بيكاران به سایت وزارت تعاون بروند
«دیگر برای کار به وزارت کار نروید». این جملهاي بود که هجدهم اردیبهشت ماه از سوی وزیر کار به متقاضیان اشتغال در کشور اعلام شد.
به نوشته «تهران امروز»، در این روز محمود عباسی، وزیر تعاون دولت دهم اعلام کرد که از این پس وزارتخانه متبوعش مسئولیت اشتغال کشور را بر عهده گرفته و وزارت کار دیگر به طور کامل متولی امر اشتغال نیست. اما ظاهرا بیکاران زودتر از رسانه ها از تغییر متولی اشتغال در کشور آگاه شده بودند چرا که در این تاریخ (18 اردیبهشت) 260 هزار متقاضی اشتغال با مراجعه به سایت وزارت تعاون نسبت به پر کردن فرم اشتغال اقدام کرده بودند.
به گفته وزیر تعاون تاکنون استقبال خوبی از سیستم اشتغال این وزارتخانه به عمل آمده و انتظار می رود این استقبال در روزهای آینده روند رو به رشدي داشته باشد. محمد عباسی در حاشیه آخرین نشست هیات دولت با تهران امروز به گفتوگوی کوتاهی پرداخت و بار دیگر جویندگان کار را به سایت سازمان تعاون دعوت کرد تا از این طریق مشکل اشتغال آنها با وام بانکی و عضویت در تعاونی حل شود.
چرا در حالی که وزارت کار در کشور فعالیت میکند، وزارت تعاون متولی اشتغال شده است؟
ایجاد اشتغال و جمع بندی مشاغل وظیفه وزارت تعاون است. توانمندی جوانان در این موضوعات هم به وزارت تعاون ارتباط دارد. وزارت کار به دلیل اینکه عنوان کار را دارد، بخشی از این اقدامات را هم انجام میدهد اما وزیر محترم کار اعلام کرد که بحث بهرهوری کار و وظایف ویژه دیگری برعهده وزارت متبوعش است لذا برای اینکه برخی امور مانند ساماندهی اشتغال مغفول نماند، بخشی از امور مربوط به اشتغال در اختیار وزارت تعاون قرار گرفت.
بنابراین شما وظایف محوله را با هماهنگی وزارت کار انجام می دهید یا مستقلا اقدام به اشتغالزایی می کنید؟
شورای عالی اشتغال که به ریاست دکتر احمدینژاد تشکیل می شود، تصمیم گرفت تا برای سامان دادن به بحث اشتغال در کشور، برخی وظایفی که پیش از این بر عهده وزارت کار بود را به وزارت تعاون محول کند لذا مسئولیت اصلی اشتغال در کشور برعهده وزارت تعاون است البته وزارت تعاون و کار دقیقا با یکدیگر امور مربوط به اشتغال را انجام میدهند. وزارت کار متولی ایجاد کار نیست چون کار هماهنگی، مواظبت از روابط کارگر و کارفرما، جریان بهره وری کار و تشکلهای کارگری و کارفرمایی به وزارت کار مربوط می شود.
راهکار وزارت تعاون برای حل مشکل اشتغال ایجاد تعاونی است اما برخی متقاضیان دارای مدارک تحصیلی انگیزه تشکیل تعاونی ندارند یا دانش این کار را ندارند. چه راهکاری برای آنها اندیشیده اید؟
بسیاری از فارغالتحصیلان ما دانش و علم دارند اما تخصص و حرفه ندارند ما این افراد را دعوت، راهنمایی و سازماندهی کنیم.
این آموزشها را هم وزارت تعاون به آنها می دهد؟
توزیع و برنامه ریزی آموزشی توسط وزارت کار صورت می گیرد ولی از ظرفیت همه دستگاهها نیز استفاده می شود که نقش وزارت کار در این زمینه پررنگ تر خواهد بود. البته از ظرفیت سازمان فنی و حرفه ای استفاده های بیشتری خواهد شد.
رویه اجرایی اشتغالزایی برای جوانان به چه صورت است؟
ما در سایت وزارت تعاون این موضوع را اعلام میکنیم و افرد متقاضی با مراجعه به این سایت اقدام به ثبتنام می کنند. پس از ثبت نام متقاضیان، ما براساس تخصصها، تجارب، منطقه جغرافیایی، محل زندگی، مراحل آموزشی و مولفه های دیگر این متقاضیان را دسته بندی می کنیم.سپس دولت بر اساس محاسباتی که انجام می دهد، متوجه می شود که این تعداد داوطلب اشتغال خواهان راه اندازی چه بنگاههایی هستند و تاسیس این بنگاهها به چه میزان تسهیلات نیاز دارد و در مرحله آخر، به بانکها اعلام می شود که تا چه میزان تسهیلات در اختیار متقاضیان قرار دهند.
تابناک عزیز لطفا پیگیری کنید که قرار بود طی 2ماه بعد از پرکردن فرم با افراد متقاضی تماس بگیرند ولی تا حالا که خبری نشده من خودم 14 فروردین فرم رو پرکردم.اگر مثل صندوق مهر رضا که پارسال ثبت نام کردیم و تا حالا خبری نشده بگید تورو خدا امید بی خودی به ما ندهند.امسال هم تولد 6سالگی بیکاریمون رو بگیریم.
مگر این کارها را وزارت کار نمی تونست انجام بده ؟ علاوه بر این هدف از تاسیس وزارت تعاون چه بوده ؟ 
چه جالب به همین سادگی مشکل اشتغال حل شد.بابا وام دادن برای اشتغال جواب نداد چرا دوباره راه بن بست خورده رو می روید.دولت باید شخصا سرمایه گذاری کند. به نام خدابه نظر این حقیر در شرایط کنونی ایجاد اشتغال یکی از مصادیق جهاد در راه خدا بوده وشایدبا ارزشتر از آن باشد.
متاسفانه به دلایلی که بنده درک نمیکنم در اکثر مشاغل زنان به کار گرفته میشوند که یکی از دلایل بیکاری مردان است
این امر علاوه بر بیکاری مردان وتالی فاسدهای دیگری که دارد بنیان خانواده را دچار آسیب جدی میکند،که اصلی ترین دلیل افت ارزشهای اخلاقی همین سستی بنیاد خانواده است
به نظر این حقیر راهکارهای زیر میتواند موثر باشد
ا-کار فرهنگی وتبلیغی بسیار وسیع وگسترده وهماهنگ از طریق صدا وسیما روزنامه ها ومجلات ، روحانیون، آموزش وپرورش وکلیه ارگانهایی که میتوانند در این مسیر کاری انجام دهند در جهت جا انداختن این مطلب که تحصیلات زنان نباید حتما منجر به ایجاد اشتغال خارج از خانه برای آنها شود واینکه بهترین شغل برای آنها مدیریت خانواده وتربیت فرزندان است
وتحصیلات بالاتر میتواند زنان را در این امر موفقتر کند.
2- عدم به کارگیری زنان در ادارات دولتی وشبه دولتی وهرجایی که دولت متولی استخدام درآن است به حز آموزش وپرورش و بهداشت وپزشکی و اشتغال بعضی زنان وافعا متخصص در رشته ایی خاص
3-سوق دادن دختران به سمت تحصیل در رشته های بند 2
4- کم کردن ساعت اشتغال زنان در ارگانها وادارات واماکن آموزشی وبهداشتی وپزشکی
وبه جای آن بالا بردن تعداد زنانی که میتوانند در این امور مشغول شوند. تا زنان بتوانند بدون لطمه به امر مدیریت خانه ویا کمترین لطمه به ان نقش اجتماعی خویش را نیز ایفا کنند
5-راهنمایی وآموزش اشتغال های کوچک خانگی به زنان وکمک مالی وبازار یابی برای اینگونه امور تا زنان بتوانند اوقات فراغت از امور خانه را دراین موارد صرف وبه اقتصاد خانه وکشور کمک کنند.
6- فعال کردن زنان در امور خیریه وانجمن های خانه ومدرسه واستفاده هرچه بیشتر از توان آنها در این امور .
7-بها دادن به کار نه ساعت کار ، به این معنا که که به کننده کار در ازای محصولی که تولید میکند
یا خدمتی که ارایه میدهد مزد پرداخت شود ، نه زمانی که صرف آن کرده (البته در موارد ی باید زمان نیز در نظر گرفته شود)
8-تغییر شیوه آموزش وبازنگری در تعداد عناوین وزمان دروس دوره های راهنمایی ودبیرستانی در جهت کم کردن ساعات تئوری وبالا بردن ساعات عملی دروس (که البته خود بحث مفصلی میطلبد)