتی خواست تا او را در آغاز فصل جدیدی از فعالیتهای این معاونت همراهی کنند؛ آزادانه نقد کنند و در این مسیر منصفانه برخورد کرده و از جاده خارج نشوند تا به اتفاق تغییرات مورد نظر را ایجاد نمایند.
شاهآبادی در ادامه هنر را امری فطری خواند که نزد همه وجود دارد. وی هنر را به نور تشبیه کرده و گفت: «در تاریکی اشیا وجود دارند، اما در روشنایی است که میتوان آنها را دید. در تاریکی هم میتوان زندگی کرد اما این نور هنر است که زیباییهای جهان را بر ما هویدا میکند. بنابر این باید هنر را سرلوحهی زندگیمان قرار دهیم.»
البته شاهآبادی در خصوص نوع و ویژگیهای هنر مورد نظر خود اشارهای نکرد. اما در ادامه صحبتهای ایشان به وضوح مشخص خواهد شد که منظور ایشان از هنر نوع گزینش شدهای است که تعاریف خواصی دارد. ایشان در تعریف آثار هنری گفتند:« آثار هنری محصول روح هنرمند است. اگر روح هنرمند پاک باشد، اثر هم از همان ویژگی برخوردار خواهد بود و این ویژگی زمینهی ماندگاری آن اثر خواهد بود.» وی همچنین هنر را چون رودخانهای ترسیم کردند که اگر در زندگیمان جاری باشد موجب سرسبزی و طراوت اطراف خود میشود.»
معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بدون این که وجه تمایز هنرمند پاک و ناپاک را روشن کند ضمن تقدیر از زحمات دکتر ایمانی که 6 سال تصدی این حوزه را به عهده داشته بحث خود را به دو بخش 1- سیاستها و راهکارها 2- دورس بعضی از فعالیتهای هنری سال جاری معاونت هنری تقسیم کرد و توضیح داد که برنامهی یک سالهای نگاشته شده و برای سه سال آینده هم برنامه مشخصی در حال نگارش است که با توجه به سند چشم انداز به عنوان چراغ راه فعالیتهای هنری برنامه ریزی کلان خواهد شد.
بخش سیاستها
الف) پژوهش
معاونت سینمایی در توضیح این بخش بدون آن که از هدفهای مشخص خود تعریفی ارایه دهد هدفهای خود را مشخص خوانده و گفت در نیل به این اهداف کاملاً ثابت قدم است.
وی با اشاره به این که بحث پژوهش و واحدهای آن همراه در ادارات وجود داشته گفت:« در دوره جديد باید به نحو علمي و كارشناسانه بنيانهاي نظري و مبنايي مورد توجه قرار گیرد.» وی با اشاره به این نکته که تولید آثار هنری با توجه به هنر بومی است لازم دانست که باید به موقعیت جهانی دست یافت.
شاهآبادی با تاکید بر ضرورت پژوهش علمی و مبتنی بر آمار دقیق افزود:« با توجه به سند چشمانداز 20 ساله و مصوبات شوراي عالي انقلاب فرهنگي، بايد برنامه اصولي و مشخصي مبتني بر پژوهشهاي كاربردي براي 10 سال آينده داشته باشيم.»
ب) مردم حامیان مالی و معنوی آثار هنری هستند
معاونت هنری ارشاد ضمن اشاره به این که مردم حامیان مالی و معنوی آثار هنری هستند گفت:« برای فاصله گرفتن از یک هنر دولتی هدف ما ایجاد زمینهی مشارکتهای مردمی است.» شاهآبادی دولت و هنرمند را دو ضلع یک مثلث خواند و ضلع سوم را مخاطب دانست و افزود:« مخاطب یک اثر هنری باید مشخص باشد. بدون ضلع سوم نمیتوانیم به نقطه مطلوب برسیم.»
معاونت هنری پیش از این که مختصات هر یک از اضلاع ترسیم شده را مشخص کند و بگوید که ضلع هنرمند چه اندازه و مختصاتی دارد و ضلع مردم کدام ضلع است تا به شکل حقیقی این مثلث پی ببریم وارد بحث بعدی خود شد.
ج) توجه به جوانان
جوانان در سیاستهای جدید معاونت هنری در جایگاه خاصی قرار میگیرند. معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی همچنین یک بار دیگر از جامعه خبری خواست حضور داشته باشند و به اتفاق چشمانداز روشنی ترسیم کنند. وی افزود:« بايد بيش از گذشته نسبت به شكوفايي استعدادهاي جوانان و حمايت از نسل جوان توجه نشان داد و از آنها حمايت كرد.»
این بخش هم بدون ترسیم چگونگیها و نوع حمایتهایی که معاونت محترم در نظر دارند به نخش بعدی منتهی شد.
د) پرهیز از جشنوارهزدگی
در این بخش معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در بحثی متناقض سیاست خود را بر پرهیز از جشنوارهزدگی اعلام کرد. این بحث که سالها است از سوی هنرمندان عرصههای مختلف هنری مطرح میشود از سوی ایشان چنین توضیح داده شد:« جشنوارهها خوبند اما اگر تولید صرفاً برای جشنوارهها باشد موجب میشود از هدف دور شویم. یک اثر هنری باید برای مخاطب خود تولید شود نه به صرف جشنوارهها.»
شاهآبادی با خاطرنشان کردن این نکته که قرار نیست هیچیک از جشنوارههای موجود حذف شوند افزود: «بنا نداریم هیچیک از جشنوارهها را حذف کنیم اما سعیمان بر آن است که آنها را بهینه کنیم و به یک سازماندهی مناسب برسیم.»
هـ) تمرکززدایی از بخش دولتی
در خصوص سیاست تمرکززدایی معاونت هنری وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی ضمن خاطر نشان کردن این نکته که سیاست دولت همواره بر تمرکززدایی بوده توضیح داد:« این سیاست تا کنون بیشتر در حد یک شعار بوده و ما بنا داریم با جدیت بیشتری به آن بپردازیم.»
شاهآبادی توجه به این سیاست را منجر به توجه و شفاف سازی در زمینهی فعالیتهای هنری شهرستانها دانست و آن را به عنوان یک ضرورت معرفی کرد.
و) آموزش
شاهآبادی در ادامه صحبتهای خود یکی از مهمترین حوزهها را حوزه آموزش معرفی کرد و گفت:« هم دانشآموختگانی که مشغول به کار هستند و هم کسانی که آماده ورود به این حوزه هستند باید دورههای ورودی و درحین کار ببینند. باید در حوزه انسانی و آموزش به سمت برنامههای جامع کاربردی برویم، برنامههایی که حتا شیوههای آموزشی و تعداد دانشآموختگان این حوزه را هم در برنامه ریزی خود مورد توجه قرار دهد.»
بحث آموزش هم از بحثهایی است که همواره در دورههای مختلف مطرح شده است. ابراز این نکته که باید شیوههای آموزشی، سطح دانش اساتید، برنامه ریزی باری دانشجویان و غیره صورت بگیرد دایماً مطرح بوده است اما هرگز اقدامی صورت نگرفته است. مسولان پیشین هم از این نظرات حمایت کردهاند اما دریغ از یک اقدام کارآمد. بنابر این بازگو کردن این موضوعات مهم هرگز دردی دوا نخواهد کرد تا ببینیم در عرصه عمل چه خواهد شد.
ز) تفکیک امور ستادی از تولید
در این بخش معاونت هنری وزارت ارشاد به دو نکته مهم که به عبارتی نقد دستگاه دولتی و امور ستادی بود اشاره کرد. نکته اول خروج ستادهای اداری از بحث تولید و نکته دوم سطح دانش مدیران دولتی بود.
شاهآبادی در خصوص تولید در ستادهای اداری گفت:« ادارات ما به طور جدی وارد امور تولیدی شدهاند که این از نظر ما و سیاستهای پیش رو قابل قبول نیست. کسی مخالف الگوسازی نیست اما این موضوع باید با شناخت و موازین خاص خود صورت گیرد در غیر این صورت به آفت تبدیل میشود. ادارات کل تئاتر و موسیقی نباید وارد عرصه تولید شوند بلکه باید برای تولید بسترسازی کنند. باید زمینهای برای مشارکتهای نیمه دولتی، مردمی و شرکتها و موسسات خصوصی پدید آورند.»
شاهآبادي كماطلاعي مديران كشور از خدمات و آثار توليدي در عرصههای هنري را يكي ديگر از مسائل موجود در معاونت هنري عنوان كرد و در ادامه بر توجه بيشتر به بحث صادرات آثار هنري و همچنين حوزه كودك و نوجوان تأكيد كرد.
تئاتر
شاهآبادی در ادامه صحبتهای خود وارد مقوله تئاتر شده و موضوعات متعددی را در این خصوص مورد اشاره قرار داد که به طور مختصر به آنها اشاره میشود.
الف) کمبود امکانات
شاهآبادی در خصوص کمبود امکانات که شامل هر سه حوزه تئاتر، موسیقی و تجسمی میشود گفت:« در هر سه عرصه با کمبودهای بسیاری روبرو هستیم اما وظیفهی ما این است که امکانات موجود را مدیریت کنیم.»
شاهآبادی با اشاره به این که بودجه تئاتر با توجه به ویژگیهای آن از دو بخش دیگر خیلی کمتر است توضیح داد با که سال گذشته بودجه تئاتر 27 میلیارد ریال بوده که امسال اگر چه هنوز برنامه بودجه کشور به طور رسمی ابلاغ نشده است اما سهم 100 میلیارد ریالی برای تئاتر در نظر گرفته شده است که البته با وجود رشد 40 درصدی با توجه به دو برابر شدن درآمدهاي معاونت هنري و اداره تئاتر باز هم از حيث بودجه كمبود خواهیم داشت.»
با این وجود بزرگترین وعدهای که معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این جلسه برای تئاتر داشت باز هم کمبود بودجه و امکانات بود.
ب) گروههای تئاتر نیمه حرفهای در تهران و شهرستانها
معاونت هنری در این بخش وعده داد تا توجه خاصی به گروههای تئاتر نیمه حرفهای تهران و شهرستانها ابراز شود. وی گفت:« بنا داریم این گروهها را متمرکز کنیم که البته شرط اصلی آن کار گروهی و اجرای عمومی حداقل یک کار در طول سال خواهد بود.»
ج)تئاتر و بحث هدفمندی یارانهها
شاهآبادی ضمن این که سیستم هدفمند شدن یارانهها را به عدالت نزدیکتر خوامد در خصوص هدفمندی یارانهها در حوزه تئاتر توضیح داد:« طی يك بازده زماني سه ساله از اول مهرماه به سمت تغيير نظام يارانهها حركت خواهيم كرد و به جاي پرداخت هزينهها به گروهها، مبلغ مورد نظر به خريداران داده ميشود و يارانهها مستقيماً بخشي از بهاي بليت خريداران ميشود و گروههايي كه فروش خوبي به صورت گيشهاي دارند و سالنهاي نمايشي هم پر ميشود، از حمايت يارانهاي بيشتري هم برخوردار خواهند شد.»
د) تبلیغات، شبکه خانگی، تله تئاتر
در این بخش شاهآبادی ضمن مهم خواند موضوع اطلاع رسانی به مخاطبان وعده داد از تابستان امسال بحث تبلیغات را در حوزه تئاتر ساماندهی کند تا دیگر شاهد سالنهای خالی نباشیم. وی افزود:« تا زمانی که سالنهای تئاتر پر نشود چنان که باید قادر به پیگیری سیاستهای حمایتی نخوایم بود.»
در خصوص شبکه خانگی نیز شاهآبادی توضیح داد:« امیدواریم تا پایان سالی 10 عنوان نمایش از طریق شبکههای خانگی ارایه شود تا کسانی هم که نمیتوانند در سالنهای تئاتر حاضر شوند از این هنر بی بهره نمانند.»
در خصوص بحث تله تئاتر شاهآبادی با اشاره به همراهی رئیس جمهور در سفرهای استانی و ایجاد برخی هماهنگیها با مدیران سیمای مراکز استانها برای تولید تلهتئاترها ابراز امیدواری کرد با گسترش این بحث به تماشاگران تئاتر افزوده شود.
موسیقی
معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که با اختصاص دادن کمترین زمان و موضوعات به موسیقی عملاً خود را نسبت به این حوزه نشان داد به طور مختصر در این خصوص توضیح داد:« وظیفه داریم که خودمان در این عرصه وارد بحث تولید آثار فاخر شویم.»
از قرار اینجا هم بحث آثار فاخر و این که چه اثری فاخر خوانده میشود و یا چه کسانی آثار فاخر را تشخیص میدهند مانند حوزه سینما که نمیدانیم به چه دلیل از حوزه هنر جدا شده است مشکل آفرین شود.
شاهآبادی با توضیح این نکته که در حال حاضر چند سنفونی در دستور کار و تولید است در خصوص بودجه موسیقی نیز توضیح داد:« در گذشته بودجه موسیقی اصولاً صرف جشنوارهها میشد اما ما بنا داریم از این پس در خصوص اجراهای عمومی و تولید آلبومها نیز از آن استفاده کنیم.
شاهآبادی که به طور کلی موسیقی پاپ را از صحبتهای خود هم حذف کرده بود در ادامه صحبتهای خود گروههای موسیقی مقامی و نواحی را حدود 100 تا 150 گروه دانست و حمایت جدی از این گروهها را یکی از سیاستهای معاونت هنری معرفی کرد.
تجسمی
شاهآبادی در خصوص هنرهای تجسمی با اشاره به این نکته که کلید راه گشایی این حوزه ایجاد زمینهای برای فروش این گونه آثار است گفت:« امسال 4 دوسالانه به همراه جشنواره هنرهای تجسمی برگزار خواهد شد.» و همچنین از برنامه ریزی برای برگزاری هفته هنرهای تجسمی در شهرستانها با توجه به ظرفیت هر شهرستان خبر داد و در ادامه از تلاش برای راه اندازی سایت اکسپو و برگزاری اکسپوی دایمی وزارت ارشاد برای ایجاد زمینهای برای فروش آثار تجسمی خبر داد. وی در پایان این بخش کفت:« توليد آثار فاخر و گنجينهای از محل بودجه آثار فاخر در دستور كار قرار گرفته است.»
پرسش و پاسخ
طبق روال جلسات مطبوعاتی پایان این جلسه نیز به سوالات نمایندگان رسانهها اختصاص یافت. در این بخش به دلیل توضیحات کلی معاونت هنری و اصولاٌ ارایه نظریات و برنامهریزیهایی که هنوز به مرحله اجرایی نرسیده است طبق روال جلسات فرهنگی و هنری سوالات بیشمار و بعضاً تکراری بود که به بازتاب برخی از آنها میپردازیم.
1- مدیران فعلی میمانند یا عوض میشوند؟
مديران كل فعلي همه در تعامل جدي و همراه و همدل با معاونت هنري وزارت ارشاد هستند و هيچ خلائي حس نمیشود اما آن چه براي من مهم است برنامههاست كه بايد مورد بحث و بررسي قرار گيردند و تا زماني كه كليات ساختاري برنامهها به نتيجه نرسيده است، حرف زدن از ماندن يا رفتن مديران كل بحث مناسبی نخواهد بود.
2- چرا از آثار ترجمه شده حمایت نمیشود؟
ما با نمايشنامههاي ترجمه شده مخالفتي ندارد اما معتقديم كه شأن ما اقتضاء میکند به آثار خودمان بپردازیم. اگر بتوانيم رابطه توليد را با هنر بومي بيشتر كنيم، پيشرفت بيشتري كردهايم. بايد سعی كنيم مركز صادرات آثار هنری باشيم نه اين كه همچنان نهضت ترجمه را ادامه دهيم.
3- موضوع سرقت مجسمهها و بحث وجود یک جریان فکری پشت این اتفاقات
كساني كه با هنر مجسمهسازي مخالفند وجود دارند همانطور كه مخالف بسياري چيزهاي ديگر هم هستند اما حرمت ساخت و نصب مجسمه وجود ندارد و با دستگيري سارقان نيز انگيزه آنها مشخص خواهد شد.
اين مجسمهها در داخل كشور و بر اساس مقررات توليد و نصب شدهاند و اگر چه وزارت ارشاد توليد كننده و حافظ مجسمههاي شهري نيست اما از هنرمندان مجسمهسازي كه دغدغه اين هنر را دارند، حمايت ميكند و تحليلهاي موجود درباره دليل سرقت اين مجسمهها،تحليل درستي نيست.
در این خصوص نیروهای امنیتی بهتر میدانند اما من هم مانند بسیاری مخالف چنین اتفاقاتی هستم. در خصوص بحثهایی هم که پیرامون این اتفاقات بوجود آمد باید بگویم گمان نمیکنم این بحثها درست باشد اما آن را رد هم نمیکنم. به هر حال باید منتظر شد تا سارقان به دام بیفتند و انگیزههای اصلی کشف شود. تا به این جای کار همین که این ماجرا متوقف شده جای خوشحالی دارد.
4- برخوردهای سلیقهای و ممیزی
من ممیزی را براي صيانت از تئاتر كشور ضروري میدانم و همچنان از وجود مميزي در آثار نمايشي دفاع ميكنم. در خصوص تفاوت ممیزی بین آثار ترجمه و تالیفی هم باید بگویم فراز و فرود متنهاي خارجي قبلاً انجام شده و نياز به مميزي كمتري دارند اما متون جديد نمايشي با سلايق مختلفي همراه است كه هدف ما كاهش درصد خطا در تصويب اين آثار است. به هر حال صيانت از تئاتر نيازمند وجود شبكه مميزي قبل و حين اجراست.
5- دلیل حذف پاپ از جشنواره و رد آن در دیدار با علما توسط معاونت هنری
اگر ما مجموعه موسیقی را یک پازل اصلی ببینمیم متوجه خواهیم شد که در این پازل آنچه در حال حاضر به عنوان پاپ در کشور اجرا میشود در سطحی که دوستان ما در ارشاد توانستهاند ضوابط را انتقال دهند از نظر ما مشکل خاصی ندارد. البته نمیگویم هیچ کس مشکل ندارد. از نظر ما در این سبکی که از پاپ می بینیم مشکل نیست و با محدودیتی هم مواجه نیست. آلبومهای پاپ منتشر میشود، شورای شعر اشعار را تایید میکند، شورای موسیقی تایید میکند و بحران خاصی وجود ندارد. در واقع و اساساً موسیقی پاپ و غیر پاپ ندارد. حلال و حرام بودنش هم نه به پاپ بودنش بستگی دارد و نه به سنتی بودنش بستگی دارد. اصلاً چه کسی گفته موسیقی سنتی در هر شکلاش حلال است. اساساً مجاز یا غیر مجاز بودن موسیقی متاثر از موضوعات و معیارهایی است که در گستره دیگری بررسی میشود. این که موسیقی کلاسیک غربی یا موسیقی نواحی و موسیقی مقامی مجاز خوانده میشود باز میگردد به نگرشها و اساتیدی که آن را بسط دادهاند. ذایقهی موسیقایی کشور در یک پازل کلی باید به طور کامل تامین شود. در این پازل در حال حاضر نقش پاپ نه کم است، نه زیاد، نقش خوبی است. به همین دلیل این موسیقی نقش خود را ایفا میکند و در مرزی که ارشاد مجوز میدهد معیارها را هم رعایت میکند. در مواردی هم که رعایت نمیکند تذکر داده میشود. بنابر این در این خصوص بحرانی دیده نمیشود.
اما این که چرا در جشنواره فجر پاپ حذف شده است بحث دیگری است و دلیل آن ماموریتی است که قانونگذار برای مجموعه تعریف کرده است که به دلیل خالی بودن دیگر خانههای این پازل که شامل بخشهای موسیقی نواحی و مقامی میشود و برای حمایت و رسیدن به نوعی تعادل و تصویر کامل از این پازل چنین تدبیری اندیشیده شده است. در حال حاضر بسیاری از چهرههای شاخص در حوزه موسیقی کلاسیک ایرانی به دلیل بعضی عقبههای هیجانی که در فضای خاصی ایجاد میشود حتا کارهای فاخری که نمیشود در فاخر بودنشان بحث کرد در اجراهای صحنهای و از این قبیل با مشکل خاص خودشان مواجه هستند. بنابر این وظیفهی ما صیانت از هنر موسیقی کشور است و باید جاهای خالی را پر کنیم.
ما در اجرای صحنهای موسیقی ایرانی نقش خودمان را به خوبی ایفا نکردیم. قانون اصولاً در حوزه موسیقی توجهاش به آهنکسازی و شعر و ارزشهای اصلی است. اگر این اصول و ارزشهای اصلی کار تماماً به خواننده محوری تبدیل شود قاعدتاً در مسیر دچار اشتباه میشویم. در یک جشنواره اصولاٌ قرار است آن کسی که شناخته نشده و حقاش ادا نشده حقاش ادا شود. آن کسی که به هر حال راهکار را یافته در هر شکلی میتواند ادامه دهد. معیار مشخص ما صیانت از موسیقی ملی است.
6- به این دلیل که معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اصولاً پاسخ به سوالات را در برنامهریزیهای آتی خود قرار داده و از آنجا که هنوز بسیاری از عملکردها مشخص نشده بود خبرنکار تابناک ترجیح داد سوال خود را به موضوعی کلی اختصاص دهد.
مدتی است بازار نظریه پردازی و تئوری صادر کردن از سوی مدیران دولتی بسیار داغ شده و حتا میتوان به عنوان یک رسم تازه از آن یاد کرد. در این بین شما با توجه به مدت کمی که آمدهاید ظاهراً گوی سبقت را از بقیه ربوده و در صدور تئوری از دیگران پیشی گرفتهاید! اما با توجه به این که بسیار از سوالات به عملکرد آتی شما باز میگردد قصد دارم یک موضوع کلی را مطرح کنم و آن این که واقعاٌ متولی هنر و سیاستهای هنری در کشور ما چه مرجع قانونی یا چه کسی است. از قرار هر کسی میتواند به یک اثر هنر یا یک هنرمند اخم کند، او را تنبیه کند با هر واکنش دیگری نشان دهد. وقتی در خصوص آقای جعفر پناهی از معاونت سینمایی سوال کردم ایشان که رسانهها را به خودی و غیر خودی تقسیم کرده بودند گفتند من معاونت هنری همستم نه معاونت انتظامی. این در حالی است که آقای پناهی یک فیلمساز نام آشنای ایرانی هستند و کار ایشان و موردی که برای آن بازداشت شده بودند ـ که هنوز هم به درستی و شفاف اشاره نشده این مورد چه بوده ـ قاعدتاً به معاونت سینمایی مربوط میشده که ایشان شانه خالی کردند. آیا بهتر نیست پس از 31 سال که از انقلاب میگذرد به جای هر سیاست نویسی و دفترچه ارایه دادن این موضوع اساسی را به درستی حل کرد؟
خب! من چطور پاسخ بدهم که شما راضی بشوید!!
قانوناً متولی هنر در کشور شورای هنر در شورای عالی انقلاب فرهنگی است که من هم اخیراً به عضویت آن در آمده و در یکی از جلسات هم شرکت کردم. موضوعات در شورای هنر بحث میشود و مصوبات برای تصویب نهایی به شورای عالی ارایه میشود و پس از تصویب اجرایی میشود. معاونتهای هنری و سینمایی هم صرفاً مراجع اجرایی این سیاستها محسوب میشوند. بنابر این مرجع تقلید، مرجع قانونگذاری و وزارت ارشاد، مرجع اجرا، نظارتهای کلی و تدوین آییننامههای اجرایی است. باقی مراجع تولید کننده محسوب میشوند، جاهایی مثل سازمان تبلیغات اسلامی، فرهنگستان هنر و هر جایی که توان تولید داشته باشد، مثل خود شما یا جایی مثل دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم که هم بودجه دارد و هم امکانات تولید. که بعضاً ارشاد با آنها اختلاف نظرهایی هم دارد اما تولید برای کسی که این توان را دارد میسر است. اما دولت باید یک نقش جامع نسبت به همهی اینها داشته باشد. باید هم دغدغه علما را دریابیم و هم از معیارها و قوانین کوتاهی نکنیم. هم ظرفیتهای موجود را در نظر بگیریم و هم به قانون عمل کنیم. طبیعتاً این به معنای یک حرکت نامعلوم نیست بلکه به معنای یک روش شفاف و روشن است...
اما تاکید سوال روی برخوردهایی است که با هنرمندان و آثارشان از جوانب مختلف میشود.
برخورد با مثلاً تخلفات هنری و هنرمندان به عهده چه کسی است و چه کسی پیگیری میکند؟
ارشاد باید نقش پدری خود را داشته باشد. نقش بسترسازی خود را ایفا کند. ارشاد نمیتواند به دستگاه امنیتی بگوید این کار را نکن. ولی میتواند او را نسبت به سایر دیدگاه توجیه کند. ارشاد نمیتواند راجع به فتوای یک عالم مداخله کند اما میتواند بگوید ما تابع فتوای مرجع معینی هستیم. ما مسیر معینی را دنبال میکنیم و این مسیر مشخص و معین به نظر میآید، که اگر چه بعضی سلیقهها آن را نمیپسندند، اما اصولاً در بعد کلان، حرکت درستی است. این مسیر مانند تیغه دولبی است. مسیری که با نظرها و دیدگاههای متفاوتی مواجه است اما سعی ما رعایت قانون و در مسیر قانون بودن است.
