چلسي، پير اما موفق

كارلو آنچلوتي مي‌گويد با وجود قهرماني درخشان اخير چلسي در ليگ برتر فوتبال انگليس كار او در اين تيم لندني تازه آغاز شده است. آبي‌هاي شهر لندن در واپسين روز از مسابقات فصل 2010 ـ 2009 اين پيكارها در حالي كه نياز به غلبه بر ويگان داشتند، به خواسته خود به نحو احسن رسيدند و اين تيم را با نتيجه صفر ـ 8 در هم كوبيدند تا به 3‌قهرماني متوالي منچستريونايتد در اين ليگ پايان بخشند.

به نوشته جام جم و به نقل از گاردین؛ چلسي در اين راه در 38 مسابقه 103 گل زد كه از زمان تبديل شدن نام ليگ دسته اول به ليگ برتر انگليس، بي‌سابقه بوده است. ديديه دروگباي توانمند و ساحل عاجي هم به تنهايي 29 گل براي تيم آبي پوش پايتخت انگليس زد تا بالاتر از وين روني، مرد برتر سال ليگ، عنوان آقاي گلي را هم به دست بياورد. با اين حال، سن متوسط اين تيم بالاست و تعداد قابل توجهي از نفرات چلسي بيش از 30 سال دارند.

بسياري از صاحب‌نظران اين نكته را يك زنگ خطر جدي براي اين باشگاه متمول دانسته‌اند، اما سرمربي ايتاليايي چلسي مدعي است كه افتخارات بيشتري در انتظار اين تيم است و چلسي با همين تركيب مي‌تواند جام‌هاي متعدد ديگري را هم به دست بياورد. سرمربي سابق ميلان كه از ابتداي تابستان 2009 (1388)‌ در استمفورد بريج سكاندار شد، مي‌گويد: با اين كه درباره سن زياد اين بازيكنان مانور زيادي شده، اما توانايي آنها كم نشده و كم و بيش هماني هستند كه پيشتر بودند و براي دو سه سال افتخارآفريني‌هاي اضافي كفايت مي‌كنند.


ساختاري ديرپا
براي آنچلوتي اين مساله بسيار شادي‌بخش است كه شاگردان او توانستند به رغم فشار روحي فراوان وارده به آنها، مسابقه آخر را فتح و سومين قهرماني خود را در 6 سال اخير كسب كنند.

او معترف است كه به خوزه مورينيو دين دارد، زيرا اين پرتغالي جسور بود كه ساختاري بسيار قوي و ماندگار را طي 3 سال و 3 ماه زمامداري خود در استمفوردبريج بر جاي نهاد، به طوري كه 33 ماه بعد از رفتن وي همچنان قدرتمند نشان مي‌دهد و جانشينان پرشمار او تفاوت چنداني را در آن به وجود نياورده‌اند. كارلتو در اواخر بهار 2010 مي‌گويد: من در استمفوردبريج تيمي را يافتم كه بسيار قوي و پركار است و هرگز از تلاش باز نمي‌ايستد و فضاي كاري خوبي هم دارد. از اين بابت علاوه بر مورينيو كه ديگر اينجا نيست، بايد از همه اعضا و بازيكنان تيم تشكر كنم. خوشبختي من در اين بود كه تشكيلاتي قوي و تيمي منظم را تحويل گرفتم و به اين سبب توانستم بخوبي با آن كار و به سوي اهداف مقرر حركت كنم.

كارلتو نيز همسو با كارشناسان معتقد است فتح هر 2 بازي رفت و برگشت با منچستر در طول فصل اخيرا پايان يافته ليگ انگليس، سهم اصلي را در ثبت چهارمين قهرماني چلسي در تاريخ طولاني برگزاري اين مسابقات داشته است.

چلسي به واقع در برابر آرسنال و ليورپول هم هر 2 ديدار رفت و برگشت را با پيروزي پشت سر نهاد. چلسي برخي شكست‌هاي غير‌قابل توجيه و عجيب هم در طول فصل داشت كه باخت خانگي 2 ـ 4 در برابر منچسترسيتي و شكست 1 ـ 2 در مقابل تاتنهام از آن قبيل بودند اما كارلتو مي‌گويد نيازي به اعمال تغييرات اساسي در اين تيم نيست و تركيب و روال فعلي را مي‌توان حفظ و روي آن كار كرد.

در حالي كه حتي خود آنچلوتي معترف است هنوز زيرسايه مورينيو و فتوحات بزرگ وي در چلسي قرار دارد و به لحاظ محبوبيت در استمفوردبريج همچنان فاصله‌اي زياد را با او حس مي‌كند، اما در اين هم شكي نيست كه چلسي آنچلوتي بسيار تهاجمي‌تر از چلسي مورينيوست و راحت‌تر و بيشتر از آن گل مي‌زند و تفاضل گل 71 + در فصل اخير رقم شگفت‌انگيزي است كه از اين طريق حاصل آمده است. آخرين تيمي كه در يك فصل از پيكارهاي ليگ از مرز 100 گل زده عبور كرده بود، تاتنهام در سال 1963 بود.


تفاوت‌هاي 2 مربي
البته به گونه‌هاي متفاوتي مي‌توان به دستاوردهاي چلسي در زمان مربيگري مورينيو و كارلتو نگاه كرد. در 2 باري كه آقاي خاص پرتغالي، چلسي را در صدر ليگ انگليس نشاند، برتري امتيازي‌اش بر منچستريونايتد به 18 و 12 مي‌رسيد، اما آنچلوتي در فصل اخير فقط يك امتياز بيشتر از منچستري‌ها اندوخت.

در نقطه مقابل، چلسي در دوره مورينيو بيش از آن محكم و محتاط بود كه بازي‌هايي تهاجمي و زيبا در همه روزها از آن سر بزند، اما اين تيم امسال با مربيگري پرانعطاف‌تر و تهاجمي‌‌تر آنچلوتي تعداد قابل توجهي از رقباي خود را با اختلاف گل زياد برد و برتري‌هاي صفر ـ 7 و صفر ـ 8 كه در دوره كار مورينيو به دست نمي‌آمد، به سلاحي كارساز در دست كارلتو و همكارانش بدل شد. همواره به چلسي، باشگاهي كه در سال 1905 تاسيس شده اين ايراد وارد مي‌شد كه با وجود اين پيشينه طولاني، جام‌هاي اندكي دارد و فقط يك مورد قهرماني در ليگ و جام‌هاي حذفي و اتحاديه انگليس و يك دوره جام برندگان جام باشگاه‌هاي اروپا تا سال 1997 به حساب اين تيم واريز شده بود، هرچند حالا هم كارنامه چلسي در قياس با منچستر و ساير رقباي بزرگش اندك نشان مي‌دهد، اما اوضاع بهتر از گذشته شده است.

نقطه اوج اين روال در دوران آتشين و بسيار موفق حضور مورينيو در استمفوردبريج مشاهده شد كه چلسي 5 جام كسب كرد و همين مساله و ناموفق ماندن اغلب جانشينان پرتعداد وي، اين پرتغالي 47 ساله را تبديل به يك افسانه دست نيافتني در لندن كرده است كه هر كس را كه به اين شهر مي‌آيد، در مقام مقايسه اجتناب‌ناپذير با وي قرار مي‌دهد و طبعا در اين قياس به سمت ناكامي مي‌كشاند.

حتي امروز هم كه چلسي به 3 سال قهرماني‌هاي متوالي منچستر يونايتد در ليگ برتر انگليس پايان بخشيده و شماري از هواداران اين تيم، آنچلوتي را به القابي همچون سلطان كارلو مفتخر كرده‌اند، خود وي معترف است كه هنوز با مورينيو در سلسله مراتب محبوبيت برابري نمي‌كند و شايد هرگز هم مساوي نكند؛ زيرا كاريزماي شخصي اين مربي پرتغالي را هم ندارد و بااين كه آرامش شخصي او نيز از طرف برخي جناح‌ها تحسين شده، اما هواداران چلسي هميشه طبيعت انفجاري و بسيار جذاب‌تر و كاراكتر ذاتا متفاوت مورينيو را بيشتر دوست داشته‌‌اند. سايه او در چلسي حتي اواسط سال 2010 پررنگ‌تر از سال‌هاي زمامداري هميشه خبرساز وي در لندن است.


بايد ادامه بدهيم
با اين حال كارلتو را هم بايد موفق دانست، زيرا در همان سال نخست مربيگري‌اش در چلسي هرچند در جام قهرمانان اروپا در تلاقي مستقيم با تيم امسال مورينيو ـ اينتر ميلان ـ ناكام و حذف شد، اما تيمش را قهرمان ليگ انگليس كرد و به سوي قله جام حذفي انگليس هم به پيش راند.

حرف آخر را خود كارلتو مي‌زند. مردي كه علاوه بر دروگبا و لمپارد هميشه قابل تكيه امثال چك، ايوانوويچ، الكس، ميكل، بالاك، هر دو كول (اشلي و جو)‌، آنلكا، كالو، ژيركوف و مالودا را (آخري در بهترين فصل عمرش)‌ در خدمت داشت و از مصدوميت طولاني‌مدت رسي‌ين و كارواليو ضرر چنداني را متحمل نشد، مي‌گويد: هر كار هم كه انجام بدهم، مانع از ادامه محبوبيت مورينيو در اين باشگاه و تفوق من بر او نخواهد شد، اما ما وظيفه داريم به فتوحات اخير خود ادامه بدهيم و همچنان تاريخ‌ساز باشيم. توان ذاتي چلسي بيش از اينهاست.